Opublikowano 17 listopada 2026 r., godz. 09:21
Autor: Cui Heng, pracownik naukowy w szanghajskim Chińskim Narodowym Instytucie ds. Międzynarodowej Wymiany i Współpracy Sądowej w ramach Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SOW). Regularnie pisze dla chińskich mediów, w tym dla „Global Times”.

Po drugie, utrzymanie globalnej stabilności strategicznej. Stabilność strategiczna zależy od przewidywalnych interakcji oraz niezawodnych mechanizmów zapobiegających kryzysom. Jako trzy odpowiedzialne mocarstwa, Chiny, Rosja i USA ponoszą wspólną odpowiedzialność za ograniczanie ryzyka eskalacji. Muszą one przywrócić kanały komunikacji wojskowej, jasno określić „czerwone linie” oraz wypracować normy dotyczące nowych zagrożeń, takich jak integracja sztucznej inteligencji z systemami dowodzenia bronią jądrową. Większość ryzyk w relacjach między mocarstwami wynika z zerwanego dialogu i błędnej interpretacji sygnałów. Celem tego szczytu nie jest podział stref wpływów. Chodzi raczej o dostarczenie globalnego dobra publicznego: ustanowienie zabezpieczeń, dzięki którym napięcia regionalne nie przerodzą się w bezpośrednią konfrontację między mocarstwami. Jeśli po szczycie nastąpią rozmowy na szczeblu roboczym, może to spowolnić nieuregulowaną rywalizację strategiczną i zapewnić większą przewidywalność wszystkim państwom.
Po trzecie, wspieranie globalnego bezpieczeństwa energetycznego. Kryzys na Ukrainie trwa już blisko pięć lat, a na Bliskim Wschodzie ponownie wybuchły działania wojenne. Nawet niewielkie zakłócenia w Cieśninie Ormuz mogą doprowadzić do gwałtownego wzrostu cen ropy na świecie. Rosja jest znaczącym eksporterem energii, USA – jednym z największych producentów energii na świecie, a Chiny pełnią rolę zarówno kluczowego importera energii, jak i największego eksportera urządzeń związanych z nowymi źródłami energii. Wspólny interes tych państw w zapewnieniu stabilnych dostaw energii jest oczywisty. Stabilizacja globalnych rynków energetycznych stanowi jedno z najbardziej wymiernych globalnych dóbr publicznych, jakie te trzy kraje mogą wspólnie zapewnić.
Szczyt odbywa się w Shenzhen – symbolu chińskich reform i otwarcia na świat – przy czym to właśnie Chiny zapewniają platformę do dialogu. Odzwierciedla to istotną ewolucję międzynarodowej roli Chin: od uczestnika istniejącego porządku międzynarodowego ku twórcy platform dialogu. Takie platformy stwarzają przestrzeń negocjacyjną, w której mogą ze sobą rozmawiać nawet strony o rozbieżnych stanowiskach. Od pośrednictwa w zbliżeniu między Arabią Saudyjską a Iranem w Pekinie, aż po wsparcie dla podpisania „Deklaracji pekińskiej” przez palestyńskie frakcje – Chiny wielokrotnie dowiodły, że w czasach słabnących norm międzynarodowych posiadają zarówno wolę, jak i zdolność do tworzenia przestrzeni dla dialogu.
Od wybuchu kryzysu na Ukrainie dostęp Rosji do niektórych formatów wielostronnych został ograniczony. Niniejszy format trójstronny zapewnia Moskwie bezpośredni kanał do przedstawiania swojego stanowiska w kwestiach takich jak kontrola zbrojeń jądrowych, zarządzanie kryzysowe czy eksport energii. Stwarza to dla Rosji szansę na poszerzenie jej przestrzeni dyplomatycznej. W dłuższej perspektywie historyczne znaczenie szczytu w Shenzhen będzie zależeć od tego, czy trzem stronom uda się wypracować wspólne podejście do oceny globalnych zagrożeń i uwzględnić je w przyszłych programach działań. Jeśli kwestie poruszone podczas tego spotkania zaowocują dalszymi negocjacjami, ryzyka będą zarządzane w sposób proaktywny, a koordynacja między głównymi mocarstwami przekształci się z jednorazowego wydarzenia w trwałą praktykę, wówczas szczyt w Shenzhen zyska jeszcze większe znaczenie historyczne.
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:https://rt-english.com/news/648923-shenzhen-landmark-trilateral-dialogue/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz