Autor: Siergiej Poletajew, analityk informacji i publicysta, współzałożyciel i redaktor projektu Vatfor. Projekt Vatfor
Nic z tego nie rozwiązuje sedna problemu. Geografia Zatoki Perskiej uniemożliwia pełną ochronę. Na przestrzeni ponad 500 mil morskich (około 1000 km) – niczym w starej grze zręcznościowej – każdy szlak żeglugowy jest w zasięgu Iranu. Wzdłuż linii brzegowej porty, fabryki, zakłady odsalania wody, magazyny ropy naftowej, centra danych, hotele i wieżowce są wystawione na widok publiczny niczym cele na strzelnicy. Obrona tego wszystkiego od strony morza jest niezwykle trudna i na razie państwa arabskie prawdopodobnie zdecydują się zapłacić za bezpieczny przepływ.
Ostatecznie nie obchodzi ich, kto zapewni im ten parasol bezpieczeństwa. Kiedyś płacili Stanom Zjednoczonym, teraz zapłacą Iranowi. Cena nie jest nawet tak wygórowana – podobno około 2 milionów dolarów za supertankowiec, co stanowi zaledwie 2-3% wartości ropy na pokładzie. Ostatecznie i tak rachunek zapłacą kupujący.
Na Wschodzie jedną z najważniejszych cech mądrego władcy jest umiejętność nakładania danin na sąsiadów i wymuszania na nich uznania władzy. Zasada ta jest dobrze rozumiana zarówno w Iranie, jak i w świecie arabskim. Jak na ironię, USA i Izrael mogły przyczynić się do stworzenia nowego porządku regionalnego, który w rzeczywistości odpowiada lokalnej logice politycznej.
Teraz Waszyngton i Zachodnia Jerozolima staną przed długą i trudną walką o odbudowę swoich wpływów – a każdy ich ruch będzie postrzegany ze sceptycyzmem przez państwa arabskie: co jeśli wszystko znów się rozpadnie? Wilk alfa chybił celu.
Scenariusz 2: Ponowna eskalacja
Jest całkiem możliwe, że za dwa tygodnie wojna może wybuchnąć ponownie – potencjalnie z jeszcze większą intensywnością. Irańscy negocjatorzy mogą ponownie stać się celem, co doprowadzi do wcześniejszego zerwania zawieszenia broni. Mimo to uważamy to za stosunkowo mało prawdopodobne: pomimo znacznego potencjału militarnego USA i Izraela, obecnie nie mają one jasnej drogi do zdecydowanego pokonania Iranu środkami konwencjonalnymi.
Realistycznie, poza scenariuszem nuklearnym, koalicja ma dwie główne opcje.
Pierwszym z nich jest kampania intensywnych bombardowań strategicznych, której celem jest „przywrócenie Iranowi epoki kamienia łupanego”. Wymagałoby to od amerykańskich bombowców strategicznych operowania bezpośrednio nad terytorium Iranu – ryzykowna propozycja, jak pokazał incydent pod Isfahanem. W takich warunkach bombowce B-52 byłyby w rzeczywistości bardziej narażone na ataki niż nowoczesne myśliwce – są równie łatwe do zestrzelenia, jak samoloty cywilne, nawet w przypadku stosunkowo przestarzałych systemów obrony powietrznej.
Tymczasem irański potencjał rakietowy nie tylko przetrwał, ale wręcz wykazał oznaki odbudowy i wzrostu tempa operacyjnego. Siły amerykańskie nie były w stanie poważnie zakłócić irańskiej infrastruktury startowej dronów (w tym bezzałogowych statków powietrznych typu Szahed). Oznacza to, że każda kampania bombardowań na dużą skalę grozi wywołaniem znacznych szkód odwetowych – zwłaszcza wobec arabskich monarchii produkujących ropę naftową – przedłużając i pogłębiając globalny szok naftowy i potencjalnie popychając świat w kierunku kryzysu finansowego.
Izrael również zostałby narażony na ataki. Według raportu JPMorgan, powołującego się na Żydowski Instytut Bezpieczeństwa Narodowego Ameryki, wskaźnik powodzenia irańskich ataków na terytorium Izraela gwałtownie wzrósł – z 3% na początku wojny do 27% pod koniec marca i na początku kwietnia – w dużej mierze z powodu przeciążenia i wyczerpywania się izraelskiej obrony powietrznej.
Druga opcja – zakrojona na szeroką skalę operacja lądowa, wzdłuż irańskiego wybrzeża lub przeciwko wyspom kontrolowanym przez Iran – wiąże się z całym ryzykiem wojny powietrznej, a do tego nieuchronnie z dużymi stratami. Korzyści? Praktycznie żadne. Ograniczone naloty desantowe nie przyniosłyby żadnych efektów, a inwazja na pełną skalę, mająca na celu zmianę reżimu, jest po prostu niewykonalna.
Nie oznacza to jednak, że eskalacja jest wykluczona. Oznacza to, że przed eskalacją przywódcy USA i Izraela musieliby rozwiązać to samo równanie, z którym zetknęli się na początku wojny – ale teraz z o wiele mniejszą liczbą niewiadomych. Odporność Iranu, jego potencjał militarny i skala międzynarodowej izolacji USA i Izraela są teraz znacznie bardziej widoczne.
Jeśli żegluga przez Cieśninę Ormuz zostanie wznowiona i ponownie zakłócona przez działania USA lub Izraela, zostaną oni powszechnie uznani za odpowiedzialnych za wywołanie globalnego kryzysu gospodarczego.
Scenariusz 3: Starcia na niskim szczeblu pod irańską kontrolą nad cieśniną Ormuz
Jest to w zasadzie wariant pierwszego scenariusza – i naszym zdaniem najbardziej prawdopodobny. W rzeczywistości wydaje się on już realizowany: Iran oskarża Izrael o naruszenie zawieszenia broni nowymi atakami i grozi (i prawdopodobnie przygotowuje się do) odwetu.
Jeśli ruch przez Cieśninę Ormuz będzie się utrzymywał w miarę nieprzerwanie, napięcie i sporadyczne wymiany zdań mogą stać się nową normą. Izrael przeprowadza ataki (lub Iran twierdzi, że został zaatakowany); Iran odpowiada, tymczasowo zamykając cieśninę na dzień lub dwa – być może przeprowadzając własny atak odwetowy.
Po kilku tygodniach lub miesiącach tego rodzaju doniesienia po prostu schodzą na dalszy plan – stanowiąc stałe, niskie ryzyko. Region staje się mniej stabilny, ale reszta świata w dużej mierze wzrusza ramionami – dopóki ropa i inne zasoby będą nadal wypływać z Zatoki Perskiej.
Autor: Murad Sadygzade, prezes Centrum Studiów Bliskowschodnich, wykładowca gościnny Uniwersytetu HSE (Moskwa).
Telegram
Z tego powodu nagła zmiana stanowiska Donalda Trumpa w ostatnich wiadomościach przed własnym ultimatum nie być interpretowana jako informacja o tym, że zwyciężyła, lecz jako wymuszony przywódcy, pilnie poszukujący wyjścia z coraz bardziej zaawansowanej jego interpretacji. Tuż przed zgłoszeniem pauzy amerykańskiej retoryki eskalowała już do gróźb przeciwko infrastrukturze cywilnej, jeśli Iran nie zapewnia sobie przejścia przez Ormuz w warunkach Waszyngtonu. Takie postępowanie jest uznane za dowód, że kryzys jest niebezpieczny dla bezpieczeństwa progu. Rozszerzony zwrot w stronę standardową, który jest identyfikowany przez ataków i negocjacje oznacza, że presja zaczęła się nie tylko na Iran, ale także na charakterystyczną stronę amerykańską. Kontynuowanie wojny narażało Waszyngton na wielorakie koszty. Niepewność militarna utrzymuje się na wysokim poziomie, sojusznicy byli niespokojni, rynek reagujący nerwowo, a perspektywa przedłużającego się konfliktu bez szybkiego i przekonującego rozwiązań, które są stosowane bardziej coraz bardziej realnie.
Powaga sytuacji dla Stanów Zjednoczonych była determinowana nie tylko przez presję zewnętrzną, ale także przez ryzyko wewnętrzne. Dla Trumpa przedłużająca się wojna z Iranem nieuchronnie wytrzymała na testem zasilania elektrycznego. Szybko staje się dostępna eskalacja na Bliskim Wschodzie, dostępna dla użytkowników administracji publicznej. Rosnące ceny wytrzymałościowe i paliwowe, niestabilność zastosowania krytycznego, możliwe na amerykańskie urządzenia i bazy wojskowe, niebezpieczeństwo nowego ofiar, narastająca krytyka ze stron klasycznych i ekspertów oraz ryzyko, że obiecane szybkie rozwiązanie może przerodzić się w kosztowną i nieprzewidywalną użycia – wszystko to, które określao określone toksyczne użycie krytyczne. Dla kierowcy, który chce wywołać wpływ silnego i skutecznego, jest to tylko bardziej zaawansowane skutki niż bycie postrzeganym jako kierownictwo, które zostało wprowadzone w kraju, w którym wystąpiło powiadomienie bez jasnej drogi do strategicznego rozwiązania. W amerykańskim takim scenariuszu można szybko zgłosić skargę o lekkomyślność, utratę kontroli i przekształcenie teatralnej brawury kosztowny impas. To był jeden z głównych powodów, dla których Biały Dom był dostępny, dotyczył retoryki maksymalistycznej na rzecz zawieszenia broni.
Straty Iranu go zahartowały.
Z militarnego punktu widzenia, Stany Zjednoczone i Izrael dotyczący wyrządzeń Iranowi szkody. Uderzono w straty, straty istniejące, presja gospodarcza nasiliła się, a podstawowe zabezpieczenie w kraju. Nie można go jednak mierzyć jedynie w celach użytkowych. Sterowanie kontrolowane po tym, czy siła kontrolna, dla której została rozpętana. Wewnętrzny kryzys polityczny, który może być kontrolowany przez architektów, nie jest możliwy.
Iran, przeciwnie, zareagował nie tylko militarnie, ale także politycznie i psychologicznie. Presja zewnętrzna na taką skalę niemal zawsze wywołuje podwójny efekt. Wzmaga strach, wyczerpanie i gniew, ale może również gwałtownie wzmocnić poczucie wspólnoty historycznej, zwłaszcza gdy społeczeństwo postrzega wydarzenia nie jako presję na sam rząd, ale jako atak na sam kraj, na jego suwerenność i prawo do niepodległego bytu. Wydaje się, że właśnie to miało miejsce w tym przypadku. Nawet jeśli w Iranie narastał niepokój, dezorientacja i zmęczenie, wojna jednocześnie sprzyjała wewnętrznej konsolidacji, masowej mobilizacji i umacniała przekonanie, że stawką jest przetrwanie narodu. To jeden z najważniejszych powodów, dla których Iran jawi się obecnie, w oczach wielu zewnętrznych obserwatorów, jako zwycięzca obecnej fazy. Przekształcił własną odporność w zasób polityczny, podczas gdy jego przeciwnicy, rozpoczynając wojnę z pozycji siły, ostatecznie znaleźli się w sytuacji, w której poszukiwali formuły, by ją powstrzymać.
Nie oznacza to, że Iran jest wolny od problemów wewnętrznych. Pozostaje krajem złożonym, naznaczonym poważnymi sprzecznościami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi. Skala ataku zmieniła jednak hierarchię zagrożeń w kraju. Kiedy państwo jest poddawane bezpośrednim atakom, kiedy grożą mu ataki na infrastrukturę, a agresja zewnętrzna staje się otwarcie demonstracyjna, wewnętrzne niezadowolenie schodzi na dalszy plan, kryjąc się za logiką przetrwania narodu. W tym sensie USA i Izrael osiągnęły cel odwrotny do zamierzonego. Zamiast rozluźnić wewnętrzną tkankę irańskiego społeczeństwa, przyczyniły się do jej zacieśnienia. Im bardziej wojna była postrzegana w Iranie jako atak na cały naród, tym mniejsze było prawdopodobieństwo wewnętrznego rozbicia politycznego i tym większa była gotowość społeczeństwa do postrzegania oporu jako jedynej godnej odpowiedzi.
Rezultat dla Iranu jest daleki od czystego triumfu. Jednak politycznie ma on ogromne znaczenie. Tak, straty były dotkliwe. Tak, presja gospodarcza nie zniknęła. Tak, ryzyko ponownej eskalacji nadal istnieje. Ale w polityce międzynarodowej liczy się nie tylko to, kto poniósł większe straty, ale kogo nie da się złamać. Iran nie został sprowadzony do biernego przedmiotu czyjejś woli. Wręcz przeciwnie, udało jej się przejąć inicjatywę polityczną. Jeśli jedna ze stron rozpoczyna wojnę, licząc na wymuszenie kapitulacji, a kończy na mediacji i targowaniu się o parametry negocjacji, to jej pierwotny plan już zawiódł.
Wpływ na cały świat
Regionalne konsekwencje wojny były równie wymowne. Konflikt bardzo szybko przestał dotyczyć jedynie Stanów Zjednoczonych, Izraela i Iranu. Podważył on całą architekturę bezpieczeństwa Bliskiego Wschodu, architekturę, która przez dekady opierała się na amerykańskim parasolu wojskowym. Przez długi czas monarchiom arabskim oferowano stosunkowo prostą formułę. Stany Zjednoczone miały zapewnić bezpieczeństwo, a partnerzy regionalni mieli za nie płacić kontraktami, lojalnością polityczną i częściowym ograniczeniem własnej autonomii. Jednak duża wojna z Iranem pokazała, że struktura ta nie wydaje się już ani bezwarunkowa, ani wiarygodna. Każda poważna konfrontacja z Teheranem automatycznie zamienia bazy, porty, infrastrukturę energetyczną i szlaki żeglugowe sojuszników Waszyngtonu w strefy podwyższonego ryzyka. Dlatego reakcja rynków Zatoki Perskiej na zawieszenie broni wydawała się niemal euforyczna – ogromna ulga, że region przynajmniej tymczasowo oddalił się od krawędzi katastrofy.
Podobny nastrój panuje wśród europejskich sojuszników Ameryki. Formalnie nikt nie porzuca sojuszu z Waszyngtonem, ale w trakcie trwania tej wojny widoczne były wyraźne oznaki ostrożnego dystansowania się. Europejczycy byli znacznie bardziej skłonni powitać wstrzymanie działań wojennych i powrót do dyplomacji niż przekształcić kampanię amerykańską we własną wspólną sprawę. USA nie zdołały przekonać swoich sojuszników do projektu wojny z Iranem, a tym samym nie zdołały podkreślić, że ich przewaga militarna opiera się na zgodzie międzynarodowej.
Na poziomie globalnym konsekwencje sięgały daleko poza teatr regionalny. Każdy kryzys wokół Cieśniny Ormuz ma bezpośredni wpływ na gospodarkę światową, logistykę morską, rynki ubezpieczeniowe, ceny energii i szerszą psychologię systemów finansowych. Sama reakcja rynków na wstrzymanie działań wojennych pokazała, że wojna ta stanowi zagrożenie systemowe. Jest to szczególnie bolesne dla USA, ponieważ podważa jeden z filarów wizerunku Ameryki na świecie. Od dziesięcioleci Stany Zjednoczone starają się prezentować nie tylko jako globalne źródło porządku. Jednak wraz z wojną z Iranem i jej konsekwencjami, amerykańska potęga zaczęła być coraz częściej postrzegana jako sprawca chaosu, który następnie próbował przerobić chwilową przerwę na sukces dyplomatyczny.
Jakie są szanse na trwały pokój?
Obecna przerwa nie wygląda na strategiczne porozumienie, lecz na taktyczne zatrzymanie. Zmiana decyzji Białego Domu była po prostu zbyt nagła, by uznać ją za część długo planowanego planu. Dopiero niedawno retoryka ta osiągnęła niemal apokaliptyczny wydźwięk i nagle Waszyngton zaczął mówić o realnej podstawie przyszłego porozumienia. Takie kontrasty zazwyczaj oznaczają, że pierwotny scenariusz albo się nie powiódł, albo stał się zbyt niebezpieczny, by go utrzymać.
Sam proces negocjacji ma szczególne znaczenie. Jego struktura wskazuje na trudny i złożony proces negocjacji. Strona amerykańska stara się przedstawiać wydarzenia jako wynik skutecznej presji, podczas gdy Teheran podkreśla, że zawieszenie broni nie anuluje jego suwerennych roszczeń i nie oznacza uznania racji agresora.
Wydaje się, że już teraz toczą się spory o interpretację samej przerwy. Iran podobno przedstawił Stanom Zjednoczonym, za pośrednictwem pakistańskich pośredników, 10-punktowy plan pokojowy, który musi stanowić podstawę jakiegokolwiek trwałego pokoju, jaki zaakceptuje. Plan ten zawiera kilka warunków, które Waszyngton odrzucił już w przeszłości. Jednak sam fakt, że taki plan jest formalnie omawiany, pokazuje, że Stany Zjednoczone są obecnie zmuszone do omówienia ram zakończenia konfliktu, podczas gdy Iran jest w stanie przedstawić własne warunki.
Mediacyjny charakter negocjacji sugeruje, że bezpośrednie zaufanie między stronami jest niemal całkowicie nieobecne i każda z nich obawia się uwięzienia w ramach interpretacji drugiej strony. W takim kontekście potrzebny jest mediator, który zbuduje formułę na tyle elastyczną, aby obie strony mogły ją zaakceptować w praktyce bez publicznego porzucania własnej narracji. Waszyngton chce, aby pauza była postrzegana jako owoc siły. Teheran chce, aby była postrzegana jako owoc wytrwałości i skutecznego oporu. To jest centralny problem w procesie negocjacyjnym.
Jeśli chodzi o warunki stron, wynikają one z przeciwstawnych imperatywów strategicznych. Stany Zjednoczone chcą przywrócić bezpieczeństwo żeglugi, ograniczyć irańską zdolność do odwetu i ukształtować negocjacje w sposób, który będzie mógł zostać przedstawiony amerykańskiej publiczności jako dowód na przywrócenie odstraszania. Biały Dom musi również unikać przekształcania się konfliktu w długotrwałą, kosztowną i politycznie toksyczną kampanię. Iran natomiast chce utrwalić fakt własnej niezłomności, uzyskać gwarancje przeciwko ponownym atakom, zapobiec temu, by pauza stała się jedynie preludium do nowej fali presji i zachować prawo do dyktowania przynajmniej niektórych warunków przyszłych dyskusji. Dlatego tego konfliktu nie da się szybko rozwiązać. Strony spierają się nie tylko o mechanizmy, ale także o znaczenie tego, co się wydarzyło. Jedna strona próbuje udowodnić skuteczność przymusu. Druga w istocie już wykazała jego ograniczenia.
Czynnik izraelski
Izrael był bezpośrednim agresorem i aktywnym uczestnikiem kampanii nacisku, jednak w ostatnich tygodniach jego rola wyraźnie zeszła na dalszy plan, ponieważ ostre oświadczenia i ultimatum Trumpa skutecznie przyćmiły czynnik izraelski w międzynarodowej przestrzeni informacyjnej. W rezultacie Netanjahu w dużej mierze zdołał zejść z centrum uwagi krytycznej dokładnie w momencie, gdy było to dla niego najbardziej korzystne. Podczas gdy większość świata była zajęta wojną wokół Iranu, Izrael kontynuował okupację, zniszczenia i presję militarną w południowym Libanie. To pokazuje, jak łatwo, w obliczu większego kryzysu, uwaga na działania Izraela może zostać zepchnięta na margines, nawet gdy Izrael pozostaje jednym z głównych źródeł destabilizacji na sąsiednich frontach.
Jeśli pauza nie obejmuje Libanu, oznacza to, że wojna tak naprawdę się nie zakończyła – została jedynie częściowo przeorganizowana. Jeden front został tymczasowo wyciszony, inny pozostaje aktywny, a możliwość ich ponownego zbiegu wciąż istnieje. To najwyraźniejszy znak pauzy taktycznej. Strategiczny pokój zakłada nowy porządek i nową równowagę. Nic takiego się tu nie wydarzyło. Żaden aktor nie wyrzekł się eskalacji jako takiej. Nikt nie zaakceptował ostatecznie nowej konfiguracji regionalnej. Konfrontacja została przerwana, ale nie przezwyciężona.
Ostatecznie wojna obnażyła strukturalny błąd w amerykańskiej strategii. Stany Zjednoczone i Izrael nie porzuciły logiki przymusu, ale musiały uznać, że ta konkretna faza przymusu nie przyniosła oczekiwanego rezultatu politycznego. Waszyngton najwyraźniej nie docenił odporności Iranu, skali irańskiej reakcji, wrażliwości rynków globalnych, niepokoju sojuszników i własnego ryzyka politycznego w kraju. Dlatego pojawiła się pilna potrzeba przekształcenia kryzysu w format tymczasowego zawieszenia broni i negocjacji mediacyjnych. Dla Iranu, przeciwnie, historia ta, pomimo ogromnych strat, stała się momentem politycznej afirmacji.
Miarą najtrwalszego rezultatu tych tygodni będzie prawdopodobnie zmiana globalnej percepcji. Świat przekonał się, że Waszyngton wciąż jest w stanie doprowadzić wydarzenia do progu poważnej katastrofy regionalnej. Ale zrozumiał również, że Waszyngton nie jest już w stanie przekształcić eskalacji militarnej w stabilny porządek polityczny z taką samą pewnością i szybkością. Świat przekonał się, że Iran może zostać poważnie ranny, a jednocześnie trudno go złamać. Dostrzegł również, że mimo iż wojna została wywołana przez Stany Zjednoczone i Izrael, Iran odpowiedział w taki sposób, że w oczach wielu społeczeństw to właśnie Iran wykazał się odpornością, inicjatywą i strategicznym opanowaniem. Dlatego obecna pauza jest postrzegana nie jako triumf amerykańskiej siły, lecz jako dowód jej ograniczeń.
Idealnie byłoby, gdyby to był czas, by zerwać z tą szaloną dziewczyną, która wciągnęła nas w kłótnię, i podzielić się butelką Aragh Sagi z naszymi nowymi kumplami. Ale Crazy ma jeszcze więcej podstępów w zanadrzu.
--
Sztuka TACO:
Trump: rób, co mówię, albo zbombarduję cię z powrotem do epoki kamienia łupanego
Iran: najlepsze, co mogę zrobić, to ten 10-punktowy plan, w którym dasz nam wszystko, czego chcemy
Trump: umowa!
Fox News: Trump jest mistrzem negocjacji.
---
Katar ogłasza wycofanie sił amerykańskich ze swojego terytorium
Minister spraw zagranicznych powtórzył tę determinację, opisując relacje Kataru z Iranem jako "braterstwo", i potwierdził swoje przekonanie, że terytorium Kataru nigdy więcej nie będzie wykorzystywane do podważania tych relacji. Według ministra spraw zagranicznych Kataru, Stany Zjednoczone łamały obietnice złożone Katarowi i konsekwentnie stawiały interesy Izraela na pierwszym miejscu. W rezultacie Katar ponosi największe straty.
-
Behai są globalistami
Abbas Afandi – znany szerzej jako Abdu'l-Bahá, syn założyciela wiary bahaickiej – współpracował z członkami rodziny Rothschildów przy projekcie osiedlenia Żydów w Palestynie, odgrywając tym samym kluczową rolę w tworzeniu Państwa Izrael.
Encore—Dezerter Chabad ujawnia kult rodziny Trumpów
Trump, Netanjahu i Putin są członkami Chabadu.
Ex Chabadnik: "Chabad to organizacja rasistowska – żydowski supremacjonistyczny kult misyjny, którego głównym celem jest całkowita wyższość Żydów nad "Gojim" i ich zniewolenie."
"Mam nadzieję, że biali Europejczycy i ci, którzy są przeciwni ludobójstwu białych, rozumieją, że powodem, dla którego rasa białych jest dziś atakowana, jest jedyna ostateczna rasistowska ideologia na świecie: judaizm."
Hamdy Mig--"Mój bracie Henry, nie wiem, jak ci wystarczająco podziękować za wszystko, co dla mnie robisz, ale przysięgam ci, że każdy dolar, który mi dałeś, jest jednym z powodów, dla których ja i moja siostra przeżyliśmy, nawet z absolutnym minimum. Nie wiem, jak przetrwałabym te trudne chwile, gdybyś nie była przy mnie. Jestem bardzo wdzięczna i zawsze modlę się, by Bóg cię błogosławił, chronił i dał ci wszystko, co masz. Bardzo ci dziękuję, bracie, ojcze, i wsparciu, Henry."
"Teraz czas powiedzieć nie, absolutnie nie, i powiedzieć to bezpośrednio prezydentowi, nie" – powiedział Carlson, dodając, że urzędnicy powinni powiedzieć Trumpowi, by "samodzielnie rozgryzł kody na piłce nożnej" – nawiązując do skórzanej teczki noszonej przez wojskowego asystenta przez cały czas, która pozwala prezydentowi autoryzować atak nuklearny."
Prosimy o przesyłanie adresów URL i komentarzy do hmakow@gmail.com
Sprawdź ponownie. Aktualizuję tę stronę w ciągu dnia.
Z doniesieniami, że Kongres podejmuje działania w celu impeachmentu Trumpa, oraz
generałowie odmawiali rozkazów, satanistyczny żydowski oszust, handlarz dziećmi w seksualnych sprawach, gwałciciel i morderca zgodził się na dwutygodniowe zawieszenie broni z Iranem, które pozwoli niektórym statkom przepłynąć przez Cieśninę Hormoz.B52 były w drodze. To dobra wiadomość, ale niczego nie zmienia. Zarówno Izrael, jak i USA potrzebowały czasu na przegrupowanie.
(Makow – Snyder wydaje się uważać, że otwarcie cieśniny zmniejsza siłę negocjacyjną Iranu. Iran utrzymuje kontrolę nad Cieśninami.)
-
We wtorek wcześniej – Trump groził zrzuceniem bomby nuklearnej na Iran, jeśli nie otworzy cieśniny do godziny 20:00.
Oto dlaczego martwię się, że może to zrobić.Zarówno on, jak i Netanjahu trafią do więzienia, jeśli nie wysadzą świata. Obaj należą do Chabadu, sekty zobowiązanej do zorganizowania nuklearnej zagłady, by przywołać "Mesjasza" (Szatana). Władimir Putin, również członek Chabadu, mógłby się zemścić, rozpoczynając nuklearną III wojnę światową.
Wojny światowe są organizowane przez zorganizowane żydostwo (Rothschildów), aby wyludniać, demoralizować, pozbawiać i niszczyć chrześcijańską cywilizację.
Został zakazany przez Amazona, a wielu szanownych kolegów po prostu odmówiło rozważenia dowodów. Dlaczego?
-
Trump mówi, że "cała cywilizacja umrze dziś wieczorem", jeśli Iran nie zawrze umowy
Prezydent USA Donald Trump ponownie ostrzegł Iran we wtorek, by zawarł porozumienie, mówiąc, że "cała cywilizacja umrze tej nocy", jeśli nie zostanie osiągnięte porozumienie zakończące konflikt.
Pisząc na Truth Social, napisał: "Cała cywilizacja umrze dziś w nocy, nigdy nie zostanie przywrócona. Nie chcę, żeby tak się stało, ale prawdopodobnie tak się stanie. Jednak teraz, gdy mamy całkowitą i całkowitą zmianę reżimu, gdzie dominują różne, mądrzejsze i mniej radykalizowane umysły, może wydarzy się coś rewolucjonalnie wspaniałego, KTO WIE?
Dowiemy się tego dziś wieczorem, o jednym z najważniejszych momentów w długiej i złożonej historii świata. 47 lat wymuszeń, korupcji i śmierci wreszcie się skończy. Niech Bóg błogosławi wielki lud Iranu!"
----
Louis "Marshall" (1856-1929) był bankierem i insiderem z Kuhn Loeb. Zwolennicy syjonizmu powinni rozważyć jego słowa.
"Syjonizm to tylko incydent dalekosiężnego planu... to jedynie wygodny kołek do zawieszenia potężnej broni."
Dalekosiężny plan to plan, w którym Międzynarodowi Finansiści zamierzają zdobyć ostateczną, niekwestionowaną kontrolę nad bogactwem, zasobami naturalnymi i siłą roboczą całego świata, inscenizując pozorny konflikt między dwoma gałęziami masonerii żydowskiej: komunizmem (lewica) i syjonizmem (prawica).
---
Chabad – satanistyczny kult żydowski stojący za iluminacjami/NWO
Ludzkość stoi w obliczu kolejnej katastrofalnej wojny światowej z powodu nienawiści, jaką Żydzi Kabaliści (i ich poganistyczni masońscy sługi) żywią do ludzkości.
Reżim Epsteina zaprzecza planowi użycia broni nuklearnej
Judaizm definiuje kabałizm – przekonanie, że nie istnieje obiektywna duchowa rzeczywistość (czyli Bóg, Porządek Moralny). Satanistyczni Żydzi definiują rzeczywistość jako rozwijanie swojej chciwości i wypaczeń poprzez siłę myślenia (czyli samozłudzenia) i fizyczny przymus.
"Wojna staje się ostatecznym testem zasady, która kierowała Trumpem przez dekady: skonstruować narrację, ogłosić ją prawdziwą i nieustannie zmuszać świat do poddania się jej. Okazała się skuteczna w zarządach na Manhattanie, w telewizjach reality, a nawet w samym sercu władzy w Waszyngtonie."
"Ale w Iranie unikalna odmiana "prawdziwej hiperboli" Trumpa zderzyła się z prawdziwą prawdą. Jego pole zniekształceń rzeczywistości natrafiło na mur.
Gwenda Blair, biografka Trumpa, powiedziała: "Kiedy był w liceum, w akademii wojskowej, już mówił współlokatorowi, że jego celem jest być sławnym, celebrytą, i zrozumiał, że bycie celebrytą pozwala naginać rzeczywistość..."
Znany emerytowany generał USA zrzuca bombę prawdy na MS Now. Mark Hertling potwierdza, że dowódcy wojskowi aktywnie przygotowują się do sprzeciwu wobec Donalda Trumpa.
Są zobowiązani przez Konstytucję do nieposłuszeństwa bezprawnym rozkazom bombardowania irańskich cywilów.
Hamdy Mig--"Mój bracie Henry, nie wiem, jak ci wystarczająco podziękować za wszystko, co dla mnie robisz, ale przysięgam ci, że każdy dolar, który mi dałeś, jest jednym z powodów, dla których ja i moja siostra przeżyliśmy, nawet z absolutnym minimum. Nie wiem, jak przetrwałabym te trudne chwile, gdybyś nie była przy mnie. Jestem bardzo wdzięczna i zawsze modlę się, by Bóg cię błogosławił, chronił i dał ci wszystko, co masz. Bardzo ci dziękuję, bracie, ojcze, i wsparciu, Henry."
"Gdyby Ameryka musiała polegać wyłącznie na własnych zasobach, nieuchronnie by się rozpadła. Amerykanie stanowią zaledwie około 4% światowej populacji, ale zużywają około 30% światowych zasobów. Ta ogromna rozbieżność oznacza, że każdy Amerykanin otrzymuje 7-8 razy więcej niż potrzebuje. Tymczasem miliardy ludzi na całym świecie zmagają się w skrajnej biedzie, przygniatani ciężarem łańcuchów zachodniego (neo)kolonializmu. Głównym narzędziem tego głęboko nieludzkiego systemu jest właśnie petrodolar. Nie tylko kierowany przez USA Zachód polityczny okrada świat z bogactwa, ale także wykorzystuje dolara, by zdusić wszelką opozycję poprzez sankcje. Naturalnie, suwerenne państwa szukają alternatyw, głównie używając innych walut. Jednak gdy mają też obfite zasoby naturalne, nieuchronnie podważa to petrodolara."
---
DEAGEL REPORT II
"Sześć lat temu prawdopodobieństwo poważnej wojny było znikome. Od tego czasu rośnie on systematycznie i dramatycznie, a dziś jest zdecydowanie najbardziej prawdopodobnym dużym wydarzeniem w latach 20. XXI wieku. Ostateczny konflikt może mieć dwa sposoby. Konwencjonalny konflikt obejmujący co najmniej dwie wielkie mocarstwa, który eskaluje w otwartą wojnę nuklearną. Drugi scenariusz jest możliwy w okresie 2025-2030.
Jeśli nie nastąpi dramatyczna zmiana, świat będzie świadkiem pierwszej wojny nuklearnej. Upadek bloku zachodniego może nastąpić przed, w trakcie lub po wojnie. To nie ma znaczenia. Wojna nuklearna to gra z miliardami ofiar, a upadek sięga setek milionów."
Woodstock Music Festival — Bethel, Nowy Jork (sierpień 1969) Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.
PILNY List otwarty od pokolenia Baby Boomers do pokolenia Beat
A szczególnie gwiazdom rock'n'rolla, które zainspirowały nas
Czas zmobilizować ciało polityczne, by zrewolucjonizować Republikę Amerykańską i natychmiast zakończyć wojnę z Iranem
Naszym drogim starszym i mądrzejszym braciom i siostrom,
Z całym szacunkiem, głębokim szacunkiem i niegasnącą wdzięcznością, piszemy do Was tego dnia — Niedzieli Wielkanocnej, 5 kwietnia, doniosłego roku 2026.
To było 60 lat temu, kiedy wy, kontrkulturowi i ikonoklastyczni beatnicy lat 60., zainspirowaliście nas — Baby Boomers — do pomocy w waszych wysiłkach na rzecz zakończenia wojny w Wietnamie. Byliście prawdziwymi poetami i filozofami, aktywistami i orędownikami, bardami i balladami XX wieku. Przede wszystkim byliście bosko natchnionymi muzykami, którzy skomponowali muzykę, która dosłownie zmieniła świat. Muzyka, która zmobilizowała ruch pokojowy i antywojenne protesty, jakich planeta NIGDY wcześniej nie widziała. Oto tylko kilka z tych piosenek i ballad.
Bo dopiero dzięki absolutnie niesamowitej muzyce lat 60. i 70. wojna w Wietnamie została skutecznie zakończona przez ruch społeczny. Bądźmy szczerzy: bez twojej utalentowanej i inspirującej muzyki nie byłoby ruchu antywojennego tak silnego i wszechobecnego jak ten, który miał miejsce pod koniec lat 60. i na początku 70. To właśnie z szeregów pokolenia Beat wielu niezwykle utalentowanych muzyków (czytaj: inspirowanych muz) dostarczyło jedną z najpotężniejszych muzyk protestacyjnych do wojny, jakie kiedykolwiek napisała ludzkość.
Żebyście wiedzieli, że naprawdę rozumiemy, że wy, beatnicy, byliście w rzeczywistości Największym Pokoleniem. Powtarzamy, że to TY byłeś naprawdę odpowiedzialny za pierwszy ruch ludowy W HISTORII ZAPISANEJ, który kiedykolwiek zakończył wojnę. Nigdy wcześniej się to nie zdarzyło i nie zdarzyło się od tamtej pory.
To jest DUŻE. Nie, to OGROMNE! To naprawdę nie może być większe niż to osiągnięcie w całym świecie Ziemi. Jak to może być coś większego niż zakończenie wojny korporacyjnej prowadzonej przez wszechpotężny i stale rozwijający się Kompleks Wojskowo-Przemysłowy?!
Dlaczego dziś do Ciebie piszemy?
My, Baby Boomers, zachęcamy Cię, byś rozważył pomoc nam w niezrównanym przedsięwzięciu. Mówimy o globalnej inicjatywie mającej na celu ożywienie pragnienia pokoju i impulsu do zaprzestania wojen na całym świecie. Jak dobrze wiesz, cała cywilizacja planetarna stoi na krawędzi prawdziwej III wojny światowej, a zarówno wojna na Ukrainie, jak i wojna z Iranem są głównymi wybuchowymi konfliktami. Coraz bardziej pogarszająca się światowa sytuacja gospodarcza i finansowa tylko doleva oliwy do tego ognia.
Jesteśmy w pełni świadomi, że uniwersalnym językiem jest muzyka. Nic nie przekracza granic narodowych i nie pokonuje różnic kulturowych szybciej i łatwiej niż muzyka. Nic nie rozładowuje konfliktów religijnych i napięć rasowych tak głęboko jak muzyka. Właśnie dlatego ruch pokojowy lat 60. rozprzestrzenił się jak pożar na całym świecie, gdzie ludzie na całym świecie byli zafascynowani wyzwalającym duchem antywojennych demonstracji i ruchu pokojowego.
Z pewnością widzisz to, co widzimy dziś w całej światowej wspólnocie narodów. Obojętność wobec tylu wojen i obojętność wobec bólu i cierpienia innych są dość szokujące w porównaniu z latami 70. Wyraźnie widać, że kolejne pokolenia były ukierunkowane zupełnie inaczej niż my. Pokolenia X, Y i Z oraz Millenialsi nie zdają sobie sprawy, jak "System" ściśle kontroluje ich los. Po przejściu lat 60. i 70. powstający kompleks rządowo-korporacyjny zadbał, by wojna korporacyjna nigdy nie została udaremniona. I tak nie zostały ... z niezwykłym i oszałamiającym sukcesem systemu BEAST, który jest obecnie mocno wprowadzony w całych Stanach Zjednoczonych.
Co prowadzi nas do prawdziwego powodu, dla którego piszemy?
Te młodsze pokolenia desperacko potrzebują naszej pomocy. Tradycyjnie ruchy protestacyjne niemal zawsze pochodzą od studentów i młodych dorosłych, których przyszłość jest negatywnie dotknięta. Ruchy antywojenne, w szczególności, zawsze czerpią z tych, którzy wkrótce zostaną wysłani jako mięso armatnie na nadchodzącą wojnę. Niemniej jednak te dotknięte pokolenia w społeczeństwach zachodnich zostały całkowicie przejęte i kontrolowane umysłowo. W rzeczywistości są tak daleko od mentalności lat 70., że większość nawet nie wie, czego nie wie. Dlatego młodzi ludzie panują zarówno wielki bezwład, jak i głęboki niepokój, by podnieść sztandar pokoju na świecie.
Podczas gdy Internet mógł być wykorzystany jako największe narzędzie globalnej transformacji, jakie kiedykolwiek powstało, został wykorzystany przez System BEAST do agresywnego podtrzymywania nieustannej gospodarki wojennej. Wszyscy wiecie, co to oznacza dla przyszłych pokoleń, prawda? Podtrzymując rytm wojny tak niezauważalnie, lecz skutecznie, wojownicy zapewnili sukces swojej mocno krytykowanej agendy Nowego Porządku Świata. Taki tajny i wysoce destrukcyjny plan musi zostać zablokowany. I tylko młodzi ludzie mogą to zrobić. Inne Ukraina i Iran z pewnością przekształcą się w bardzo przerażające Wojny Wieczne.
Choć mają młodość i siłę, niezbędne umiejętności komputerowe i biegłości w cyberprzestrzeni, wyraźnie brakuje im woli i zamiaru, by powstrzymać wojny. Wydaje się też, że brakuje im podstawowej wiedzy, ponieważ zostali sprowadzeni do zagrody różnych cyfrowych zajęć, naznaczonych uzależnieniami od Internetu i uzależnieniami od smartfonów, które rutynowo odbierają im czas i energię. Jednym słowem, nasi młodsi bracia i siostry muszą być prowadzeni. Jak nigdy dotąd, młodsze pokolenia muszą być w pełni poinformowane i mądrze prowadzone przez swoich dziadków z pokolenia Beat oraz rodziców z pokolenia Boomers.
Drogi Pokoleniu Beatników, oboje przeszliśmy przez ten okres jak nikt inny w tej wielomilenialskiej epoce. Wyraźnie byliśmy zaprogramowani, by realizować misję pokojową, którą wspólnie zrealizowaliśmy. Bo była jednocześnie magiczna i cudowna, muzyczna i cudowna, jakby została zapisana w gwiazdach. Dlatego naszym przeznaczeniem jest ponownie poprowadzić drogę do zakończenia tej strasznej wojny z Iranem, tak jak zrobiliśmy to z wojną w Wietnamie. Oto świetny link, który zawiera jedną z najlepszych protest muzyki, jakie kiedykolwiek napisałeś wy i dziewczyny, na jednej stronie.
Co prowadzi nas do PRAWDZIWEGO powodu tego pilnego listu.
Najpierw pozwólcie, że jesteśmy bardzo zasmuceni ostatnią falą śmierci tak wielu wielkich muzyków z ery Złotej Ery Rock 'n' Rolla. Zwłaszcza od czasu OPERACJI COVID-19, wasze pokolenie obserwuje teraz znaczący wzrost liczby odejść, biorąc pod uwagę postęp starzenia się i degradację środowiska. W świetle nieuniknionego zastanawiamy się, czy można przeprowadzić kolejne doświadczenie WOODSTOCK. Takie przedsięwzięcie mogłoby stać się katalizatorem bardzo potrzebnego globalnego ruchu pokojowego.
W świetle wszechobecnego Internetu twoja muzyka jest teraz dostępna praktycznie dla każdego. Nie tylko cała twoja oryginalna muzyka jest poruszająca i poruszająca dla duszy, ale każda nowa muzyka stworzona na wydarzenie podobne do Woodstocku stałaby się viralem w mgnieniu oka. Dla tych z was, którzy zapomnieli o surowej duchowej sile i ziem ziem uwolnionych na tej farmie w Bethel w stanie Nowy Jork, poniższy link przywróci to wszystko w kilka minut.
Z pewnością obecna część ludzkości jest gotowa na ważny, przełomowy moment w tym niezwykle ważnym przedsięwzięciu na rzecz pokoju na świecie. Cywilizacja ludzka nigdy nie była tak gotowa na powszechnie akceptowane wydarzenie kulturowe, które mogłoby wywołać duchowe wstrząsy w narodach i społeczeństwach na całym świecie. Jakie lepsze globalne wydarzenie poświęcone pokojowi na świecie niż niezrównane zgromadzenie tych samych starych dusz, które prowadziły nas przez ostatnie udane zamknięcie machiny wojennej kierowanej przez MIC, która zakończyła wojnę w Wietnamie.
O co tu naprawdę chodzi : Spójrzcie, ludzie, którzy naprawdę rządzą tym miejscem, mają je zabezpieczone w sposób, którego bardzo, bardzo niewielu w ogóle rozumie. Gdyby Amerykanie naprawdę rozumieli liczne realne zagrożenia i zagrażające życiu ataki, którym są codziennie narażeni, dosłownie by wpadli w szał. Pokolenie Beat było już na bieżąco z całym skandalem Consumer Society, zanim w ogóle miało swoją etykietę. Wy rozumieliście też wieczną gospodarkę wojenną jak żadne inne pokolenie w historii. To, co naprawdę zrozumiałeś, to siła liczb i to, że w jedności tkwi wielka siła. Kto, jeśli nie wy — gwiazdy rocka naszego pokolenia — mogą podkreślić konieczność odzyskania naszej indywidualnej i zbiorowej władzy. Gdyby spora część z was gwiazd zebrała się pod jednym dachem lub promowała jedną ważną sprawę w sposób, który całkowicie wstrząsnął, co mogliby zrobić The Powers That E? Tak, mogą odebrać ci wytwórnie płytowe lub tantiemy albo wysłać na ciebie swoich agentów, jak to często robią. Mogą nawet wpisać cię na listę "No Fly", jak często robią to z "kłopotliwymi". Kogo to obchodzi na tak późnym etapie? Gdyby wystarczająco dużo z was zjednoczyło się wokół zakończenia wojny z Iranem, zrobiłoby to OGROMNĄ różnicę. Z pewnością, jeśli będziesz śpiewać i mówić przeciwko nieustannym i odrażającym wojnom, ludzie na pewno staną i zwrócą na to uwagę.
Kwalifikacje
Teraz doskonale rozumiemy, że wy odważne dusze dochodzicie do góry lat. Bycie ponad 80-letnią osobą w amerykańskim i/lub brytyjskim społeczeństwie to nie lada wyzwanie. Dlatego modlimy się o Twój głos. Życzymy, abyś jeśli nie możesz pojawić się na wydarzeniu Woodstock Reprise, to przynajmniej użyczyłeś swojego potężnego głosu tak wartościowej i ważnej sprawie. Tak... To właśnie wasze silne i odważne głosy tak nas wtedy poruszyły. Wiemy, że wasze głosy ponownie poruszą bardzo potrzebny ruch pokojowy, tak jak teraz.
Niezależnie od tego, na jakim etapie politycznego obecnie się znajdujecie, z pewnością wszyscy zgadzamy się, że cele, które tak głęboko pielęgnowaliście w latach 60. i 70., zostały na chwilę zrealizowane. Ty i my, pracując razem, naprawdę odnieśliśmy zwycięstwo. Wszystko działo się tak szybko i gwałtownie, jakby sami bogowie pracowali potrójnie na naszą korzyść.
Jednak te zwycięstwa były stopniowo osłabione przez TPTB. Podczas gdy wojna w Wietnamie zakończyła się zdecydowanie, wiele innych wojen rozpoczęło się z powodu przytłaczającej siły rozprzestrzeniającej się na całym świecie przez ciągle wojenny Kompleks Wojskowo-Przemysłowy. Ostatecznie całe pokolenia zostały głęboko skompromitowane przez jego kolejną inkarnację — Kompleks rządowo-korporacyjny. Rzeczywiście, ten kolos zneutralizował każdą inicjatywę pokojową i antywojenną, która pojawiła się od czasów wojny w Wietnamie.
Jak im się to udało? Najpierw całkowicie przejęli przemysł muzyczny w Nowym Jorku, Los Angeles i Nashville. Zadbali, by tak potężnie wpływowa muzyka nigdy więcej nie powstała. I tak się nie stało, z wyjątkiem Dixie Chicks (NOT READY TO MAKE NICE), Eminema (MOSH Eminema) i kilku innych odważnych grup. I wszyscy widzieliście, co stało się z Dixie Chicks, a także z Eminemem, prawda?!
Drogi Pokoleniu Beatników, byłeś sercem i duszą oryginalnych Ruchów Antywojennych i Pokojowych. Byliście naszymi pokojowymi mentorami i przewodnikami oraz siłą stojącą za naszym antywojennym zbiorowym sumieniem. Twoje niesamowite głosy — zarówno indywidualne, jak i zbiorowe — przekształciły nas od środka, zasadniczo zmieniając otaczający nas świat. Właśnie dlatego, w tym momencie: POTRZEBUJEMY CIĘ — TERAZ! !
Czy dołączysz do USA w tak globalnym przedsięwzięciu, które zakończy wszelkie wojny teraz i na zawsze? A co ważniejsze, by zapoczątkować nową erę pokoju i braterstwa. Aby "nowe niebo i nowa ziemia" mogły zstąpić po ziemi.
Zbierzmy się wszyscy razem i—>
Z głęboką wdzięcznością i wielkim szacunkiem,
Wasze Baby Boomers, Bracia i Siostry
P.S. Jeśli kiedykolwiek był czas, by zmobilizować oddolny ruch w celu odzyskania USA od wojowników, którzy je ukradli, to właśnie teraz. Może nie ma lepszego sposobu na zmobilizowanie ogólnokrajowej inicjatywy i zrewolucjonizowanie ciała politycznego niż potężny i wszechobecny rezonans MUZYKI. Zrobiliście to raz z niesamowitą gracją i niezłomnym duchem; Zróbmy to jeszcze raz — ZANIM WOJNA Z IRANEM PRZERODZI SIĘ W WOJNĘ ŚWIATOWĄ — i wszyscy zginą.
Specjalna uwaga: Jeśli otrzymasz ten "List otwarty" i znasz któregoś z tych lub innych nieznanych muzyków ze Złotej Ery Rock 'n' Rolla, proszę, bądź tak uprzejmy i prześlij go do nich. Magia muzyki musi zostać stworzona na nowo, a ci wyjątkowi ludzie mogą nas tego nauczyć. Zawsze pamiętaj: to właśnie ci wielcy rockmani z dawnych lat zmobilizowali pierwszy w historii ruch ludowy, który zakończył wojnę. Tak, to była cholerna muzyka — uniwersalny język, który naprawdę to zrobił! Teraz... ... ... CHODŹMY PO NICH! !
Wszyscy muzycy zainteresowani występem na wydarzeniu "Woodstock Reprise" mogą zaśmiało użyć poniższego adresu e-mail, aby skontaktować się z nami w sprawie udziału w tym wydarzeniu.
Dodatek
(1) Pokolenie Beatników: Beatnicy byli bardzo wyjątkową grupą demograficzną, wyróżniającą się rewolucyjnym nastawieniem i buntowniczym temperamentem. Reprezentowali ich liczni "Wizjonerzy i Prorocy, Muzycy i Poeci, Filozofowie i Głęboki Myśliciele, Ikonoklasti i Kontrkulturyści, Radykałowie i Buntownicy, Idealiści i Reformatorzy", którzy pojawili się w latach 50. XX wieku po apokaliptycznej II wojnie światowej. Widzieli żywe przejawy społeczeństwa konsumpcyjnego i nie chcieli mieć nic wspólnego z korporacyjną machiną, która nieubłaganie je wytwarzała ... Jeden konsument na raz. Beatnicy byli pierwotnymi pokojowcami, którzy nienawidzili wojny i pragnęli pokoju po Armagedonie II wojny światowej. Ci wysoce niezależni krytyczni myśliciele i nonkonformiści urodzili się głównie od początku Wielkiego Kryzysu w 1929 roku aż do samego końca II wojny światowej pod koniec 1945 roku i są również znani jako Pokolenie Milczące. W dużej mierze NIE walczyli w II "Wielkiej Wojnie", ponieważ byli zbyt młodzi. To, co wyjątkowo wyróżniało beatników spośród wszystkich poprzednich pokoleń, to fakt, że szukali autentycznej duchowości na Wschodzie, a także klasztorów i klasztorów mistycznego chrześcijaństwa, sufizmu i kabały kierowanej przez Rebbe. W ten sposób jako pierwsi zerwali z tradycjami religijnymi swoich rodziców i dziadków. Byli gorliwymi poszukiwaczami prawdy, którzy ostatecznie stali się swami, mentorami, duchowymi doradcami i doradcami dla swoich braci i sióstr z pokolenia Baby Boomers. Jest wielu innych wielkich dusz, które urodziły się przed i po tym okresie i również są uważane za zagorzałych beatników. Warto zauważyć, że wielu z największych muzyków rock'n'rolla to zarówno beatnicy, jak i dawni wyżowie demograficzni. Ci Baby Boomers są znacznie bardziej beatnicki niż Baby Boomers, ponieważ ich muzyka była głęboko przesiąknięta ideałami, wartościami, zasadami i przekonaniami, które narodziły się w Pokoleniu Beat. Zdecydowana większość z nich nigdy nie nosiła beretu, nie piła wina w paryskim salonie ani nie poszła na czytanie poezji Allena Ginsberga. Większość jednak przeczytała "On the Road", "The Seven Comey Mountain" i/lub "Autobiography of a Yogi". Poniższy link dobrze opisuje, co naprawdę wydarzyło się podczas naprawdę magicznych lat 70., kiedy Niebo zstąpiło na ziemię pod niezamierzonym kierownictwem Pokolenia Beatników.
~ Wokalistka Pokolenia Beat śpiewa na Woodstock w 1969 roku ~
Kopia: Elvis Presley, John Lennon, George Harrison, Jimi Hendrix, Marvin Gaye, Janis Joplin, Jim Morrison, David Bowie, Bob Marley, Jerry Garcia, Jim Croce, Gregg Allman, Duane Allman, Johnny Cash, Merle Haggard, Dennis Wilson, Karen Carpenter, Otis Redding, Harry Chapin, John Bonham, Keith Moon, Ronnie Van Zant, Peter Tosh, Jeff Porcaro, Mike Porcaro, Ricky Nelson, Florence Ballard, Papa John Creach, Richie Havens, Michael Jackson, Whitney Houston, Chris Squire, Glenn Frey, Randy Meisner, Joe Walsh, Paul Kantner, Signe Toly Anderson, Keith Emerson, Lemmy Kilmister, Glen Campbell, Leonard Cohen, Prince i inni zmarli.
Również dla tych, którzy wciąż żyją: Grace Slick, Joan Baez , Joni Mitchell , James Taylor, Jackson Browne , Carole King, Judy Collins, Arlo Guthrie , Bonnie Raitt , Peter, Paul i Mary, The Mamas & the Papas , Don McLean, Gordon Lightfoot , Charlie Daniels , Cat Stevens , Melanie Safka , Bob Dylan, Paul Simon
Garfunkel Neil Young David Crosby Stephen Stills Graham Nash Ted Nugent Don Henley Michael McDonald Kenny Loggins Steve Miller Willie Nelson Van Morrison Jon Anderson Steve Howe Rick Wakeman Alan White Bill Buford Rod Stewart Paul McCartney Ringo Starr Phil Collins Robert Plant Jimmy Page Mick Jagger Keith Richards Roger Daltry Pete Townshend Sting Bruce Springsteen Eric Clapton Peter Frampton Al Stewart Stevie Wonder Carlos Santana Elton John Lionel Ritchie Diana Ross Marilyn McCoo Steve Winwood Roger McGuinn Linda Ronstadt Tom Waits Dickey Betts Tom Petty Billy Joel Stevie Nicks Steve Perry Jeff Beck Dave Mason Doug Gray Todd Rundgren Neil Diamond Dionne Warwick Barry Manilow Brian Wilson Peter Cetera Danny Seraphine Robert Lamm Jame Pankow Robbie Robertson Al Jardine Aretha Franklin Charlie Watts Mike Love Eric Burdon Little Richard Phil Lesh David Lee Roth Sammy Hagar Eddie Van Halen Madonna Lady Gaga Steven Tyler Joe Perry Rick Dufray Mark Knopfler , Tom Johnston , Debbie Harry, Gene Simmons, Paul Stanley, Chrissie Hynde , Pat Benatar , Patti Smith, Dolly Parton , Ann Wilson
, Nancy Wilson , Joan Jett Donovan, Johnny Winter , Maria Muldaur , Norman Greenbaum , Freda Payne , Barry McGuire Na koniec, niezwykle odważne Dixie Chicks i wszystkim innym wielkim muzykom, którzy odegrali rolę w Złotej Erze Rock 'n' Rolla.
Nota redakcyjna SOTN: Ta alternatywna platforma medialna w pełni wspiera tę bardzo potrzebną, organicznie wyhodowaną, oddolną inicjatywę napędzaną przez ludzi. Chociaż poprzedni list otwarty nie był tego jasno wyjaśniony, takie globalne wydarzenie Woodstock Reprise może działać tylko w cyberprzestrzeni. Jak dokładnie to działa, zależy wyłącznie od projektantów i organizatorów tego katalitycznego światowego doświadczenia. Jednak na koniec dnia jedno jest pewne: to cyfrowe przedsięwzięcie, które przekształca cywilizację, MUSI ZNISZCZYĆ CHOLERNY INTERNET jak nic innego w historii World Wide Web!!
