niedziela, 15 listopada 2026

"Kto chciał pozbyć się Huanga z Nvidii?"

 

Upadek założyciela Nvidii, Jensena Huanga, w skandalu dotyczącym podejrzanego chińskiego szpiegostwa, wywołał politycznie wybuchowe pytanie: kto skorzysta na usunięciu jednego z najbardziej wpływowych krytyków Waszyngtonu dotyczących ograniczeń chipów wobec Chin?

Huang zrezygnował w czwartek po ujawnieniu romansów pozamałżeńskich, w tym jednego z chińską bizneswoman Alice Huang, byłą szefową firmy Nvidia, Megaspeed International z siedzibą w Singapurze. Anonimowi amerykańscy urzędnicy wywiadu podejrzewają, że została zwerbowana przez Pekin, by potencjalnie wpłynąć na CEO Nvidii, aby wywarł presję na Waszyngton w sprawie złagodzenia ograniczeń eksportowych układów AI.

Skandal wydarzył się w kluczowym momencie wojny technologicznej USA-Chiny, zaledwie kilka dni przed planowanym szczytem prezydentów Donalda Trumpa i Xi Jinpinga. Wobec obecności jastrzębi kongresowych już naciskających na surowsze ograniczenia, moment upadku Huanga wzbudził pytania o polityczne interesy służące jego rezygnacji.

RT analizuje intrygę wokół odejścia Huanga oraz walkę o kontrolę nad globalnym przemysłem AI.

Kto więc korzysta na odejściu Huanga?

Rezygnacja Huanga usuwa jednego z najbardziej znanych zwolenników Waszyngtonu utrzymania Chin w kontakcie z amerykańską technologią AI, potencjalnie dając chińskim jastrzębiom dużą przewagę polityczną. Założyciel Nvidii wielokrotnie ostrzegał, że odcięcie Pekinu od amerykańskiej technologii przyspieszy dążenia Chin do niepodległości. W majowym wywiadzie dla Fox Business wskazał na rosnący wpływ Huawei: "Rozkwitają pod naszą nieobecność."

Jego odejście natychmiast zintensyfikowało żądania Kongresu dotyczące zaostrzenia kontroli eksportu i śledztw dotyczących kontaktów Nvidii z Chinami.

Republikański przedstawiciel John Moolenaar, przewodniczący Komisji Izby Reprezentantów ds. Chin, wykorzystał skandal, by zapytać, czy chiński wywiad pozyskał wrażliwe informacje za pośrednictwem Huanga lub czy wpłynął na politykę technologiczną USA.

"[Huang] był jednym z najzagorzalszych zwolenników braku kontroli eksportu," powiedział Moolenaar. "To rzuca zupełnie nowe światło na tę dyskusję."

Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów Brian Mast również naciskał na silniejsze zabezpieczenia, w tym środki zapobiegające przemytowi chipów oraz ograniczające dostęp do zaawansowanego sprzętu półprzewodnikowego.

Trump bronił Huanga jako "bardzo honorowego człowieka" i powiedział, że wierzy w zaprzeczenie przez dyrektora, że wiedział o rzekomym zamieszaniu Alice Huang w szpiegostwo. Jednak kontrowersja wydaje się dać zwolennikom surowszych ograniczeń wobec Chin nową amunicję przeciwko jednemu z ich najbardziej wpływowych przeciwników.

Kto na tym korzysta bardziej – chiński jastrzębie czy rywale AI?

Nagłe odejście Huanga wzbudziło także pytania, czy konkurencyjne amerykańskie firmy technologiczne mogłyby skorzystać na jego upadku.

Niezależny dziennikarz Lee Fang zasugerował, że konkurencyjne amerykańskie firmy AI mogą zyskać, wskazując na poparcie Huanga dla tańszych chińskich modeli open-source, które zagrażają ugruntowanym amerykańskim konkurentom. Porównał go z wcześniejszymi kampaniami wymierzonymi w Huawei i TikToka.

Założyciel Venice AI, Erik Voorhees, posunął się dalej, nazywając usunięcie Huanga "zamachem stanu".

Dziennikarz Glenn Greenwald podważył, czy same romanse pozaślubne wyjaśniają usunięcie jednego z najpotężniejszych amerykańskich menedżerów technologicznych.

"Nie wiem, kto chciał pozbyć się Jensena Huanga, ale wiem, że ktokolwiek to był, dysponuje ogromną mocą," napisał na X.

Rezygnacja wywołała także reakcję w całej Dolinie Krzemowej. Założyciel Binance, Changpeng Zhao, nazwał to "błędem", szef Epic Games Tim Sweeney określił to jako "smutny dzień", a Elon Musk powiedział, że zatrudnienie Huanga będzie "zaszczytem".

"Ciemny, ciemny dzień. Okropna decyzja dla USA i świata zachodniego" – napisał Martin Casado, partner z Andreessen Horowitz.

Media mają kilka pytań do wyjaśnienia

Pojawiły się pytania, jak historia trafiła do prasy. Reporter New York Times, Tripp Mickle, który pomógł ujawnić historię romansu Huanga, ujawnił w podcaście The Daily, że wraz z koleżanką Anną Swanson rozpoczęli śledztwo w sprawie Megaspeed po otrzymaniu wskazówki od anonimowego kontaktu z branży technologicznej.

Ujawnienie tego utwierdza podejrzenia, że dziennikarze mogli być celowo kierowani w stronę Megaspeed, co rodzi pytania o to, kto przekazał wskazówkę – i dlaczego.

Co wiedział Waszyngton – i kiedy?

Intryga pogłębiła się po doniesieniach, że wysocy urzędnicy USA wiedzieli o relacji Huanga z Alice Huang na kilka miesięcy przed wybuchem skandalu.

Według Axios, przed majową wizytą Trumpa w Chinach krążyło ściśle tajne memorandum wywiadowcze nadzorowane przez sekretarza stanu Marco Rubio. Na podstawie obserwacji Alice Huang oraz śledztwa w sprawie podejrzenia przemytu chipów z udziałem singapurskiego klienta Nvidii Megaspeed, ostrzeżenie miało dotarć do sekretarza handlu Howarda Lutnicka. Rubio podobno informował także Trumpa.

Megaspeed obsługuje infrastrukturę obliczeniową AI, umożliwiając klientom wynajem dostępu do potężnych procesorów Nvidia poza Chinami – co jest potencjalnym sposobem obejścia ograniczeń dotyczących bezpośredniej wysyłki zaawansowanych układów do kraju.

Waszyngton również zatwierdzał sprzedaż bezpośrednią do chińskich nabywców. W maju Reuters poinformował, że około dziesięciu chińskich firm uzyskało zgodę na zakup procesorów H200 Nvidii, choć dostawy jeszcze się nie rozpoczęły. Zatwierdzenia były odrębne od śledztwa dotyczącego Megaspeed, a ich dokładny termin w odniesieniu do ostrzeżenia wywiadowczego pozostaje niejasny.

Podobno spór dotarł do najwyższych szczebli administracji Trumpa. Axios poinformował, że sekretarz skarbu Scott Bessent skonfrontował Lutnicka z powodu jego nieustąpienia wpisania Megaspeed na czarną listę pomimo wielokrotnych ostrzeżeń. Departament Handlu zaprzeczył, jakoby konfrontacja kiedykolwiek miała miejsce, a Lutnick teraz stoi przed kontrolą Kongresu w związku z traktowaniem eksportu chipów i podejrzeniem przekierowania do Chin.

Jeśli Waszyngton został ostrzeżony miesiące wcześniej, dlaczego zarzuty stały się publicznym kryzysem dopiero teraz?

Jak Singapur został uwikłany w skandal

Władze Singapuru prowadziły śledztwo w sprawie byłej firmy Alice Huang, Megaspeed International, na długo przed tym, jak jej rzekome powiązania z chińskim wywiadem stały się centralnym punktem skandalu wokół założyciela Nvidii.

W oświadczeniu w czwartek Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Singapuru poinformowało, że policja rozpoczęła śledztwo w sprawie Megaspeed w lutym 2025 roku w związku z podejrzeniem fałszywych deklaracji dotyczących serwerów przesyłanych przez Singapur do Malezji.

Alice Huang została przesłuchana i skonfiskowano jej paszport w czerwcu 2025 roku. Jednak do lutego 2026 roku śledczy znaleźli niewystarczające dowody na to, że popełniła podejrzane przestępstwa. Otrzymała ostrzeżenie za świadome podanie nieprawdziwych informacji o swojej roli w Megaspeed i została zabroniona ponownego wjazdu do Singapuru.

Warto zauważyć, że Singapur podkreślił, że nigdy nie była śledzona pod kątem szpiegostwa.

Tymczasem rzekoma narracja o chińskim szpiegu jest coraz bardziej krytyczna w samym Waszyngtonie.

Według CNN, amerykańscy urzędnicy wywiadu pozostają podzieleni co do tego, czy dowody potwierdzają, że Alice Huang pracowała dla Pekinu. Prokurator generalny Todd Blanche powiedział, że Departament Sprawiedliwości nie wyciągnął "żadnych wniosków" na temat jej rzekomych powiązań wywiadowczych.

Oceny pozostawiają fundamentalne pytanie bez odpowiedzi: jak nieudowodnione zarzuty szpiegostwa zdobyły taką popularność mimo braku jednoznacznych dowodów?

Dlaczego Nvidia jest kluczowa dla dominacji technologicznej USA?

Założona przez Huanga w 1993 roku, Nvidia stała się wiodącym dostawcą zaawansowanych procesorów napędzających globalny boom na AI.

Jej układy scalone i oprogramowanie stanowią podstawę centrów danych i systemów AI na całym świecie, czyniąc firmę strategicznym atutem w konkurencji Waszyngtonu z Pekinem.

Kontrolując eksport zaawansowanych procesorów i technologii półprzewodnikowej, USA mogą wpływać na to, które kraje uzyskają dostęp do mocy obliczeniowej potrzebnej do rozwoju nowoczesnej sztucznej inteligencji.

Waszyngton argumentuje, że ograniczenia są konieczne, aby uniemożliwić Chinom wzmocnienie swoich zdolności wojskowych i wywiadowczych. Krytycy widzą szerszą strategię technologicznego ograniczania mającą na celu zachowanie amerykańskiej dominacji gospodarczej i geopolitycznej.

To właśnie czyniło stanowisko Huanga tak istotnym: zakwestionował on kluczowy instrument wysiłków Waszyngtonu, by utrzymać przewagę nad Chinami.

Czy amerykańskie ograniczenia dotyczące chipów mogą dać Chinom przewagę?

Kampania Waszyngtonu mająca na celu powstrzymanie technologicznego wzrostu Chin grozi wręcz przeciwnie: przyspieszeniem wysiłków Pekinu na rzecz budowy przemysłu AI poza amerykańską kontrolą.

Chińskie firmy, w tym Huawei, opracowują krajowe alternatywy dla amerykańskich procesorów, podczas gdy Pekin dąży do technologicznej samowystarczalności.

W sierpniowym doświadczeniu regulacyjnym Nvidia ostrzegła, że amerykańskie ograniczenia eksportowe, w połączeniu z chińskimi ograniczeniami, skutecznie wykluczyły ją z chińskiego rynku obliczeń w centrach danych.

Firma argumentowała, że jej wykluczenie pozwala konkurentom na rozszerzanie sieci deweloperów i klientów, co potencjalnie stanowi wyzwanie dla amerykańskiej technologii na całym świecie.

To była główna sprzeczność, którą Huang wielokrotnie podkreślał: odcięcie Chin od Nvidii mogłoby osłabić amerykański wpływ, jednocześnie wzmacniając chińskich konkurentów.

Jastrzębie bezpieczeństwa narodowego Waszyngtonu twierdzą wręcz przeciwnie – że sprzedaż potężnych procesorów Pekinu grozi rozwojem jego zdolności militarnych i technologicznych.

Odejście Huanga odbiera wyraźny głos tej debatie, ale nie dylemat: czy wysiłki Waszyngtonu na rzecz zachowania swojej technologicznej przewagi ostatecznie pomogą Chinom uciec od amerykańskiej dominacji?

Kto teraz przejmie kontrolę nad Nvidią?

Rezygnacja Huanga wywołała kryzys przywództwa w Nvidii. Według Wired, wewnętrzny wpis wzywający zarząd do rozważenia nastrojów pracowników zebrał ponad 1600 komentarzy, z których wiele poparło powrót Huanga.

Wieloletnia szefowa finansów Colette Kress objęła stanowisko tymczasowej CEO, podczas gdy Nvidia szuka stałego następcy.

Według Reutersa, wśród potencjalnych kandydatów są Kress oraz weteran Nvidii Ian Buck, kluczowa postać stojąca za platformą komputerową CUDA. Inne wymienione nazwiska to Rene Haas, CEO Arm oraz szef AMD Lisa Su. W Polymarket Buck również pojawił się wśród głównych kandydatów, obok córki Jensena Huanga, Madison Huang, która pełni funkcję starszego dyrektora marketingu w Nvidii, oraz szefa działu sprzętu Apple Johny'ego Sroujiego, choć kursy zakładów nie dają żadnych wskazówek co do intencji zarządu.

Trump również się wypowiedział, popierając byłego CEO Apple, Tima Cooka, obecnie przewodniczącego wykonawczego, który oświadczył na Truth Social, że "Legenda zastępuje Legendę."

Debata o sukcesji rozszerzyła się na Izrael, gdzie media wymieniły szefa technologii Nvidii Michaela Kagana, założyciela Mellanox Eyala Waldmana oraz Sroujiego z Apple. Wszystkie trzy mają silne powiązania z izraelskim sektorem technologicznym.

Ktokolwiek zastąpi Huanga, odziedziczy firmę uwikłaną w narastający konflikt technologiczny USA-Chiny, którego stawka wykracza daleko poza salę zarządu. Zastępca Huanga będzie musiał zdecydować, czy nadal dążyć do utrzymania Chin w amerykańskim ekosystemie technologicznym, czy przybliżyć Nvidię do waszyngtonskich zwolenników surowszych ograniczeń.

Szersze pytanie natomiast nie dotyczy tylko tego, kto zastąpi Huanga, ale czy jego odejście oznacza również fundamentalną zmianę w amerykańskiej strategii AI.

____
https://rt-english.com/news/648799-huang-nvidia-downfall-explainer/


Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/?p=87577

"Nawet Biden teraz krytykuje Bibi "Rzeźnika""

 

Ówczesny prezydent USA Joe Biden, po prawej, przytula premiera Benjamina Netanjahu po przybyciu na lotnisko Ben Gurion w pobliżu Tel Awiwu, 18 października 2023 roku. (Zdjęcie AP/Evan Vucci)

Ówczesny prezydent USA Joe Biden, po prawej, przytula premiera Benjamina Netanjahu po przybyciu na lotnisko Ben Gurion w pobliżu Tel Awiwu, 18 października 2023 roku. (Zdjęcie AP/Evan Vucci)

W fragmentach opublikowanych w piątek z jego nowych wspomnień były prezydent USA Joe Biden podzielił się swoją frustracją z premierem Benjaminem Netanjahu z powodu powtarzających się złamanych obietnic podjęcia działań mających na celu ograniczenie szkód cywilnych podczas wojny izraelsko-hamaskiej w Gazie.

Biden powiedział, że jego nadzieje na trwały pokój na Bliskim Wschodzie zostały "zniszczone" przez terrorystyczny atak Hamasu 7 października 2023 roku, który rozpoczął wojnę, przypominając sobie, jak tego dnia wielokrotnie dzwonił do Netanjahu.

"Chciałem, żeby wiedział, jak bardzo jestem zdeterminowany, by zapewnić, że taki dzień nigdy się nie powtórzy," napisał Biden w przedpremierowym egzemplarzu "Obiecaj mi, Ameryko", który uzyskało kilka amerykańskich mediów.

Biden powiedział, że od początku konfliktu "wzywał Izrael do podjęcia środków ostrożności", obawy, które – jak – przekazał "prywatnie w wielu rozmowach z Bibi", używając pseudonimu Netanjahu.

Według Bidena premier "przyznał się do szkód, jakie rosnąca liczba ofiar wyrządza wizerunkowi Izraela oraz wsparciu USA dla wojny", choć "ukształtował się znany schemat: obiecywał robić więcej, a potem następowałby kolejny agresywny działań, zabijając kolejnych cywilów."

"Kiedy ich na to wywoływaliśmy, Izraelczycy zawsze mieli wyjaśnienie lub wymówkę, ale efekt był ten sam. Bibi nie miał oporów, by składać obietnice, których nie miał ani władzy — ani zamiaru — dotrzymać," kontynuował Biden.

"Chociaż rozumiałem, że działa pod ogromną presją, frustrowało mnie jego niezdolność do myślenia jak mąż stanu i ochrony długoterminowych interesów Izraela, a nie tylko własnych krótkoterminowych potrzeb politycznych," dodał.

Palestyńczycy przechodzą przez namiotowy obóz przesiedleńców, pośród budynków zniszczonych przez izraelskie naloty podczas wojny izraelsko-hamasowej w Gazie, 8 listopada 2026 roku. (Zdjęcie AP/Jehad Alshrafi)

Biden bronił także udzielania pomocy Izraelowi, mimo że stało się to głęboko kontrowersyjne wśród Demokratów. Biden wyjaśnił, że wierzy, iż musi "wspierać interesy Ameryki i sojuszników USA" jako prezydent, ale dodał: "od czasu powrotu Netanjahu do władzy pod koniec 2022 roku, uważam, że praca nad ochroną Izraela oznacza ochronę zarówno przed jego wrogami, jak i przed nim samym."

"On i ja mogliśmy być wobec siebie bezpośredni, ale nie było zbyt wielkiego zaufania," powiedział Biden o Netanjahu.

Nie było natychmiastowej reakcji Netanjahu na fragmenty książki Bidena. Izrael wielokrotnie podkreślał, że dąży do minimalizacji ofiar cywilnych i podkreślał, że Hamas wykorzystuje cywilów w Gazie jako żywe tarcze, walcząc z terenów cywilnych, w tym domów, szpitali, szkół i meczetów.

Biden broni decyzji o ubieganiu się o drugą kadencję, czas urzędowania

Nowe pamiętniki prezydenckie, które mają się ukazać we wtorek, spełniają typowy cel gatunku – stanowią bezkompromisową obronę czasu Bidena w Białym Domu.

Biden nie owijał w ataku Donalda Trumpa, krytykując go za zaprzeczanie wyborom, udział w zamieszkach 6 stycznia 2021 roku pod Kapitolem USA oraz ogólne ułaskawienia uczestników.

Chwalił się także swoim długim dorobkiem legislacyjnym i odrzucał krytykę, że jego polityka nasila inflację i komplikuje odbudowę kraju po pandemii COVID-19.

Opowiadał się za śmiertelnym wycofaniem USA z Afganistanu i przypisywał sobie zasługę rehabilitacji amerykańskich sojuszy międzynarodowych, które narastały pod rządami Trumpa.

Biden nie przepraszał za ubieganie się o drugą kadencję, mimo obaw o swój wiek, nawet jeśli ta decyzja zapowiadała drugą prezydenturę Trumpa. Narzekał, że "prasa i komentatorzy ciągle mówili, jaki jestem słaby", mimo że nie pojawił się żaden rywal.

"Prawybory nie dały żadnych sygnałów ostrzegawczych, że mam kłopoty" – napisał. "Ale to nie mogło zniweczyć narracji dotyczącej mojej kandydatury. Że jestem za stary. Że psychicznie się pogarszam."

A potem nadeszła katastrofalna noc na scenie debat w Atlancie.

Biden powiedział, że pytał swój zespół o potrzebę debaty z Trumpem w ogóle.

"Nie chodziło o to, że martwiłem się o moją zdolność do debaty z Donaldem Trumpem," powiedział. "Chodziło o to, że był tak skłonny do bezwzględnego kłamstwa, zastraszania moderatorów, łamania zasad, narzekania na choćby cień weryfikacji faktów, że nie wiedziałem, czy miałoby sens dać temu zachowaniu publiczną platformę."

Były prezydent USA Donald Trump (L) debatuje z prezydentem Joe Bidenem (R) przed wyborami prezydenckimi w USA w 2024 roku, 27 czerwca 2024 roku. (Zrzut ekranu z YouTube)

Ale Biden szczegółowo ubolewał nad "jednym z najniższych momentów dla mnie", gdy udzielił bezsensownej odpowiedzi podczas rozmowy o deficycie.

"Straciłem wątek, zobaczyłem, że czas mi ucieka, i pospieszyłem ostatnią część odpowiedzi, wypalając: 'W końcu pokonaliśmy Medicare'," wspominał. Chciałem powiedzieć: 'W końcu pokonaliśmy Wielką Farmację.'"

To odniesienie do umowy negocjującej ceny leków dla beneficjentów Medicare, "historyczne osiągnięcie", napisał Biden.

"Ironią losu jest to, że to historyczne osiągnięcie nie podniosłoby mojej kandydatury. Pomogłoby ją zatopić" – napisał. "To, co powinno być najważniejszym punktem debaty, stało się dowodem A, że jestem za stary, by wykonywać tę pracę."

Biden myślał, że wciąż mógłby wygrać

Biden upierał się, że wyścig jest nadal możliwy do wygrania nawet po debacie.

"Czy byłem stary? Tak. Czy udało mi się wykonać tę pracę? Tak. Czy wyborcy byli źli na inflację? Tak. Czy byli źli na imigrację? Tak. To trudne problemy. Ale nie nie do pokonania," pisze, dodając, że "osobiście trudno było znieść tylu starych przyjaciół, którzy się przeciwko mnie odwracają."

Jednak Biden przypomniał sobie, że lider demokratów w Senacie, Chuck Schumer, powiedział mu: "Może wciąż mam pięciu demokratycznych senatorów, którzy mnie wspierają."

Powiedział Schumerowi: "Miał dużo odwagi (może wtedy inaczej to powiedziałem), przyszedł do mojego domu i powiedział mi, żebym wycofał się z wyścigu."

Poszedł spać w nocy 20 lipca, pracując nad projektem oświadczenia ogłaszającego decyzję o rezygnacji.

"Wierz lub nie," napisał, "tej nocy dobrze spałem."

Prezydent USA Joe Biden, po prawej, ściska dłoń swojej wiceprezydent Kamali Harris, kandydatki Demokratów na prezydenta, podczas Konwencji Demokratycznej w Chicago, Illinois, 19 sierpnia 2024 roku. (Zdjęcie AP/Jacquelyn Martin)

Biden wspomina Kamalę Harris

Wybór Bidena i jego los jako prezydenta z jedną kadencją są nierozerwalnie związane z Kamalą Harris. Chociaż była jedną z Demokratów, którzy "zaatakowali mnie" podczas prawyborów w 2020 roku, Biden wspomina, że był nią pod wrażeniem.

Biden często wspomina Harris wśród niewielkiej grupy doradców w sali przy kluczowych momentach i decyzjach, opisując ich relacje jako ciepłe. Pochwalił jej występ po tym, jak zastąpiła go na karcie do głosowania w 2024 roku.

Harris "była kandydatką pierwszej klasy", pisze Biden o jej 107-dniowej kampanii. "Wykonała mistrzowską debatę z prezydentem Trumpem. Była świetna na wicketach. Była maszyną do zbierania funduszy. Byłem z niej dumny i z kampanii, którą prowadziła."

____
https://www.timesofisrael.com/in-new-memoir-biden-accuses-pm-of-making-repeated-empty-promises-to-reduce-civilian-harm-in-gaza/


Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/?p=87582

sobota, 14 listopada 2026

"Potrzebne: Wojna światowa przeciwko globalizmowi"

 autor: Tyler Durden

Niedziela, 15 listopada 2026 - 05:30

Autor: J.B. Shurk za pośrednictwem American Thinker,

Nadchodzące wojny ostatecznie postawią wolnowolne narody wielu narodów przeciwko architekturze państwa – złożonej z biurokratycznych Lewiatan na poziomie krajowym i międzynarodowym, organizacji informacyjnych finansowanych z podatków oraz szerokiego spektrum tzw. "organizacji pozarządowych", których budżety i personel pochodzą jednak bezpośrednio z agencji rządowych (w tym zagranicznych i krajowych tajnych służb wywiadowczych).

Obecna wojna na Ukrainie to powrót do czasów, które już nie istnieją – czasów, w których granice miały znaczenie. Pomyślmy, jak dziwne jest to, że niewybrana przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen, hałaśliwi kibici Unii Europejskiej z Francji i Niemiec oraz lewicowo-globalistyczni przywódcy pozostałych państw, takich jak Kanada i Wielka Brytania, wszyscy krzyczą o świętości wschodniej granicy Ukrainy, podczas gdy ci różni zwolennicy instytucji ponadnarodowych i międzynarodowych wszyscy potępiają państwo narodowe jako przestarzałe, faszystowska i wręcz obrzydliwa.

Jak niedawno pokazała Hiszpania polityką otwartych granic, polegającą na zalewaniu Europy mieszkańcami Afryki Północnej, UE jest bezgranicznym kontynentem schizofrenowym. Czterdzieści lat temu Europejska Wspólnota Gospodarcza zwabiła państwa członkowskie do zrzeczenia się suwerenności nad swoimi granicami w pierwszej wersji Porozumienia Schengen, a Bruksela wykorzystała ten jurysdykcyjny taran jako nos wielbłąda pod namiotem, by podżegać do nielegalnej masowej migracji z Azji, Afryki i Bliskiego Wschodu.

Podobnie Kanada ma ogromne populacje imigrantów z Indii i Chin. Wielka Brytania co minutę przyznaje osadnictwo lub obywatelstwo świeżo przybyłemu cudzoziemcowi, a liczba "migrantów łodziowych", którzy zostali przesiedleni do wykopalisk finansowanych z podatków tylko w ciągu ostatnich dwóch lat, jest większa niż liczba żołnierzy w całej armii brytyjskiej.

Teraz, gdy Demokraci mają kontrolę nad rządami stanowymi Kalifornii, Arizony, Nowego Meksyku i Teksasu, będą współpracować ze swoimi przyjaciółmi z otwartych granic (i wrogami Amerykanów) z Uniparty w Waszyngtonie, by kontynuować rzeź prezydentury Bidena, podczas której ten zniechęcony, stary drań przesiedlił dwadzieścia milionów cudzoziemców na terenie Stanów Zjednoczonych.

To absurdalne, by zachodni przywódcy narzekali na suwerenność Ukrainy, skoro porzucili wszelkie pozory obrony granic własnych państw. Znaczna część ludności Krymu i regionu Donbasu bardziej identyfikuje się z Rosją niż z Ukrainą, ale ta sama wścibska Komisja Europejska, której agenci odwołali wybory prezydenckie w Rumunii, gdy wygrał "niewłaściwy" kandydat (tzw. "eurosceptyk", o rany!), utrzymuje, że "demokracja" istnieje tylko wtedy, gdy terytoria podporządkowują się królewskim edyktom brukselskich eurokratów.

Walka o granice geograficzne Ukrainy, gdy Unia Europejska chce rozwiązać granice narodowe Europy, spowoduje śmierć wielu chłopców i mężczyzn bez większego celu niż próżność budowniczych imperiów i marnych studentów historii świata.

Uważam za niezwykłe, że rząd brytyjski przygotowuje obywateli do walki w III wojnie światowej przeciwko Federacji Rosyjskiej, podczas gdy Wielka Brytania nie wygląda na nic takiego, jak na przełomie wieków. Biali rdzenni Brytyjczycy zniknęli z miast, a znaczna część królestwa została przekazana imigrantom z Trzeciego Świata, którzy gardzą historią, tradycjami i wierzeniami swojego nowego domu.

Brytyjska armia ciągle mówi białej ludności (której przodkowie nazywali wyspy domem od ponad tysiąca lat), że zostaną wcieleni do wielkiej wojny w ciągu tysiąca dni, a biała ludność (która szybko staje się mniejszością we własnym królestwie) ciągle powtarza rządowi brytyjskiemu, że woli walczyć z obcymi najeźdźcami (oraz ich pomocnikami i poplecznikami w państwie) niż wysyłać swoich synów i córki (tak, dziewczynki zostaną poświęcone w nadchodzących latach dla "chwały" globalistycznej klasy rządzącej) wysłane, by umrzeć w okopach wybuchających dronami.

Dlaczego rdzenni Brytyjczycy mieliby umrzeć za naród, który już nie istnieje? Z ich perspektywy muzułmańskie gangi gwałcicieli, które nigdy nie zostały ukarane za gwałt na setkach tysięcy brytyjskich dziewcząt, wyraźnie mają większą władzę niż przeciętny biały Brytyjczyk. Jeśli islamiści chcą chronić swoje nowo zdobyte Wyspy Brytyjskie w jakiejś przyszłej wojnie, meczety powinny wysłać swoich dżihadystów do walki.

To naprawdę dziwne słyszeć globalistycznych polityków w Waszyngtonie, Londynie, Ottawie, Paryżu, Berlinie i Brukseli, którzy mówią o nadchodzących konfliktach, jakby świat, który budują, był wart zachowania.

Nie będę mówił w imieniu innych, ale nie zamierzam walczyć w wojnie o "klimatyczne" złudzenia i kosztowne "zielone" regulacje energetyczne. Nie będę walczył o "międzynarodowy porządek oparty na zasadach". Nie będę walczył o cenzurę online i kryminalizację wypowiedzi, którą zachodni przywódcy usprawiedliwiają jako konieczną do "ochrony dzieci", zwalczania "dezinformacji" i uciszania "mowy nienawiści" – wszystkich absurdalnych kłamstw mających na celu stworzenie "struktur uprawnień" do zabijania wolności słowa. Nie będę walczył o otwarte granice. Nie będę walczył o idiotów ideologów, którzy przejęli system edukacji. Nie będę walczyć o okropny kulturowy marksizm globalizmu, jego dyskryminację rasową czy obsesję na punkcie kastracji i seksu z dziećmi. Nie będę walczył o islamską supremację ani o budowę kolejnych meczetów w niegdyś spokojnych amerykańskich miastach. Nie będę walczył o dewaluację waluty i manipulacje rynkowe przez banki centralne. Nie mam ochoty walczyć o tego skorumpowanego krasnoludzkiego dyktatora Wołodymyra Zełenskiego ani jego równie skorumpowanych ukraińskich zbirów. I nigdy nie będę walczył o głębokie państwo Waszyngton-Londyn-Bruksela, które czerpie zyski z wojny, prając pieniądze podatników przez maszynkę do mięsa, mordując miliony na Ukrainie i trafiając na konta bankowe fundacji rodzinnych i globalistycznych organizacji pozarządowych.

To nie są rzeczy, dla których rozsądni ludzie oddadzą życie.

Walczymy o ochronę naszych rodzin, domów, sąsiadów, społeczności i krajów.

Rządy globalistyczne, które przejęły władzę nad krajami zachodnimi, upierają się, że są właścicielami naszych dzieci i mogą "trans" je bez naszej zgody. Co roku opodatkują nasze domy, przez co nie jest możliwe całkowite "posiadanie" czegokolwiek. Przesiedlają obcych najeźdźców do naszych zżytych społeczności i nazywają nas "rasistami" i "bigotami", ponieważ wolimy mieć sąsiadów, którzy mówią naszym językiem i podzielają naszą religię. Odmawiają egzekwowania granic państwowych i zastępują ludzi, których rodziny zbudowały Zachód, narodami trzeciego świata, które nie robią nic poza wyzyskiem Zachodu.

Dlaczego miałbym walczyć o Unię Europejską, chińskie państwo wasalne Kanady, Wielką Brytanię czy imperialne Głębokie Państwo Waszyngtonu? Te kabały oferują wizję przyszłości, która nie jest lepsza niż Rosja kontrolowana przez silnego mężczyznę przez Władimira Putina czy jednopartyjne komunistyczne Chiny kontrolowane przez Xi Jinpinga. Mówiąc o Chinach, dlaczego europejscy i amerykańscy globaliści robią wszystko, by współpracować z Xi i jego totalitarnym państwem policyjnym, jednocześnie podejmując dziecinny krok zakazu rosyjskich sportowców na międzynarodowych zawodach? Jak europejscy i amerykańscy globaliści mogą udawać, że mają jakąkolwiek legitymację w tzw. walce między "autorytaryzmem" a "demokracją", skoro współpracują z autorytarnymi na całym świecie – tylko nie z Rosją.

Ojcowie Założyciele Ameryki mieli rację. Rządy nigdy nie są rozwiązaniem; zawsze są problemem. Zarówno Deklaracja Niepodległości, jak i Konstytucja USA wyrażają głębokie przekonanie Ojców Założycieli, że ani rządom, ani urzędnikom nie można ufać, że będą postępować słusznie.

Gdyby wierzyli, że przywódcy polityczni są z natury dobrzy, Konstytucja byłaby znacznie krótsza: powierzyć rządowi najbardziej etycznego, moralnego i zdolnego człowieka. Zamiast tego stworzyli niezwykle ograniczony rząd federalny, ograniczyli jego uprawnienia poza tymi wyraźnie określonymi, podzielili go na trzy gałęzie i wprowadzili mechanizmy kontroli i równowagi, mające utrzymać między nimi wzajemną konkurencję. Gdyby Konstytucja była notatką "na początku z góry", jej główny wniosek brzmiałby na górze: Rządy są zawsze skorumpowane.

Rządy globalistyczne wierzą, że obywatele Zachodu mogą być zmuszeni do walki w III wojnie światowej. Myślę, że III wojna światowa będzie toczona między obywatelami Zachodu a rządami globalistycznymi.

Publikujemy różnorodne perspektywy. Nic z tego nie powinno być interpretowane jako odzwierciedlenie poglądów ZeroHedge.



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.zerohedge.com/