autor: Tyler Durden
Autor: John Walter za pośrednictwem Substack,
O godzinie 12:33 po południu 28 kwietnia 2025 roku Hiszpania kontynentalna i Portugalia straciły dostawy energii elektrycznej. Red Eléctrica de España, hiszpański operator transmisji, odnotował stratę około piętnastu gigawatów energii – blisko sześćdziesięciu procent zapotrzebowania hiszpańskiego w tamtym czasie – w ciągu kilku sekund. Dostawy zostały przerwane na około dziesięć godzin na większości półwyspu, a w niektórych dystryktach dłużej, co dotknęło szacunkowo sześćdziesiąt milionów ludzi. Pociągi zatrzymywały się między stacjami, terminale płatnicze zamarzały, usługi mobilne się rozrzedzały, gdy baterie wież się rozładowywały, a ciśnienie wody spadło w wyniesionych dzielnicach.
Ostateczny raport ENTSO-E, europejskiej sieci operatorów przesyłów, opublikowany 20 marca 2026 roku, przypisał zdarzenie kombinacji czynników technicznych i kolejnych przerw w wytwarzaniu energii, a nie pojedynczemu awarii. Nic nie zaatakowało iberyjskiej siatki, co jest częścią powodu, dla którego to popołudnie zasługuje na pamięć. Każda poważna próba w branży zakłada coś gorszego.
Od tamtej pory system nie stał się bardziej wyrozumiały. 4 maja 2026 roku North American Electric Reliability Corporation wydała alert poziomu 3 "Essential Actions", najwyższą stopień, po serii incydentów, w których tysiąc megawatów lub więcej obciążenia obliczeniowego wypadło z systemu masowego bez ostrzeżenia. Raport NERC o stanie niezawodności za 2026 rok odnotował wzrost konwencjonalnych wymuszonych przerw w dostawie do 9,2 procent oraz udokumentował jedno zdarzenie, w którym wyłączniki zasilania bezprzerwowego w centrach danych podczas rutynowej awarii utraciły 1800 megawatów w jednym ruchu. W sierpniu temat dotarł do New York Times Magazine, gdzie Mark Lauby, główny inżynier NERC, argumentował, że złożoność i redundancja sieci sprawiają, że kaskadowy upadek kraju jest "mało prawdopodobny". Federalni regulatorzy przyjęli mniej łagodne podejście: Federalna Komisja Regulacji Energii traktuje ochronę fizyczną stacji transformatorowych jako kwestię bezpieczeństwa narodowego od czasu, gdy strzelcy strzelili do jednej z nich w Kalifornii w 2013 roku.
Obok czasu teraźniejszego znajdują się dowody, które są publicznie prezentowane przez piętnaście lat i czytane niemal wyłącznie w branży. Od 2011 roku dział wymiany informacji NERC organizuje co dwa lata ćwiczenia o nazwie GridEx, w ramach których przedsiębiorstwa energetyczne, agencje i partnerzy transgraniczni reagują na zaplanowany kryzys w rzeczywistym systemie masowym zasilania, korzystając z prawdziwych części zamiennych, kontraktów na paliwo i prawdziwego zatrudnienia. Ósma edycja odbyła się 18 i 19 listopada 2025 roku i przyciągnęła ponad trzysta siedemdziesiąt organizacji uczestniczących, co stanowi wzrost o niemal pięćdziesiąt procent w porównaniu z 2023 rokiem. Scenariusz polegał na skoordynowanym cyberataku i fizycznym ze strony państwa narodowego, z wtargnięciem i uszkodzeniami fizycznymi zaplanowanymi tak, by się nawzajem pogłębiać. Powstały raport, opublikowany 2 marca 2026 roku i liczący trzydzieści dwie strony, koncentrował się na komunikacji i koordynacji. Nie ustalono jednak harmonogramu renowacji. Ćwiczenie testuje scenariusz i pokazuje, gdzie założenia zawodzą; nie mierzy, jak długo trwałaby rzeczywista awaria.
Trzeci ślad dowodu pojawia się zupełnie inną drogą. Wybuch jądrowy wysoko nad atmosferą generuje impuls elektromagnetyczny w trzech falach, z których najwolniejsza zachowuje się jak burza geomagnetyczna obejmująca cały kontynent. Fizyka została zademonstrowana przypadkowo w lipcu 1962 roku, gdy test o mocy 1,4 megatony o nazwie Starfish Prime wybuchł około czterysta kilometrów nad atolem Johnston i wyłączył latarnie uliczne na Hawajach, oddalonych o około tysiąc piętset kilometrów. Kongres zlecił przeprowadzenie badania w 2001 roku, a jego raporty, przedstawione w latach 2004, 2008 i 2015, doprowadziły do liczby osób, które nigdy nie trafiły do świadomości publicznej. William R. Graham, fizyk przewodniczący komisji i wcześniej doradca naukowy Ronalda Reagana, zeznał, że gdyby prąd zabrakł i pozostawał wyłączony nawet przez rok, dziewięciu na dziesięciu Amerykanów zginęłoby – nie z powodu pulsu, lecz z powodu awarii uzdatniania wody i chłodzenia, dystrybucja paliwa i opieka medyczna. Ta liczba to prognoza scenariusza oparta na założeniach, a nie obserwacji, i jest kwestionowana. To także jedyna poważna szacunka, jaką ktokolwiek przedstawił.
Trudne pytanie nie brzmi, czy to wszystko może się wydarzyć. Chodzi o to, jak duże szkody spowodowałoby konkretne zdarzenie i ile czasu trwałaby naprawa.
Co następuje, w kolejności, w jakiej się rozwija:
⚡ Jak rozprzestrzenia się awaria prądu – mechanika kaskady, cztery sposoby, w jakie przeciwnik może ją wywołać i dlaczego transformerzy ustalają czas naprawy.
🕯️ Czego naprawdę potrzebuje gospodarstwo domowe – wody, temperatury, sanitacji i leków, potem paliwa, światła, komunikacji, gotówki i transportu.
🧲 Dziesięć efektów impulsu elektromagnetycznego – udokumentowana historia, fizyka oraz notatka, jak pewny jest każdy efekt.
🗓️ Stulecie przerw w zaciemnieniu, zliczone – sześćdziesiąt lat udokumentowanych wydarzeń i tego, co dokumentacja pokazuje, a czego nie.
🧭 To, co potwierdzają dowody – końcowa ocena, która oddziela ustalony fakt od wnioskowania i spekulacji.
Cyberintruzje, sabotaż fizyczny i zakłócenia geomagnetyczne są obsługiwane przez oddzielne departamenty z oddzielnymi budżetami, a jednak wszystkie trzy skupiają się wokół jednego celu: sieci miedzi i stali zsynchronizowanej do sześćdziesięciu cykli na sekundę, dysponując bardzo niewielką wolną pojemnością. Poniższe sekcje śledzą ten obiekt od jego mechaniki, przez tryby awarii, aż po zwykłe gospodarstwo domowe stojące na końcu łańcucha.
Jak rozprzestrzenia się awaria prądu i dlaczego Transformers ustalają linię czasu
Ameryka Północna działa na trzech wyspach elektrycznych, które prawie się ze sobą nie stykają: Eastern Interconnection sięgającym od Gór Skalistych do Atlantyku, Western Interconnection obejmującym stany górskie i wybrzeże Pacyfiku oraz mniejszym teksańskim systemie ERCOT, który celowo się oddziela. Kilka podłączeń prądu stałego łączy je, z których każde niesie ułamek całkowitego obciążenia. Wewnątrz każdej wyspy układ jest gęstszy: około czterysta pięćdziesiąt tysięcy mil transmisji wysokiego napięcia, około pięciu i pół miliona mil dystrybucji, około pięćdziesięciu pięciu tysięcy stacji transformatorowych, ponad siedem tysięcy elektrowni oraz – liczba odpowiadająca wszystkim dalej – około dwóch tysięcy dużych transformatorów mocy o mocy powyżej stu megawoltów.
Prąd przemienny o sześćdziesięciu hercach to równowaga ciągłie skorygowana. Każdy generator podłączony do połączenia działa niemal w idealnej synchronizacji z każdym innym, a wspólna częstotliwość informuje każdą maszynę, czy podaż jest przed popytem, czy za nią. Operatorzy utrzymują częstotliwość w zakresie kilku setnych od sześćdziesięciu herców. Gdy podaż i popyt są wystarczająco rozbieżne, przekaźniki ochronne odłączają wcześniej ustalone bloki obciążenia – celowo przyciemniając niektórych klientów, by oszczędzić resztę – a jeśli rozbieżność się utrzymuje, generatory zaczynają się bronić w samoobronie, co odbiera podaż i obniża częstotliwość jeszcze niżej. Wydarzenie z 2003 roku usunęło sześćdziesiąt jeden megawatów z Eastern Interconnection w ciągu kilku minut.
Dwie właściwości tej równowagi zmieniły się w sposób zmniejszający margines. Pierwsza jest bezwładność. Ciężki wirnik wirujący opiera się nagłym zmianom częstotliwości tak, jak załadowany ciężarówka przeciwstawia się nagłemu hamowaniu, a elektrownie węglowe i jądrowe, które dostarczały większość tej masy, wycofują się. Energia słoneczna, wiatrowa i baterie są połączone przez elektronikę energetyczną i nie mają obrotowej masy, chyba że są zaprogramowane do jej emulacji, co nowoczesny sprzęt robi kompetentnie, ale zmienia odruch systemu. Drugim jest zniknięcie luzu. Przez większość XX wieku moc produkcyjna rosła szybciej niż popyt. Od około 2022 roku relacje te w Stanach Zjednoczonych odwróciły się, napędzane przez centra danych, elektryczne ogrzewanie, pojazdy elektryczne oraz produkcję lądową. Kolejka projektów oczekujących na podłączenie w niektórych momentach przekraczała dwa terawaty proponowanej mocy, a co roku jest tylko ułamek przeładowanych.
Wprowadzenie przeciwnika sprawia, że cztery kategorie ataku stają się istotne. Różnią się prawdopodobieństwem, tym, co szkodzą, oraz tym, jak dobrze zostały przetestowane.
- Cyberintruzja. Demonstrowane na skalę krajową. W grudniu 2015 roku skoordynowany atak na trzy ukraińskie firmy dystrybucyjne otworzył bezpieczniki zdalnie, pozostawiając około dwustu dwudziestu pięciu tysięcy klientów bez prądu, a operatorzy musieli ręcznie ponownie zamykać stacje transformatorowe. Rok później pojawiło się złośliwe oprogramowanie o nazwie Industroyer, które bezpośrednio mówiło o protokołach przemysłowych; wariant o nazwie Industroyer2 został użyty przeciwko ukraińskiemu operatorowi transmisji w 2022 roku.
- Sabotaż fizyczny. Wzór został ustanowiony rankiem 16 kwietnia 2013 roku, kiedy strzelcy w pobliżu San Jose w Kalifornii strzelali do stacji Pacific Gas and Electric, wyłączyli siedemnaście transformatorów, przecięli kable światłowodowe w podziemnym skarbcu i wycofali się przed świtem. Naprawa trwała dwadzieścia siedem dni i kosztowała około piętnastu milionów dolarów.
- Skoordynowany atak hybrydowy. Scenariusz GridEx. Operatorzy cybernetyczny degradują systemy monitorowania i kontroli, które informują ludzi, co się dzieje; Zespoły fizyczne następnie uszkadzają wybrane stacje transformatorowe, ponieważ trzymają resztę razem. Oba efekty kumulują się, ponieważ operatorzy są częściowo ślepi dokładnie wtedy, gdy najbardziej muszą widzieć.
- Atak elektromagnetyczny i geomagnetyczny. Impuls na dużej wysokości, czyli pechowy wyrzut masy koronalnej, napędza quasi-prądy stałe przez długie przewodniki, nasycając rdzenie transformatora i podgrzewając je wewnętrznie.
Przywrócenie w pierwszych trzech przypadkach zależy mniej od przewodów niż od transformatorów. Duży transformator mocy jest bliższy budynkowi na zamówienie niż towarowi: każda jednostka jest zaprojektowana pod kątem swojej lokalizacji, z własnym stosunkiem napięcia, impedancją, klasą chłodzenia, klasą sejsmicznym i wymiarami transportu. Rdzenie są układane z ziarnistej stali elektrycznej, produkowanej w niewielkiej liczbie zakładów na całym świecie, a uzwojenia są nawijane pod nadzorem doświadczonych operatorów, których globalna liczba jest na tyle niewielka, że można je traktować jako strategiczne ograniczenie. Gotowy model waży od dwustu do czterystu ton i porusza się wagonem Schnabel, specjalistycznym wagonem, który zaciska transformator w własnej ramie i pozwala mu zawiesić między szynami, ponieważ ładunek jest wyższy niż przebieg przedziałowy.
Terminy dostaw znacznie się wydłużyły od 2020 roku. Badania zakupowe Wooda Mackenziego wskazują, że standardowe transformatory mocy trwają około stu dwadzieścia osiem tygodni, a transformatory zwiększenia produkcji generatorów około stu czterdziestu czterech tygodni, a na początku 2026 roku terminy realizacji dla największych jednostek przekroczyły sto sześćdziesiąt tygodni, a producenci pierwszego poziomu podawali od czterdziestu ośmiu do sześćdziesięciu miesięcy. Przedsiębiorstwo, które dziś traci dużą jednostkę, nie składa zamówienia; Dołącza do kolejki. Trzy udokumentowane zdarzenia pokazują, co może zrobić mały wyzwalacz. 9 listopada 1965 roku źle ustawiony przekaźnik ochronny w pobliżu Niagara spowodował stracić prąd dla trzydziestu milionów osób na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych i w Ontario na nawet trzynaście godzin. 13 lipca 1977 roku uderzenie pioruna w hrabstwie Westchester, pogłębione błędem operatora, przyćmiono Nowy Jork na nawet dwadzieścia pięć godzin. 14 sierpnia 2003 roku zapadający się przewód dotykający drzewa w Ohio, w połączeniu z awarią systemu alarmowego w jednym z kompanii kontrolnych, rozprzestrzenił się przez osiem stanów i Ontario, pozostawiając pięćdziesiąt pięć milionów ludzi bez prądu na nawet dwa dni.
Sekwencja z 2003 roku jest najbliższa próbie generalnej, jaką miało Eastern Interconnection. Łańcuch pracował ponad godzinę, podczas gdy sterownia była praktycznie ślepa. Gdy operatorzy zrozumieli sytuację, zawalenie się stało się nieodwracalne. Renowacja trwała w niektórych miejscach dni nie dlatego, że uszkodzenia były poważne – większość z nich nie była – ale dlatego, że ponowne uruchomienie martwej sieci to powolny, sekwencjonalny proces.
Ten proces ma swoją nazwę. start. Przywrócenie energii oznacza tworzenie małych wysp wytwarzania z jednostek zdolnych do uruchamiania bez zewnętrznego zasilania – elektrowni wodnych, niektórych turbin gazowych z możliwością rozruchu na miejscu, ograniczonej liczby innych – następnie rozwijanie każdej wyspy poprzez dodawanie obciążenia w blokach i dopasowywanie produkcji do niej, a na końcu synchronizację wysp ze sobą. NERC przyznaje niewielką liczbę zasobów czarnego startu na każde połączenie, a procedura ta jest powtarzana, ponieważ jest bezlitosna. Gdy sprzęt jest nienaruszony, start mierzy się w godzinach do kilku dni. Gdy sprzęt ulega uszkodzeniu, ograniczenie się zmienia.
Utrzymujące się przepięcie lub prąd indukowany geomagnetycznie uszkadza transformatory w sposób, który pozostaje niewidoczny przez tygodnie. Typowym mechanizmem jest ogrzewanie gorącym punktem: prąd indukowany powoduje nasycenie rdzenia, jednostka pobiera moc bierną, uzwojenia nagrzewają się lokalnie, a z izolującej ropy wydobywa się gaz rozpuszczony w formie pęcherzyków. Umieszczenie pęcherzyka w niewłaściwym miejscu degraduje izolację, a degradacja może spowodować awarię dielektryczną, gdy transformator zostanie ponownie zasilony. Jednostka, która przetrwa to zdarzenie, może ulec awarii miesiąc później, dlatego przedsiębiorstwa energetyczne pobierają próbki rozpuszczonego gazu z oleju transformatorowego po poważnym zakłóceniu geomagnetycznym.
To, co te ćwiczenia faktycznie ustaliły, w przeciwieństwie do tego, co często się twierdzi, to zestaw nierozwiązanych zależności: dostawy paliwa dla generatorów rezerwowych, telekomunikacja działająca bez komercyjnej energii, zapasowe nie istniejące oraz wzajemne układy pomocy zakładające, że sąsiad ma zapasową moc. Raport GridEx VIII z marca 2026 roku zaliczył je do komunikacji i współpracy, a jego zalecenia mają charakter proceduralny, a nie techniczny. To, czy przełoży się to na dwa tygodnie czy miesiąc w realnym wydarzeniu, zależy od tego, ile sprzętu zawodzi, a to właśnie ta zmienna, której ćwiczenia nie są w stanie naprawić.
Udokumentowane poważne awarie prądu, 1965–2026
Dwie rzeczy wyróżniają się w tej tabeli, a trzecia nie. Przełomowe wydarzenia stały się coraz częstsze: mniej więcej jedno na dekadę w latach 60. i 70., dwa w latach 90. oraz kilka na dekadę po 2000 roku. Średnia długość trwania również wzrosła, choć dowody na to są słabsze niż trend częstotliwości, ponieważ definicje "dużego" zdarzenia i standardy raportowania zmieniały się w ciągu sześćdziesięciu lat. Tabela nie pokazuje żadnego prostego trendu w nasileniu, i warto to jasno powiedzieć: próba jest mała, zdarzenia znacznie różnią się przyczyną, a porównanie awarii przekaźnika z 1965 roku z zawaleniem spowodowanym monsunem w 2012 roku nie jest podobne
Czego gospodarstwo domowe faktycznie potrzebuje podczas długiej przerwy w dostawie
Porady dotyczące przetrwania mają złą opinię, częściowo dlatego, że zwykle są sprzedawane, a nie wyjaśniane, a częściowo dlatego, że są osadzone wokół scenariuszy dzikiej natury, których większość ludzi nigdy nie spotyka. Zdarzenie typu grid-down to scenariusz gminny. Środowisko się nie zmienia; systemy tak. Gospodarstwo domowe potrzebuje możliwości zastąpienia przez dwa tygodnie funkcji, które gminy i targi zwykle wykonują niewidzialnie.
Woda. Człowiek może wytrzymać około trzech tygodni bez jedzenia i około trzech dni bez picia, a w upale spada druga liczba. Liczba planistyczna to jeden galon na osobę dziennie na picie i higienę podstawową – dwadzieścia osiem galonów na dwa tygodnie – ale liczba ta myli w obu kierunkach, ponieważ domowy cylinder z ciepłą wodą mieści od trzydziestu do pięćdziesięciu galonów wody pitnej, cysterna toaletowa mieści kolejne trzy, a ciśnienie miejskie zwykle utrzymuje się przez dzień lub dwa, To jest czas, by napełnić pojemniki. Wodę z cylindra z gorącą wodą należy pobierać z kranu, zostawiać do ostygnięcia i dezynfekować, jeśli istnieją wątpliwości. Woda w zbiorniku toaletowym jest zazwyczaj picia, pod warunkiem że nie dodano chemicznego środka czyszczącego; Woda w misce już nie.
Dezynfekcja wymaga więcej troski, niż większość przewodników jej zapewnia. Standardowa dawka terenowa to dwie krople zwykłego, bezzapachowego wybielacza domowego na litr czystej wody lub osiem kropel na galon, przy użyciu wybielacza zawierającego około pięciu do sześciu procent podchlorynu sodu. Podwaj dawkę, jeśli woda jest mętna, i pozwól na trzydzieści minut kontaktu przed piciem. Wybielacz sprzedawany jako "skoncentrowany" w około ośmiu procentach potrzebuje proporcjonalnie mniej, a wybielacz traci na wytrzymałości wraz z wiekiem, więc zarówno etykieta, jak i wiek butelki mają znaczenie. Domowy wybielacz musi być czysty: bez zapachu, bez zagęszczania, bez dodatku detergentu.
Temperatura. Ekstremalne upały i zimno odpowiadają za większość chorób i zgonów podczas długotrwałych przerw w dostawie prądu, choć proporcje różnią się w zależności od klimatu i pory roku, a oba przypadki nie są symetryczne. Zimno zabija powoli i w pomieszczeniach; Ciepło zabija szybciej i najbardziej dotyka osoby starsze, szczególnie w mieszkaniach, gdzie wentylacja krzyżowa jest teoretyczna. Przydatne przygotowania są nieefektowne: śpiwory dostosowane do klimatu, warstwy, alarm tlenku węgla oraz mały grzejnik propanowy przeznaczony do użytku wewnętrznego zgodnie z instrukcjami. Namiot rozstawiony wewnątrz podnosi temperaturę w otaczającej przestrzeni, a jedno pomieszczenie można zamknąć i zająć, zamiast ogrzewania całego domu.
Sanitarium. Odpady, które nie mogą opuścić budynku, stają się zapachem, potem problemem higienicznym, potem wektorem chorób, a problem zwykle pojawia się około czwartego dnia. Pięciogalonowe wiadro, zapas worków oraz warstwa z trocin lub ziemi ją obsługują, a oddzielenie ciał stałych od cieczy sprawia, że układ jest znacznie łatwiejszy. Mycie ręczne wodą i mydłem ma większe znaczenie niż jakakolwiek inna pojedyncza metoda, i najczęściej pomijane jest, gdy woda jest ciężka i rzadka.
Leki. Insulinę już używaną można zwykle przechowywać w temperaturze pokojowej do dwudziestu ośmiu dni, w zależności od produktu, ale nieotwarte zapasy powinny być przechowywane w lodówce, jeśli to możliwe; Zamarzanie ją uszkadza, a ciepło i bezpośrednie światło słoneczne skracają jej żywotność. Koncentratory tlenu potrzebują energii elektrycznej, czyli baterii lub małego generatora. Dializa to uzależnienie odbywające się trzy razy w tygodniu, bez zamiennika domowego dla większości pacjentów, a jednostki dializacyjne pobierają dużo. Aparaty CPAP, nebulizatory, ciśnieniomierze oraz rutynowe recepty wygasające w ustalonym terminie zamiast wygodnego – znajdują się wewnątrz awarii, a nie poza nią. Papierowe kopie recept, pisemna lista leków oraz dwutygodniowy zapas wszystkiego niezbędnego to większa interwencja, niż się wydaje, a każde gospodarstwo domowe z przewlekłą chorobą powinno potwierdzać szczegóły u własnego lekarza, zamiast polegać na ogólnych wskazówkach.
Wszystko poza tymi czterema to kwestia logistyka, a użyteczne podejście do tego to przez pryzmat zależności, a nie kategorii.
- Paliwo. Dystrybutory benzynowe potrzebują energii, więc ilość zmagazynowana i sposób jej przewozu mają znaczenie. Domowe generatory zużywają od pół galona do galona na godzinę, co oznacza, że pięciogalonowa puszka wystarcza mniej niż na jeden dzień roboczy. Stabilizator wydłuża magazynowanie benzyny do około roku; Diesel przechowuje dłużej; Propan przechowywany jest na czas nieokreślony i nie zakleja gaźników. Benzyna powinna być przechowywana w zatwierdzonych pojemnikach, z dala od źródeł zapłonu, a generatory powinny pracować na zewnątrz, nigdy w zamkniętym garażu, ponieważ tlenek węgla jest niewidoczny, a spaliny są śmiertelne.
- Gotowanie. Kuchenka kempingowa, odpowiednia wentylacja i zapas paliwa. Grill na węgiel drzewny działa na zewnątrz. Otwarty kominek wewnątrz działa tylko wtedy, gdy przewód kominowy faktycznie się ciągnie, a nawet wtedy potrzebna jest wentylacja i alarm; Zablokowany lub źle utrzymany komin może wypełnić pomieszczenie dymem i tlenkiem węgla, a jednocześnie sprawiać wrażenie, że działa.
- Światło. Latarki czołowe przewyższają latarki ręczne, ponieważ pozwalają im zużywać obie ręce, a efektywność LED sprawia, że baterie wystarczą. Świece są przyjemne i niebezpieczne; Świeca przewrócona w ciemnym domu to prawdziwe zagrożenie pożarowe.
- Komunikacja. Wieże mobilne mają baterię od czterech do ośmiu godzin przed koniecznością tankowania, więc okno przydatności jest krótkie. Radio na baterię lub korbę dostosowane do nadawcy ogólnokrajowego jest najbardziej wiarygodnym źródłem informacji podczas rozległej przerwy w dostawie prądu. Bezlicencyjne urządzenia przenośne obejmują całą dzielnicę; Licencjonowany amatorski operator obejmuje więcej.
- Gotówka. Małe nominały, bo nikt nie może wyrobić drobnych, gdy kasa to puszka po ciasteczkach. Terminale kartowe, bankomaty i oddziały bankowe zależą od tej samej sieci, a płace od tych samych banków.
- Transport. Sygnalizacja gaśnie, więc skrzyżowania stają się czterokierunkowymi przystankami i niektórzy kierowcy nie znają konwencji. Tramwaje i metro zatrzymują się. Pojazdy elektryczne stają się nieruchome po wyczerpaniu baterii, chyba że na miejscu jest wytwarzana energia, choć naładowany EV może również służyć jako domowy power bank przez kilka dni przy odpowiednim sprzęcie.
To właśnie tam najbardziej rozbiegają się oczekiwania i rzeczywistość. Lodówka utrzymuje jedzenie bezpieczne przez około cztery godziny, jeśli drzwi pozostają zamknięte; następnie produkty łatwo psujące się, które spędziły ponad dwie godziny powyżej około czterech stopni Celsjusza, powinny być wyrzucane, co jest surowszą zasadą niż stosuje większość osób. Pełna zamrażarka utrzymuje temperaturę przez około czterdzieści osiem godzin, półpełna przez dwadzieścia cztery, a mrożone jedzenie można ponownie zamrozić, jeśli nadal zawiera kryształki lodu lub utrzymuje się na poziomie lub poniżej czterech stopni. Termometr do lodówki eliminuje zgadywania, a właściwą reakcją na rozmrażanie jest ugotowanie tego, co się rozmrożyło najpierw, i zjedzenie tego. Prawdziwą odpowiedzią na bezpieczeństwo żywnościowe jest zapas trwały – ryż, rośliny strączkowe, konserwy, olej, sól, cukier – oraz nawyk rotacji, który zapobiega temu, by zapas stał się archeologiczny.
Trzy udokumentowane wydarzenia pokazują, jak inaczej rozwija się wymiar społeczny, i żadne z nich nie dowodzi niczego na temat ludzkiej natury. W Nowym Jorku 13 lipca 1977 roku ciemność zbiegła się z falą upałów i kryzysem fiskalnym, a około szesnaście setek sklepów zostało splądrowanych i prawie cztery tysiące aresztowano. Na większym i bogatszym obszarze 14 sierpnia 2003 roku grabież była niemal dodatkiem, a dominującym wspomnieniem są obcy kierujący ruchem na martwych skrzyżowaniach. W Teksasie w lutym 2021 roku nastąpiła awaria prądu z mroźnymi temperaturami, pękniętymi rurami i jednoczesną awarią dostaw gazu; Oficjalna liczba ofiar śmiertelnych w stanie wynosiła co najmniej dwieście dziesięciu, przy wyższych niezależnych analizach, a przyczyny były w przeważającej mierze termiczne i sercowo-naczyniowe, a nie społeczne.
Dni od trzeciego do czternastego to część, która opiera się przygotowaniom, bo improwizacja wyczerpuje się zanim cokolwiek zostanie odbudowane. Trzy rzeczy sprawiają, że ten okres jest możliwy do przeżycia. Znajomość sąsiadów jest pierwszym, ponieważ większość poważnych problemów – zepsuty generator, potrzeba medyczna, wspólne źródło wody, rotacja w ochronie – rozwiązuje się społecznie, a nie indywidualnie. Rutyna, która nie polega tylko na czekaniu, jest drugą, ponieważ morale spada jak każdy inny zasób. Trzecim jest wcześniejsze zaakceptowanie sytuacji, co brzmi błaho, ale wcale nie jest: osoby, które przez pierwszy tydzień oczekują, że światła wrócą, cierpią bardziej niż ci, którzy tego nie robią.
Dziesięć efektów impulsu elektromagnetycznego i jak pewny jest każdy z nich
Puls pojawia się w trzech aktach, a ich łączenie powoduje większość zamieszania wokół zagrożenia. Pierwsza, zwana E1, to impuls pola elektrycznego trwający nanosekundy do mikrosekund, powstający, gdy promieniowanie gamma z wysokogórskiego pasa wybucha elektrony z cząsteczek powietrza, a te elektrony są odchylane przez pole magnetyczne Ziemi. Drugi, E2, trwa mikrosekundy do około sekundy i przypomina bliski wybuch pioruna, dlatego zwykła ochrona przeciwprzepięciowa czasem sobie z nim radzi. Trzeci, E3, rozwija się od sekund do minut i ma największe znaczenie dla infrastruktury: powolna perturbacja magnetyczna, funkcjonalnie identyczna w efekcie jak burza geomagnetyczna, która napędza prądy quasi-bezpośrednie przez długie przewodniki.
Uproszczone relacje często mówią, że E1 zabija elektronikę, a E3 transformatory. To przydatny skrót i nieco mylący. To, czy dany element urządzenia ulegnie awarii, zależy od natężenia pola, od sposobu połączenia urządzenia z polem, od długości i orientacji połączonych przewodów oraz od wbudowanej ochrony. Urządzenia w obudowanej obudowie z krótkimi przewodami kablowymi mogą pozostać nietknięte; urządzenia podłączone do długiej linii napowietrznej mogą nie być. Skrót ten opisuje mechanizm, a nie gwarancję.
Empiryczna baza jest cienka i stara, co częściowo tłumaczy się z niedowierzaniem niż nadmiernym uzasadnianiem. Starfish Prime w lipcu 1962 roku wywołał efekty na odległość, której nikt się nie spodziewał: latarnie uliczne na Hawajach, oddalonych o około piętnaście setek kilometrów, zawiodły, a kilka satelitów zostało uszkodzonych. Wydarzenie Carringtona z 1859 roku rozświetliło zorze polarne w pobliżu równika i podpaliło biura telegraficzne. Burza w maju 1921 roku, pamiętana jako New York Railroad Storm, wywołała prądy na tyle silne, że mogły spowodować pożary w sygnalizacji kolejowej. Burza z marca 1989 roku zawaliła system Hydro-Québec w dziewięćdziesiąt sekund i pozostawiła sześć milionów ludzi bez prądu na dziewięć godzin, uszkadzając transformator w New Jersey i kolejny w Wielkiej Brytanii. Burze halloweenowe w październiku 2003 roku uszkodziły transformatory w Szwecji i RPA. 23 lipca 2012 roku koronalny wyrzut masy o intensywności klasy Carringtona przekroczył orbitę Ziemi i spóźnił się o około dziewięć dni. Badanie opublikowane w tym samym roku w czasopiśmie Space Weather oszacowało prawdopodobieństwo zdarzenia typu Carrington w ciągu dekady na około dwanaście procent, co już od dekady może być błędne.
Komisja EMP Kongresu, której przewodniczył William R. Graham, przedstawiła raporty w latach 2004, 2008 i 2015. Jej główne ustalenie nie zostało zakwestionowane, choć było kwestionowane. Wybuch na dużej wysokości nad kontynentalnymi Stanami Zjednoczonymi mógłby poważnie uszkodzić sieć sieci, że doprowadziłoby do awarii prądu mierzonej w miesiącach, a nie dniach, a w takiej sytuacji komisja stwierdziła, że dziewięciu na dziesięciu Amerykanów może zginąć w ciągu roku. Do tej liczby należą dwa zastrzeżenia. Zakłada najgorszy wybuch, długą przerwę w dostawie i brak skutecznej improwizacji. I to jest wynik modelowania, a nie rekord. Były przewodniczący Federalnej Komisji Regulacji Energii (FCC) umieścił fizyczną wersję tego samego problemu w zdaniu wartym zapamiętania: ataki na mniej niż tuzin dużych stacji transformatorowych mogą spowodować długotrwałe, szeroko zakrojone przerwy w dostawie prądu.
Poniżej znajduje się lista dziesięciu efektów, ułożonych według tego, jak bardzo każdy z nich zakłóca codzienne życie, a nie według tego, jak dramatycznie brzmi. Każdy wpis niesie ze sobą przybliżony wskaźnik pewności.
1. Uszkodzenia transformatora (wysoka pewność co do mechanizmu, niska ilość). Fala E3 i jej geomagnetyczny bliźniak przepuszczają prąd stały przez uzwojenia transformatora, nasycając rdzenie i powodując miejscowe przegrzewanie. Ponieważ jednostka, która przetrwa, może ulec awarii przy ponownym naładowaniu, uszkodzenia często ujawniają się późno. Przy około dwóch tysiącach dużych jednostek w Stanach Zjednoczonych, stosunku zapasów w niskich jednocyfrowych liczbach i czasie realizacji przekraczającym sto sześćdziesiąt tygodni, jednoczesne uszkodzenie stu jednostek staje się wieloletnim programem odbudowy. Liczba jednostek faktycznie zawiodła podczas danej burzy, jest naprawdę sporne; Przedsiębiorstwa energetyczne argumentują, że literatura dotycząca najgorszego scenariusza przecenia ryzyko, a burze z lat 1989 i 2003 spowodowały mniej uszkodzeń floty, niż sugerowały niektóre prognozy.
2. Utrata czasu (wysoka pewność). Prawie nic we współczesnej gospodarce nie zatrzymuje swojego czasu. Giełdy finansowe, sieci komórkowe, automatyzacja stacji transformatorowych i centra danych czerpią zegary z GPS, a satelity GPS znajdują się bezpośrednio w środowisku E1. Utrata zegara referencyjnego nie zatrzymuje prądu, ale uszkadza transakcje i logi oraz zakłóca sekwencję, którą systemy rozproszone stosują do uzgodnienia, co się wydarzyło i w jakiej kolejności.
3. Woda przestaje się poruszać (wysoka pewność). Oczyszczalnie, pompy wiertnicze, stacje wzmacniające i stacje ścieków potrzebują ciągłej energii elektrycznej. Zbiornik jest pełny; maszyny, które go poruszają, już nie. Odpady, których nie da się podnieść, płyną tam, gdzie pozwala na to grawitacja, i cofają się tam, gdzie nie mogą.
4. Łańcuch chłodny się przerywa (wysoka pewność). Chłodzenie to najmniej romantyczna i najbardziej istotna technologia w systemie żywnościowym. Mięso, nabiał, warzywa i mrożonki przechodzą przez chłodzone magazyny i ciężarówki, które wszystkie potrzebują energii, a łańcuch ma bardzo mało bufora. Insulina, szczepionki i produkty krwionośne należą do tej samej kategorii.
5. Spaliny szpitali (wysoka pewność). Szpitale należą do najlepiej przygotowanych instytucji w społeczeństwie, a przygotowania są ograniczone: generatory na kilka dni paliwa, dostawy zależne od pomp i ciężarówek oraz personel, który musi dotrzeć do pracy przez ciemne ulice. Dializy, chirurgia, obrazowanie i intensywna terapia stają się problemami z planowaniem wizyt bez skutecznego rozwiązania.
6. Elektrownie jądrowe tracą zasilanie poza terenem (wysokie zaufanie). Reaktor wyłączony nadal generuje ciepło rozpadowe i nadal wymaga chłodzenia pompowego, zasilanego z sieci lub z lokalnych generatorów diesla. Fukushima Daiichi w 2011 roku była częściowo historią zalanych generatorów diesla – scenariusz utraty prądu poza zakładem, choć nie z nazwy. Baseny zużytego paliwa na tych samych miejscach mają tę samą zależność.
7. Pieniądze przestają krążyć (umiarkowana pewność). Gotówka przetrwa puls; Terminale płatnicze tego nie robią. Banki, bankomaty, czytniki kart, systemy płacowe i domy rozliczeniowe działają w sieciach, a sieci potrzebują energii i odpowiedniego czasu. W ciągu kilku dni gospodarka wraca do fizycznej waluty, którą ludzie akurat noszą, a nieformalna gospodarka, która się wokół niej rozwija, jest szybka, lokalna i nieregulowana.
8. Technologie substytucyjne również zawodzą (umiarkowana pewność). Panele słoneczne na dachu z baterią są naprawdę przydatne podczas awarii, ale większość inwerterów podłączonych do sieci wyłącza się, gdy sieć się wyłącza, chyba że mają możliwość wyspowania i przełącznika transferowego. Pojazdy elektryczne stają się nieruchome, gdy się wyczerpują i nie można ich zatankować z puszki. Nowoczesne samochody mają dziesiątki mikroprocesorów, a choć wiele z nich przetrwa, te, które nie staną się zaparkowanymi meblami.
9. Komunikacja zawodzi kolejno (umiarkowana pewność). Sieci mobilne zawodzą jako pierwsze, ponieważ wieże wyczerpują baterie. Kolejne są szkielety światłowodu, ponieważ wzmacniacze wzdłuż nich potrzebują zasilania, mimo że sam światłowód tego nie potrzebuje. Linie stacjonarne przetrwały najdłużej tam, gdzie jeszcze istnieją, ponieważ stare pary miedzi przenoszą własną energię z centrali.
10. Niebo się zmienia (wysoka pewność, niskie konsekwencje). Burza geomagnetyczna może wywołać zorzy polarne na szerokościach geograficznych, których nie widziało w pamięci żywej. Widoczność zorzy polarnej jednak nie mówi nic o tym, czy siatka ucierpiała; Oba są ze sobą powiązane, ale nie równoważne.
Razem szczere podsumowanie jest takie. Mechanizm impulsu elektromagnetycznego jest dobrze poznany i obserwowano go na niewielką skalę. Konsekwencje dla siatki kontynentalnej są modelowane, a nie obserwowane. Modelowanie zostało wykonane przez poważnych ludzi, recenzowane i powtarzane, a wciąż dochodzi do tego samego poziomu wielkości. To nie jest dowód. To najlepsza dostępna podstawa do planowania.
Co potwierdzają dowody, a co pozostawiają otwarte
Cztery rzeczy można stwierdzić z rozsądną pewnością. Siatka jest ściśle powiązanym systemem o malejącym marginesie i kilkakrotnie zawiódła na skali kontynentalnej w pamięci życiowej. Uszkodzenia dużych transformatorów są wiążącym ograniczeniem w odzyskaniu, ponieważ jednostki są szyte na zamówienie, zapasowa pula jest wąska, a czasy realizacji są obecnie mierzone w latach. Istnieją co najmniej cztery wiarygodne sposoby wyrządzenia takich szkód, a trzy z nich zostały zademonstrowane w terenie. Długotrwała awaria rozprzestrzenia się na wodę, sanitariaty, leki i żywność w sposób dobrze udokumentowany i tylko częściowo wyćwiczony.
Trzy kwestie pozostają otwarte. Pierwszym jest ilość: ile sprzętu uległoby awarii w danym wydarzeniu, co jest różnicą między nieprzyjemnym dwutygodniowym a złym rokiem. Drugim jest czas: czy poważne zdarzenie pojawi się jako operacja cybernetyczna – uderzenie fizyczne, burza słoneczna lub wypadek, i czy któreś z nich zbiega się z okresem niskiej wolnej pojemności. Trzecim jest zachowanie: jak instytucje i gospodarstwa domowe faktycznie reagują, czego żadne ćwiczenie nie jest w stanie w pełni przewidzieć, ponieważ ćwiczenia mają obserwatorów.
Dwa kolejne punkty zasługują na uwagę, ponieważ oba są często przesadzane.
To, że awarie prądu stały się częstsze, samo w sobie nie dowodzi, że staną się poważniejsze. Trend częstotliwości jest w rozsądnym stopniu wspierany przez rekord od lat 60., choć standardy raportowania uległy zmianie. Trend nasilenia jest słabszy, opiera się na niewielkiej próbie niejednorodnych zdarzeń, a każdy, kto twierdzi, że istnieje jasny kierunek działania, ekstrapoluje.
To, że Komisja EMP oszacowała dziewięć zgonów na dziesięć, nie oznacza, że należy się spodziewać 9 zgonów na dziesięć. Liczba ta pochodzi z konkretnego scenariusza – najgorszego wybuchu, rocznej przerwy, gospodarki niezdolnej do zastąpienia – i została opracowana przez komisję z mandatem do scharakteryzowania ryzyka. Własne ujęcie Grahama, że dziewięć na dziesięć osób padnie, jeśli prąd nie działałby przez rok, jest celowo warunkowy. Opisuje, co się dzieje, gdy nic nie idzie dobrze, i jest oferowana jako planistyczna koperta, a nie prognoza.
To, co mają wspólnego ćwiczenia, historia i fizyka, jest węższe i bardziej użyteczne niż katastrofa. Wszystkie opisują system, w którym tryb awarii jest zwykły. Nic nie zapada się dramatycznie; Ciąg możliwych do opanowania porażek kumuluje się, aż lista rzeczy, które można uznać za oczywiste, staje się pusta. W 2003 roku wyzwalaczem było drzewo i zepsuty alarm. W 2021 roku panowała zimna pogoda i system gazowy, który nie nadążał. W 2025 roku była to oscylacja napięcia w słoneczne popołudnie. W każdym przypadku mechanizm był zwyczajny, a konsekwencje były poważne.
Ostatni zwyczajny wtorek jeszcze nie nastąpił, a przydatne przygotowania nie zależą od tego, który to będzie wtorek. Woda, ciepło, sanitariacy, leki, paliwo, radio i sąsiedzi to zdecydowana większość tego, czego faktycznie wymaga dwa tygodnie bez prądu, niezależnie od tego, czy przyczyną okaże się snajper, robak, plama słoneczna czy źle ustawiony przekaźnik.
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:https://www.zerohedge.com/political
