""Kto został czołowym doradcą Trumana"

 

(Mimo że książka jest dostępna na Amazonie, ten film na YouTube nadal twierdzi, że Mueller "zniknął.")

Wojny to gry Ligi Domów dla Illuminati.

Po grze dla nazistów podczas II wojny światowej,

Szef Gestapo Heinrich Muller został powołany

do wojska

na czas zimnej wojny.

"Mueller uważał Washingtona za "krzyż między zoo a zakładem psychiatrycznym."

Gardził swoją CIA kolegów, których regularnie oszukiwał.

Wielu było gejami i mimo to jako rasistka, miała czarnoskórych kochanków.

Ich żony były również bogatym źródłem informacje."

Autor: Henry Makow, Ph.D.
(Zaktualizowano z sierpnia 2013)

Według Wikipedii, Heinrich Mueller (ur. 29 kwietnia 1900), szef Gestapo (i szef Adolfa Eichmanna), "zaginął w maju 1945 roku i pozostaje jedynym starszym urzędnikiem... Nazistowskie... nigdy nie schwytany ani potwierdzony jako zmarły."

W rzeczywistości szef Gestapo uciekł do Szwajcarii, gdzie pracował dla rządu. W 1948 roku CIA zrekrutowała go jako radzieckiego specjalistę ds. kontrwywiadu, ponieważ rząd USA był pełen komunistów. Frank Wisner i James Kronthal zrekrutowali go za roczną pensję w wysokości 50 tys. dolarów oraz premię za podpisanie kontraktu w wysokości 1 miliona dolarów.

200-stronicowy dziennik Muellera, redagowany przez Gregory'ego Douglasa, obejmujący okres od marca 1949 do września 1951 roku, jest dostępny na sprzedaż na Amazonie. Tak samo jego trzytomowa "CIA Interrogation".

Według Journal, Mueller wkrótce zaczął się na "ty" z prezydentem Harrym S. Trumanem. Nosząc nazistowskie medale, Mueller zabawiał Trumana w domu, grał Bacha i wręczał mu skradzioną sztukę oraz skrzynkę wyśmienitej whiskey. Truman może być ojcem chrzestnym swojego syna.

Mueller przybył do USA ze swoimi pomocnikami z Gestapo i wkrótce podsłuchiwał Waszyngton. Szpiegował swoich przełożonych z CIA i poinformował Trumana, że podsłuchują jego telefon. Doradzał Trumanowi w sprawie sowieckich zamiarów podczas wojny koreańskiej, opierając się na kontaktach z radzieckimi szpiegami w Waszyngtonie (w tym z Kimem Philbym) oraz na podstawie doświadczeń jako największy wróg komunistów.

Żył pod szwajcarską tożsamością, miał ochroniarzy armii amerykańskiej i zatrudniał zabójcę, który natychmiast eliminował każdego, kto podważał jego prawdziwą tożsamość. Co najmniej pół tuzina osób spotkało swojego stwórcę w ten sposób.

Oczywiście zdolny do wielkiej brutalności i bezwzględności (chwali się, że dosłownie spuścił niedonośnego zabójcę Hitlera do toalety), Mueller wyłania się z tych dzienników jako zaskakująco cywilizowany, miejski i inteligentny. Był utalentowanym pianistą i szachistą, a także zajmował się sztuką piękną i literaturą. Był niezwykle bogaty dzięki złotu i dziełom sztuki skradzionym podczas wojny. Jedną z jego funkcji w CIA było sprzedawanie skradzionych dzieł sztuki.

Twierdzi, że tacy ludzie jak Alan Dulles, James Angleton i Frank Wisner sprzeniewierzyli miliony z "ściśle tajnych" projektów. Na przykład wzięli milionową łapówkę, by obalić demokratycznie wybranego premiera Iranu Mossedagha. Mueller dostał udział.

Mueller, "katolik", pracował dla Bawarskiej Policji Państwowej i ścigał zarówno nazistów, jak i komunistów. Gdy naziści doszli do władzy, zostawili go na służbie. Stał się niezwykle lojalny wobec Adolfa Hitlera i nadal obchodził urodziny Führera w Waszyngtonie z wieloma wysoko postawionymi Amerykanami.

"Nigdy nie byłem praktykującym nazistą," napisał 9 kwietnia 1949 roku, "ale nie możemy o tym rozmawiać, ponieważ wielu moich przełożonych [CIA] to tajni sympatycy i to wcale by ich nie zaimponowało. Teraz jestem prawdziwym członkiem Partii i bojownikiem przeciwko komunizmowi."

POGARDA Mueller

uważał Waszyngton za "coś pomiędzy zoo a zakładem psychiatrycznym." Gardził swoimi kolegami z CIA, których regularnie oszukiwał. Wielu z nich było gejami i, mimo rasizmu, miało czarnoskórych kochanków. Ich żony były również bogatym źródłem informacji.

CIA jest pełna "pseudo-intelektualistów, pijaków i egomaniaków", którzy nie mają pojęcia, co robią, napisał. "[Alan] Dulles to jeden z tych dobrze wychowanych idiotów, którzy chodzili do właściwych szkół i poznali odpowiednich ludzi. Gdyby nie to, szorowałby toalety w YMCA w jakimś małym miasteczku w New Jersey."

CIA próbowała ustalać politykę narodową i była odpowiedzialna za to, że Latarnia Demokracji przesunęła się w faszyzm, który, jak sam przyznał, był lepszy niż komunizm.
Podziw
Muellera skupił się na Harrym Trumanie, którego uważał za uczciwego, skromnego człowieka i zaporę przeciwko komunizmowi. Komuniści przejęli rząd USA za rządów FDR. Gdyby udało mu się umieścić Henry'ego Wallace'a na liście kandydatów, "nie ma wątpliwości, że czerwona flaga powiewałaby nad "Ludową Republiką Ameryki Północnej" właśnie teraz." (14 czerwca 1950)

Mueller nie zdaje się doceniać, że podział komunistów i faszystów odzwierciedla dwie gałęzie masonerii podzielone na zespoły domowe dla wojny. Podobnie jak FDR, Truman był wysoko postawionym wolnomularzem. Rada Iluminatów zdecydowała się na zimną wojnę i oczywiście nie mogła mieć komunisty (Wallace'a) u władzy w Ameryce.

Nazistów rekrutowano, ponieważ w amerykańskim zespole było zbyt wielu komunistów/"internacjonalistów". Mueller, Hoover i CIA stali za komunistycznym czarownicą senatora Josepha McCarthy'ego z milczącym poparciem Trumana, choć Mueller uważał McCarthy'ego za wielkokształtnego standerka, pijanego i "wróżkę".

"Zimna wojna" była kontynuacją II wojny światowej, w której USA zastąpiły nazistów po stronie "antykomunistycznej".


HOLOKAUST
Dziennik
Muellera jest niezwykle wiarygodny, dlatego jego komentarze na temat holokaustu żydowskiego są bardzo prowokujące.

Pamiętaj, że ten dziennik rzekomo nie miał stać się publiczny. 9 lipca 1949 roku napisał
:
"Amerykanie powinni ustanowić jakiś system obozów internowania i umieścić takich jak [Alger] Hiss i inni w areszcie ochronnym. Wczoraj jakiś idiota powiedział mi, że wszystkie nasze obozy są pełne Żydów, których milionami gazowaliśmy, a potem zamieniliśmy w abażury, damskie rękawiczki i mydło do rąk!

"Nie mam pojęcia, skąd biorą takie rzeczy, ale wyobrażam sobie, że amerykańska prasa wymyśla to z powodów politycznych. Obozy nigdy nie były zaprojektowane dla Żydów i nie gazowaliśmy milionów z nich ani nie robiliśmy mydła z ich szczątków. Obozy były głównie przeznaczone dla zawodowych przestępców i komunistów. Około 75% wszystkich więźniów obozowych w danym momencie stanowili więźniowie polityczni, a reszta była podzielona między przestępców, szpiegów i Żydów. Najgorszym błędem Himmlera było umieszczanie rosyjskich jeńców w obozach, ponieważ przynosiło to tyfus, który zabijał tysiące więźniów. Często pokazywane tu zdjęcia stosów wychudzonych zwłok nie przedstawiają martwych Żydów, lecz ofiary tyfusu. I komory gazowe w Dachau z sześćdziesięcioma tysiącami gazowanych Żydów tam! Odwiedziłem Dachau kilka razy i nikt nigdy tam nie został zagazowany. Zdjęcia pieców z tytułami "w tych piecach skremowano dziesiątki tysięcy zamordowanych Żydów" to kolejne bzdury. Wszyscy więźniowie, którzy zmarli w więzieniu, zostali skremowani, a ich prochy odesłane do domu. A zwłaszcza przy epidemiach tyfusu szalejących wszędzie. Cóż, nie mogę nic powiedzieć, więc przejdźmy do innych spraw."

Według R. Wistricha (Who's Who in Nazist Germany) Mueller odegrał kluczową rolę w eksterminacji europejskich Żydów. "Podpisał rozkaz obiegowy nakazujący natychmiastowe dostarczenie do Auschwitz do 31 stycznia 1943 roku 45 000 Żydów do eksterminacji oraz niezliczone inne dokumenty tego samego charakteru, które świadczą o jego zapału w realizacji rozkazów. Latem 1943 roku został wysłany do Rzymu, by wywierać presję na Włochów, którzy okazywali się wyjątkowo nieskuteczni i mało entuzjastyczni w aresztowaniu Żydów. ... W jego rękach masowe mordy stały się automatyczną procedurą administracyjną." (s.174)

W swoim przesłuchaniu Mueller twierdził: "Chcesz wiedzieć, jaka była moja rola w tych obozach. Pozwólcie, że powiem to bardzo krótko. Umieszczam ludzi w takich obozach za przestępstwa lub przestępstwa polityczne. Nie miałem nic wspólnego z prowadzeniem tych obozów ani z ich polityką."

Twierdził również, że ma wyraźne wspomnienie, iż w obozach zmarło tylko pół miliona osób, wielu na tyfus, a nie wszyscy Żydzi. Moim zdaniem jest to rażący fałsz ze strony Muellera. Co naziści robili z osobami starszymi, dziećmi i kobietami niezdolnymi do pracy? Dlaczego mieliby ich w ogóle aresztować? Ponadto wielu Żydów było ściganych i rozstrzeliwanych poza obozami.

Zanim został szefem Gestapo, Mueller przez krótki czas odpowiadał za organizację emigracji Żydów. W 1939 roku osobiście zorganizował słynną akcję parowca "St. Louis", mającą na celu osiedlenie 900 zamożnych niemieckich Żydów na Kubie. FDR uznał, że są zbyt blisko Ameryki i ją zablokował, co jest dowodem na to, że Iluminaci potrzebowali żydowskiej katastrofy, by później uzasadnić powstanie Izraela.


WNIOSKI

Mueller uważał, że wykorzystanie antysemityzmu przez Hitlera do zjednoczenia narodu niemieckiego obróciło się przeciwko Niemcom. Uznał, że wielu komunistów to Żydzi, ale wielu Żydów nie. "Nie nienawidzę Żydów... i mieć lepsze rzeczy do roboty niż ich prześladować." Twierdził, że ponad połowa berlińskich Żydów wciąż przebywa tam po zakończeniu wojny.

Był zaskoczony, że w najwyższych szczeblach amerykańskiego wojska i CIA było więcej antysemityzmu niż na podobnych stanowiskach w nazistowskich Niemczech. CIA przejęła "linie szczurów" do Syrii i Ameryki Południowej. Wysłali nazistów, by wzmocnić Syryjczyków przeciwko Izraelczykom. Iluminaci budowali obie strony, by podsycać konflikt.

W tej książce jest wiele innych ciekawych rzeczy, ale mam tylko miejsce, by was zakusić. Mueller twierdzi, że Izraelczycy chcieli zaatakować Arabię Saudyjską w 1949 roku, a Truman musiał grozić działaniami militarnymi, by ich powstrzymać. Gang Sterna próbował zabić Trumana, ale zespół został schwytany i zabity. Roosevelt kazał zabić Hueya Longa i "zawarł układ z papieżem", by uciszyć ojca Coughlina. Brytyjczycy chcieli, by USA i Rosja zniszczyły się nawzajem. Mueller sugeruje, że Hitler uciekł do Hiszpanii po wojnie, a UFO (latające spodki) rzeczywiście są pozaziemskie.

The Journal jest miejski, dowcipny, plotkarski i niezwykle rozrywkowy. Nie mam wątpliwości co do jego autentyczności, ale nie jestem wszechwiedzący. Mueller, który miał ponad 50 milionów dolarów, poślubił bogatą młodą damę z wyższych sfer, która urodziła mu syna. Dziennik kończy się przed objęciem władzy przez Eisenhowera, więc nie wiemy, czy Mueller przeszedł na emeryturę. Posiadał majątki w Wirginii i Kolorado, a zmarł w 1983 roku w Kalifornii.

The Journal to niezrównany wgląd w fascynujący okres. Wyraźnie historia to farsa stworzona przez niemoralną międzynarodową klikę, Illuminati, mające na celu kontrolę i eksploatację ludzkości. To jak liga sportowa. Ludzie tacy jak Mueller dołączają do nowych zespołów.

Podobnie jak rodziny mafijne, mają prawdziwe rywalizacje, zawierają zarówno potężne elementy syjonistyczne, jak i antysemickie, ale ostatecznie mają ten sam cel – dyktaturę światową. Ta lekcja jest szczególnie istotna dziś, gdy próbują sfabrykować "Starcie cywilizacji", czyli trzecią wojnę światową. -----

---

Powiązane - Szef Gestapo Heinrich Mueller - Churchill zdradził antynazistowski ruch oporu

    https://henrymakow.com/001707.html 

   "To była paskudna sprawa. Zgadza się. Transmisje bezpośrednio z brytyjskiej strony przez Soldatensender Calais i inną stację publicznie wskazywały wielu rzeczywistych spiskowców."

  

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:henrymakow.com

"Superbyt, który rządzi światem"

Autor: Eric Buesing
Global Research

Recenzowane badanie sieci wykazało, że ściśle powiązany "superpodmiot" instytucji finansowych kontroluje 40% całego transnarodowego majątku korporacyjnego

***

W 2007 roku ściśle powiązana grupa 147 firm, głównie finansowych, posiadała niemal 40 procent kontroli nad wartością ekonomiczną światowych korporacji transnarodowych.1 Stany Zjednoczone przestały prosić krajowe firmy o ujawnianie nazwisk właścicieli.2 Razem skoncentrowana kontrola i ukryta własność dają władzę tam, gdzie wyborcy jej nie widzą ani nie kontrolują.

W październiku 2011 roku trzech teoretyków systemów ze Szwajcarskiego Federalnego Instytutu Technologii w Zurychu opublikowało "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej".3 Autorzy nazwali ją pierwszym badaniem architektury międzynarodowej sieci własności.4 Większość ludzi nigdy o nim nie słyszała.

Mapa

Stefania Vitali oraz jej współautorzy James Glattfelder i Stefano Battiston postanowili potwierdzić podejrzenie, które wiele osób już wcześniej miało: że garstka korporacji dominuje w gospodarce światowej.5 Zaczęli od Orbis 2007, komercyjnej bazy danych obejmującej około 37 milionów firm i inwestorów. Z tego wyciągnęli 43 060 korporacji transnarodowych w 116 krajach, które działają w więcej niż jednym kraju. Następnie śledzili łańcuchy własności wchodzące i wychodzące z tych firm. W efekcie powstała sieć około 600 000 podmiotów, połączonych nieco ponad milionem powiązań właścicielskich.6

Własność działa w pętlach. Załóżmy, że Spółka A posiada akcje Firmy B, a Spółka B posiada udziały z powrotem w Firmie A. Kontrola przepływa w górę przez takie powiązania, a niektórzy akcjonariusze stają się bardzo silni.7 Naukowcy opracowali nową metodę, aby pętle nie zawyżały sum.8

Kto sprawuje kontrolę

Sieć utworzyła wielką muszkę. W jego centrum znajdowało się bardzo małe, bardzo gęste jądro 1 318 firm spośród 43 060.9 Każdy kluczowy członek był powiązany z około 20 innymi, a około trzy czwarte udziałów w kluczowych firmach pozostało w innych spółkach kluczowych firm.10

W tym rdzeniu znajdowało się 147 firm, które autorzy nazwali gospodarczym superpodmiotem. Posiadali prawie 40 procent kontroli nad wartością ekonomiczną wszystkich transnarodowych korporacji objętych badaniem, mierzoną przychodami operacyjnymi, czyli pieniędzmi, które firma zarabia na działalności gospodarczej. Mieli też niemal pełną kontrolę nad sobą.11 To 147 firm na ponad 43 000. Według słów Glattfeldera, mniej niż 1 procent firm kontrolowało 40 procent sieci.12 Koncentracja obowiązywała we wszystkich trzech modelach, których autorzy użyli do szacowania kontroli.13

W pierwszej dziesiątce 2007 roku znalazły się Barclays, Capital Group, FMR, AXA, State Street, JPMorgan Chase, Legal & General, Vanguard, UBS oraz Merrill Lynch. Goldman Sachs zajęło 18. miejsce, a Morgan Stanley 21. Top 50 obejmowało dziesięć krajów.14

Od tego czasu lista ta została przeorganizowana, głównie przez fuzje. BlackRock nie pojawia się na nim z nazwy, ponieważ nie był właścicielem Barclays Global Investors aż do momentu, gdy kupił ten oddział Barclays w grudniu 2009 roku.15 Lehman Brothers, sklasyfikowany na 34. miejscu, upadł we wrześniu 2008 roku.16 Bank of America, zajmujący 25. miejsce, kupił Merrill Lynch, który zajmował dziesiąte miejsce, 1 stycznia 2009 roku.17 UBS, sklasyfikowany na dziewiątym miejscu, przejął Credit Suisse, który zajmował 14. miejsce, w czerwcu 2023 roku.18 Franklin Resources, sklasyfikowany na 13. miejscu, kupił Legg Mason, który zajmował 20. miejsce, w lipcu 2020 roku.19 1 października 2026 roku Nuveen, będący właścicielem TIAA, sfinalizował zakup Schroders. TIAA zajęło 29. miejsce, a Schroders 32.20 Cztery z tych transakcji połączyły jedną firmę z pierwszej pięćdziesiątki w drugą.

Trzy czwarte tej grupy stanowiły firmy finansowe.21 Banki i firmy inwestycyjne przenoszą światowy kapitał. Decydują, kto otrzymuje pożyczki i które branże otrzymują inwestycje, więc niektórzy prosperują, a inni głodują. Kto kontroluje ten przepływ, kontroluje więcej, niż sugerują jego udziały. Autorzy napisali, że najwyżsi posiadacze mają możliwość sprawowania znacznej kontroli, poprzez głosowania na posiedzeniach akcjonariuszy i zarządu lub poprzez nieformalne negocjacje.22

Dlaczego koncentracja ma znaczenie

Ścisłe powiązania czynią sieć kruchą. Autorzy ostrzegali, że tak gęsta sieć wygląda na solidną w dobrych czasach i wciąga wiele firm w trudne chwile, a ostatnie finansowe zawirowania pokazują ten wzorzec.23 We wrześniu 2008 roku upadek Lehman Brothers i groźny upadek AIG zmusiły rząd do wyboru między ryzykiem załamania systemu finansowego a ratowaniem podatników.24

Konkurencja też cierpi. Wiele firm w centrum ma nakładające się linie biznesowe, a więzi własnościowe otwierają drogę do bloków, które szkodzą konkurencji.25 Kiedy te same instytucje mają duże udziały w rzekomych rywali, co oznacza konkurencja?

Koncentracja nie ustała w 2007 roku. Do 2019 roku trzej najwięksi menedżerowie funduszy indeksowych, którzy zarządzają funduszami śledzącymi rynek akcji, oddali średnio około 25 procent głosów w spółkach z listy S&P 500, a dwóch badaczy przewidywało drogę do nawet 40 procent w ciągu dwóch dekad.26 State Street i Vanguard już wcześniej znalazły się w pierwszej dziesiątce ETH. BlackRock osiągnął ten cel, kupując Barclays Global Investors.

Od sali konferencyjnej do Waszyngtonu

Teraz podążaj za władzą i wejdź w politykę. W 2014 roku Martin Gilens z Princeton i Benjamin Page z Northwestern opublikowali pracę "Testing Theories of American Politics: Elites, Interest Groups, and Average Citizens", która testowała cztery teorie amerykańskiej polityki na podstawie danych dotyczących 1 779 zagadnień politycznych w latach 1981–2002. Stwierdzili, że elity ekonomiczne i grupy interesu nastawione na biznes mają znaczący niezależny wpływ na politykę, podczas gdy przeciętni obywatele i grupy interesu oparte na masach mają niewielki lub żaden niezależny wpływ.27 Propozycje o wysokim poparciu elit przechodziły około 45 procent przypadków, a propozycje z niskim poparciem wśród elit około 18 procent przypadków. Polityka zmieniała się około 30 procent przypadków, niezależnie od tego, czy popierała ją mniejszość, czy większość obywateli.28 Autorzy doszli do wniosku, że jeśli interesy biznesowe i niewielka grupa zamożnych Amerykanów dominują w tworzeniu polityki, to roszczenia kraju do demokratycznego rządzenia są poważnie podważane.29

Pierwsze badanie pokazuje, jak skoncentrowana jest kontrola wewnątrz korporacji. Druga pokazuje, kto wygrywa, gdy decyduje się o polityce. Gdy kilka instytucji ma taką kontrolę, a grupy biznesowe przeważają nad zwykłymi obywatelami Waszyngtonu, władza znajduje się tam, gdzie wyborcy jej nie mogą osiągnąć.

Kto jest właścicielem właścicieli

Vanguard zajęło ósme miejsce w 2007 roku. Do 2017 roku posiadała udziały na poziomie 5 procent lub więcej praktycznie we wszystkich S&P 500, w porównaniu do piętnastu spółek w 2007 roku, a trzej najwięksi menedżerowie funduszy indeksowych zazwyczaj głosują na wszystkie swoje akcje.30 Więc kto jest właścicielem Vanguard? Vanguard twierdzi, że The Vanguard Group, Inc. jest własnością swoich amerykańskich funduszy i ETF-ów, a te fundusze należą do ich inwestorów.31 Odpowiedź toczy się w kółko i kończy się na braku określonego właściciela. Firma mająca udziały w niemal każdej dużej amerykańskiej firmie nie ma nikogo ponad sobą, na kogo można wskazać.

Vanguard nie jest jedyny. Capital Group, zajmująca drugie miejsce, nazywa się firmą prywatną.32 Fidelity, którego spółka FMR zajęła trzecie miejsce, twierdzi, że jest prywatnie własnością od 1946 roku.33 To czyni trzy z ośmiu największych właścicieli, których udziałów nie może kupić społeczeństwa. Spółka publiczna musi wskazać swoich dużych akcjonariuszy w zgłoszeniach SEC. Te firmy nie są spółkami publicznymi. Mapa może pokazać wszystko, co posiadają. Nad nimi widać bardzo niewiele.

Właścicieli, których nikt nie musi wymieniać

Nie możesz sprawdzić mocy, której nie widzisz. Zespół ETH zbudował swoją mapę na podstawie dostępnych rejestrów własności, a własność, której nikt nie rejestruje, nie może pojawić się na żadnej mapie. Amerykańskie prawo ułatwiło to załatwienie.

W 2012 roku badanie "Global Shell Games" polegało na tym, że badacze podszywali się pod klientów, wysyłali ponad 7 400 e-maili do ponad 3 700 dostawców usług korporacyjnych w 182 krajach, prosząc ich o założenie anonimowych spółek-wydmuszek.34 Stany Zjednoczone były jednymi z najgorszych winowajców, a Delaware, Nevada, Montana i Wyoming były jednymi z najłatwiejszych miejsc na świecie do takiego założenia. Badacze sfinalizowali amerykańską transakcję w mniej niż trzy godziny po około tuzinie podejść, a ta sama praca w rajach podatkowych wymagała ponad dwukrotnie więcej czasu i wysiłku.35

Ustawa o przejrzystości korporacyjnej wymagała od firm zgłaszania swoich prawdziwych właścicieli do Financial Crimes Enforcement Network Departamentu Skarbu.36 Departament Skarbu zawiesił egzekwowanie prawa wobec krajowych firm w marcu 2025 roku, a sieć zniosła wymóg raportowania dla nich.37 Ogłoszono ostateczną regulację 11 sierpnia 2026 roku, obowiązującą od 14 sierpnia, która utrwaliła tę zmianę. Teraz tylko niektóre zagraniczne podmioty zarejestrowane do prowadzenia działalności w Stanach Zjednoczonych raportują i zgłaszają tylko właścicieli, którzy nie są osobami amerykańskimi.38 Raport z maja 2026 roku z Government Accountability Office ostrzegał, że krajowe zwolnienie pozostawia luki w informacjach o własności i zwiększa ryzyko nielegalnego finansowania.39Amerykańska firma może teraz utrzymać swoich prawdziwych właścicieli poza federalnym rejestrem, a prawo na to pozwala.

Studium, które zniknęło

Gdy gazeta ukazała się w październiku 2011 roku, New Scientist opublikował artykuł w miarę rozprzestrzeniania się protestów Occupy.40 Potem uwaga publiczna zgasła. Pierwsze badanie, które określiło koncentrację globalnej kontroli korporacyjnej, stało się przypisem.41Od tego czasu polityka zmierza w kierunku mniejszego ujawniania własności, a nie większego.

Topologia sieci nie pasuje idealnie do segmentu wiadomości. To odkrycie stoi też w sprzeczności z opowieścią, którą sobie opowiadamy o wolnych rynkach i uczciwej konkurencji.

Gdy skończyły się czartery

Korporacje nie zawsze tak działały. We wczesnej Ameryce legislatura musiała uchwalić prawo, aby ją utworzyć, a statut określał, co firma może robić.42 Wczesne karty określały cel publiczny i większość nie była wieczna.43 Działały przez określoną liczbę lat, a odnowienie dało legislaturze szansę na sprawdzenie zachowania firmy.44 W 1785 roku Pensylwania cofnęła statut Banku Ameryki Północnej.45

Ogólne prawo inkorporacyjne to zakończyło. Nowy Jork uchwalił pierwszą w 1811 roku, a do 1875 roku ponad 90 procent stanów oferowało taką licencję.46 Nadzór państwowy nad tym, jak tworzono i monitorowano korporacje, został ograniczony.47 Potem przyszło zaufanie. W 1882 roku akcje około czterdziestu korporacji trafiły do dziewięciu powierników, którzy wydali certyfikaty w zamian, co zlokalizowało całą kombinację pod jedną kontrolą.48 Kongres odpowiedział ustawą Shermana w 1890 roku, która uznała za nielegalną jakąkolwiek "kombinację w formie zaufania lub inną" w ograniczaniu handlu.49 W 1899 roku ta sama kontrola przeniosła się na spółkę holdingową w New Jersey, a Sąd Najwyższy orzekł przeciwko niej w 1911 roku.50

Stara zasada odpowiada problemowi pokazanemu na mapie ETH. Statut korporacji, który kończy się w ustalonym terminie, a odnawia się dopiero po publicznym wykazaniu korzyści, dałby wyborcom możliwość przeglądu firm, do których nie dotrze żaden głos akcjonariusza. Powinniśmy przywrócić to największym korporacjom. Ustawa o kapitalizmie odpowiedzialnym senator Elizabeth Warren, ponownie wprowadzona w grudniu 2024 roku, wymagałaby od korporacji posiadających roczne przychody przekraczające 1 miliard dolarów posiadania federalnej karty.51 Czarter, który wygasa, pójdzie dalej.

Republika musi zobaczyć

Republika opiera się na jednej zasadzie: ludzie mogą zobaczyć, kto ma władzę. Dlatego tworzymy nasze prawa publicznie i rozstrzygamy sprawy na otwartym sali sądowej. A jednak bezimienne podmioty przejmują gospodarkę, fuzja i przejęcie po fuzji, a prawo pozwala im pozostać niewidocznymi. Nikt na to nie głosował. Nikt nie został o to zapytany. Każda transakcja pozostawia mniej osób kontrolujących stery, a właścicieli stojących za tymi rękami coraz trudniej znaleźć. Wybór to pierwsza wolność, którą można odejść. Gdy te same kilka nazwisk stoi za konkurencyjnymi firmami, pracownik lub klient nie ma dokąd się zwrócić, a decyzje kształtujące życie podejmowane są w pomieszczeniach, do których żaden obywatel nie może wejść. Przywróć czartery kończące się w ustalonym terminie. Niech każdy duży właściciel umieszcza swoich prawdziwych właścicieli w rejestrze publicznym. Nasze dzieci odziedziczą to, na co teraz pozwolimy, a kraj nie może rządzić tym, czego nie może widzieć. Mapa istnieje. Teraz właściciele stojący za nią muszą się ujawnić.

*

Kliknij przycisk udostępnij poniżej, aby wysłać e-mail lub prześlij ten artykuł. Śledź nas na Instagramie i X oraz subskrybuj nasz kanał Telegram. Zachęcamy do ponownego publikowania artykułów Global Research z odpowiednim podaniem źródła.

Eric Daniel Buesing jest niezależnym badaczem badającym struktury władzy elity, mechanizmy kontroli instytucjonalnej oraz trwałe wzorce dominacji, które ukształtowały ludzką cywilizację. Z intelektualną precyzją analizuje, jak te siły działają w historii, ujawniając architekturę wpływu kształtującą społeczeństwa, gospodarki i instytucje globalne, jednocześnie kwestionując narracje głównego nurtu i zachęcając do głębszej świadomości.

Weteran wojsk USA, spędził dwie dekady jako licencjonowany prywatny detektyw i biegły sądowy, rozwijając specjalistyczną wiedzę w analizie stresu głosowego. To praktyczne doświadczenie doskonaliło jego zdolność do śledzenia ukrytych sieci, analizowania dowodów i identyfikowania niespójności. Posiada również tytuł MBA, wnosząc do swojej pracy strategię organizacyjną i wgląd w systemy na poziomie systemowym. To rzadkie połączenie badań terenowych i zaawansowanej wiedzy biznesowej umożliwia wyjątkowo rygorystyczną analizę dynamiki władzy.

Jego badania analizują, jak elity rządzące utrzymywały kontrolę poprzez przymus, strategiczne dopasowanie, wywołaną amnezję historyczną i wywołane konflikty — wzorce powtarzające się w paradygmacie problem-reakcja-rozwiązanie, w którym kryzysy legitymizują rozszerzanie władzy. The Hidden Hand: Wealth, Power, and Control from Pharaohs to Corporations (TrineDay, 2026) stanowi kulminację ponad dwóch dekad badań, łączących dowody od starożytnych cywilizacji aż po współczesny kapitalizm nadzoru. Jego nadchodzący tom towarzyszący, The Illusion Architects: How Elites Shape Culture, Consciousness, and Reality (TrineDay, koniec 2026), rozszerza to badanie samego mechanizmu masowej perswazji, śledząc, jak narzędzia kontroli kulturowej ewoluowały od ceremonii starożytnych cesarzy po dzisiejsze algorytmiczne silniki rekomendacji.

Eric dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat ericbuesing.com, Substack at sleuthfox.substack.com oraz X (@sleuthfox), gdzie bada historyczną amnezję, przecięcie technologii i ludzkiej wolności oraz ukryte siły kształtujące współczesny świat.

Bibliografia

Bank of America Corporation. Komunikat prasowy, Dokument 99.1 do formularza 8-K. 1 stycznia 2009. https://investor.bankofamerica.com/regulatory-and-other-filings/select-sec-filings/content/0000950123-09-000010/y73597exv99w1.htm.

Bebchuk, Lucian i Scott Hirst. "Widmo Wielkiej Trójki." Boston University Law Review 99, nr 3 (2019). ECGI Finance Working Paper nr 608/2019. https://www.ecgi.global/publications/working-papers/the-specter-of-the-giant-three.

Formularz 10-K BlackRock, Inc. za rok fiskalny zakończony 31 grudnia 2009. Waszyngton, DC: Komisja Papierów Wartościowych i Giełd USA, 2010. https://www.sec.gov/Archives/edgar/data/0001364742/000119312510052764/d10k.htm.

"Na tym kończy się odpowiedzialność." Życie i literatura, University of Texas at Austin College of Liberal Arts, kwiecień 2014. https://lifeandletters.la.utexas.edu/2014/04/the-buck-stops-here-government-professor-shows-how-money-laundering-is-easy-as-ever-in-the-united-states/.

Capital Group. "O nas." Dostęp 20 października 2026. https://www.capitalgroup.com/about-us.html.

Coghlan, Andy i Debora MacKenzie. "Ujawnione: Kapitalistyczna Sieć Rządząca Światem." New Scientist, 19 października 2011. https://www.newscientist.com/article/mg21228354-500-revealed-the-capitalist-network-that-runs-the-world/.

Fidelity Investments. Strona główna firmy. Dostęp 20 października 2026. https://about.fidelity.com/.

Komisja ds. Kryzysu Finansowego. Raport z dochodzenia w sprawie kryzysu finansowego: Raport końcowy Narodowej Komisji ds. Przyczyn Kryzysu Finansowego w Stanach Zjednoczonych. Waszyngton, DC: Drukarnia rządu USA, 2011. https://www.govinfo.gov/features/financial-crisis-inquiry-report.

FinCEN. "FinCEN znosi wymogi raportowania faktycznych właścicieli dla amerykańskich firm i osób z USA, ustala nowe terminy dla firm zagranicznych." Komunikat prasowy, 21 marca 2025. https://www.fincen.gov/news/news-releases/fincen-removes-beneficial-ownership-reporting-requirements-us-companies-and-us.

Findley, Michael, Daniel Nielson i Jason Sharman. Global Shell Games: Testowanie dostępu osób prających pieniądze i finansistów terrorystycznych do spółek-wydmusz. 2012. Gospodarzem FACT Coalition. https://thefactcoalition.org/report/global-shell-games-testing-money-launderers-terrorist-financiers-access-shell-companies/.

Gilens, Martin i Benjamin I. Page. "Testowanie teorii amerykańskiej polityki: elity, grupy interesu i przeciętni obywatele." Perspectives on Politics 12, nr 3 (2014). https://doi.org/10.1017/S1537592714001595.

Gomory, Ralph i Richard Sylla. "Amerykańska Korporacja." Dædalus, wiosna 2013. https://www.amacad.org/publication/daedalus/american-corporation.

Hamill, Susan Pace. "Od specjalnego przywileju do ogólnej użyteczności: kontynuacja studium korporacji Willarda Hursta." American University Law Review 49 (1999): 81. https://digitalcommons.wcl.american.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1281&context=aulr.

Holland & Knight. "Co się stało z Ustawą o Przejrzystości Korporacyjnej FinCEN?" 22 czerwca 2026. https://www.hklaw.com/en/insights/publications/2026/06/what-happened-to-fincens-corporate-transparency-act.

Źródło dziennikarskie. "Wpływ elit, grup interesu i przeciętnych wyborców na amerykańską politykę." Dostęp 20 października 2026. https://journalistsresource.org/politics-and-government/the-influence-of-elites-interest-groups-and-average-voters-on-american-politics/.

Morrison & Foerster. "FinCEN kończy wymogi dotyczące raportowania faktycznych właścicieli dla amerykańskich firm." 2026. https://www.mofo.com/resources/insights/260820-fincen-ends-beneficial-ownership-reporting.

Moulson, Geir i Courtney Bonnell. "UBS kończy przejęcie Credit Suisse w umowie mającej powstrzymać globalne zawirowania finansowe." Associated Press, 12 czerwca 2023. https://www.pbs.org/newshour/politics/ubs-completes-takeover-of-credit-suisse-in-deal-meant-to-stem-global-financial-turmoil.

"Nuveen kończy przejęcie Schroderów." 401(k) Specialist, 1 października 2026. https://401kspecialistmag.com/nuveen-completes-acquisition-of-schroders/.

Biuro senator Elizabeth Warren. Komunikat prasowy dotyczący ustawy o Accountable Capitalism Act. 11 grudnia 2024 r. https://www.warren.senate.gov/?p=28807.

Roach, Jack. "Nuveen kończy przejęcie Schroders, tworząc mega-menedżera o wartości 2,6 biliona dolarów." Investment Week, 1 października 2026. https://www.investmentweek.co.uk/news/4536620/nuveen-completes-schroders-acquisition-create-usd26trn-mega-manager.

Sheen, Mike. "Aktualizacja: Franklin Templeton kończy współpracę z Legg Masonem." Investment Week, 3 sierpnia 2020. https://investmentweek.co.uk/news/4010964/update-franklin-templeton-completes-legg-mason-tie-up.

Standard Oil Co. of New Jersey przeciwko Stanom Zjednoczonym. 221 U.S. 1 (1911). https://www.law.cornell.edu/supct/html/historics/USSC_CR_0221_0001_ZS.html.

Vanguard. "O nas." Vanguard Asset Services (Wielka Brytania). Dostęp 20 października 2026. https://www.vanguard.co.uk/adviser/adv/about-vanguard/about-us.

Vitali, Stefania, James B. Glattfelder i Stefano Battiston. "Sieć Globalnej Kontroli Korporacyjnej." PLoS ONE 6, nr 10 (2011): e25995. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0025995.

Vitali, Stefania, James B. Glattfelder i Stefano Battiston. "Sieć Globalnej Kontroli Korporacyjnej." Preprint, arXiv:1107.5728. https://arxiv.org/pdf/1107.5728.

Przypisy

1. Stefania Vitali, James B. Glattfelder i Stefano Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", PLoS ONE 6, nr 10 (2011): e25995, Dyskusja, https://doi.org/10.1371/journal.pone.0025995.

2. Morrison & Foerster, "FinCEN kończy wymogi dotyczące raportowania faktycznych właścicieli dla amerykańskich firm", 2026, https://www.mofo.com/resources/insights/260820-fincen-ends-beneficial-ownership-reporting.

3. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej."

4. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", streszczenie.

5. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", wprowadzenie.

6. Stefania Vitali, James B. Glattfelder i Stefano Battiston, "The Network of Global Corporate Control", preprint, arXiv:1107.5728, Supporting Information, sekcja 2, https://arxiv.org/pdf/1107.5728.

7. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", metody.

8. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć Globalnej Kontroli Korporacyjnej", preprint, Supporting Information, sekcja 3.2.

9. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć Globalnej Kontroli Korporacyjnej", rys. 2C; Andy Coghlan i Debora MacKenzie, "Revealed: The Capitalist Network That Controls the World", New Scientist, 19 października 2011 https://www.newscientist.com/article/mg21228354-500-revealed-the-capitalist-network-that-runs-the-world/.

10. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", wyniki, "Topologia sieci."

11. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", dyskusja.

12. Coghlan i MacKenzie, "Ujawnione."

13. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", wyniki, "Koncentracja kontroli."

14. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć Globalnej Kontroli Korporacyjnej", preprint, Informacje wspierające, Tabela S1.

15. BlackRock, Inc., formularz 10-K za rok fiskalny zakończony 31 grudnia 2009 (Waszyngton, DC: US Securities and Exchange Commission, 2010), pozycja 1, https://www.sec.gov/Archives/edgar/data/0001364742/000119312510052764/d10k.htm.

16. Komisja ds. Kryzysu Finansowego, Raport z dochodzenia kryzysu finansowego: Raport końcowy Krajowej Komisji ds. Przyczyn Kryzysu Finansowego i Gospodarczego w Stanach Zjednoczonych (Waszyngton, DC: Drukarnia Rządu USA, 2011), "Wnioski Komisji ds. Kryzysu Finansowego", https://www.govinfo.gov/features/financial-crisis-inquiry-report.

17. Bank of America Corporation, komunikat prasowy, Dokument 99.1 do formularza 8-K, 1 stycznia 2009 r. https://investor.bankofamerica.com/regulatory-and-other-filings/select-sec-filings/content/0000950123-09-000010/y73597exv99w1.htm.

18. Geir Moulson i Courtney Bonnell, "UBS kończy przejęcie Credit Suisse w umowie mającej powstrzymać globalne zawirowania finansowe," Associated Press, 12 czerwca 2023 roku https://www.pbs.org/newshour/politics/ubs-completes-takeover-of-credit-suisse-in-deal-meant-to-stem-global-financial-turmoil.

19. Mike Sheen, "Aktualizacja: Franklin Templeton kończy współpracę z Legg Masonem," Investment Week, 3 sierpnia 2020 https://investmentweek.co.uk/news/4010964/update-franklin-templeton-completes-legg-mason-tie-up.

20. Jack Roach, "Nuveen kończy przejęcie Schroders, tworząc mega-menedżera o wartości 2,6 mld dolarów," Investment Week, 1 października 2026 https://www.investmentweek.co.uk/news/4536620/nuveen-completes-schroders-acquisition-create-usd26trn-mega-manager; "Nuveen kończy przejęcie Schroders", 401(k) Specialist, 1 października 2026 https://401kspecialistmag.com/nuveen-completes-acquisition-of-schroders/.

21. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", dyskusja.

22. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", dyskusja.

23. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", dyskusja.

24. Komisja ds. Kryzysu Finansowego, Raport Dochodzenia w sprawie kryzysu finansowego, "Wnioski Komisji ds. Kryzysu Finansowego."

25. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", dyskusja.

26. Lucian Bebchuk i Scott Hirst, "Widmo Wielkiej Trójki", Boston University Law Review 99, nr 3 (2019), ECGI Finance Working Paper nr 608/2019, https://www.ecgi.global/publications/working-papers/the-specter-of-the-giant-three. Trzej menedżerowie to BlackRock, Vanguard oraz State Street Global Advisors.

27. Martin Gilens and Benjamin I. Page, “Testing Theories of American Politics: Elites, Interest Groups, and Average Citizens,” Perspectives on Politics 12, no. 3 (2014), https://doi.org/10.1017/S1537592714001595.

28. Journalist’s Resource, “The Influence of Elites, Interest Groups, and Average Voters on American Politics,” accessed October 20, 2026, https://journalistsresource.org/politics-and-government/the-influence-of-elites-interest-groups-and-average-voters-on-american-politics/.

29. Gilens and Page, “Testing Theories,” Conclusion.

30. Bebchuk i Hirst, "Widmo Wielkiej Trójki."

31. Vanguard, "O nas", Vanguard Asset Services (Wielka Brytania), dostęp 20 października 2026 https://www.vanguard.co.uk/adviser/adv/about-vanguard/about-us.

32. Capital Group, "About Us", dostęp 20 października 2026, https://www.capitalgroup.com/about-us.html.

33. Fidelity Investments, strona główna firmy, dostęp 20 października 2026 https://about.fidelity.com/.

34. Michael Findley, Daniel Nielson i Jason Sharman, Global Shell Games: Testowanie dostępu prania pieniędzy i finansistów terrorystycznych do spółek-wydmuchanych (2012), organizowane przez FACT Coalition, https://thefactcoalition.org/report/global-shell-games-testing-money-launderers-terrorist-financiers-access-shell-companies/.

35. "Odpowiedzialność kończy się tutaj," Life and Letters, University of Texas at Austin College of Liberal Arts, kwiecień 2014, https://lifeandletters.la.utexas.edu/2014/04/the-buck-stops-here-government-professor-shows-how-money-laundering-is-easy-as-ever-in-the-united-states/.

36. FinCEN, "FinCEN znosi wymogi dotyczące raportowania rzeczywistych właścicieli dla amerykańskich firm i osób z USA, ustala nowe terminy dla firm zagranicznych," komunikat prasowy z 21 marca 2025 roku https://www.fincen.gov/news/news-releases/fincen-removes-beneficial-ownership-reporting-requirements-us-companies-and-us.

37. Holland & Knight, "Co się stało z Ustawą o Przejrzystości Korporacyjnej FinCEN?", 22 czerwca 2026 roku https://www.hklaw.com/en/insights/publications/2026/06/what-happened-to-fincens-corporate-transparency-act; FinCEN, "FinCEN usuwa wymogi raportowania o faktycznym właścicielu", komunikat prasowy.

38. Morrison & Foerster, "FinCEN kończy wymogi dotyczące raportowania rzeczywistych właścicieli."

39. Holland & Knight, "Co się stało z ustawą FinCEN o przejrzystości korporacyjnej?"

40. Coghlan i MacKenzie, "Ujawnione."

41. Vitali, Glattfelder i Battiston, "Sieć globalnej kontroli korporacyjnej", wyniki, "Koncentracja kontroli."

42. Susan Pace Hamill, "Od specjalnego przywileju do ogólnej użyteczności: kontynuacja badań Willarda Hursta nad korporacjami", American University Law Review 49 (1999): 81, https://digitalcommons.wcl.american.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1281&context=aulr.

43. Ralph Gomory i Richard Sylla, "The American Corporation", Dædalus, wiosna 2013, https://www.amacad.org/publication/daedalus/american-corporation.

44. Gomory i Sylla, "Amerykańska Korporacja."

45. Hamill, "Od specjalnego przywileju do użyteczności ogólnej."

46. Hamill, "Od specjalnego przywileju do użyteczności ogólnej."

47. Gomory i Sylla, "Amerykańska Korporacja."

48. Standard Oil Co. of New Jersey przeciwko Stanom Zjednoczonym, 221 U.S. 1 (1911), https://www.law.cornell.edu/supct/html/historics/USSC_CR_0221_0001_ZS.html.

49. Standard Oil Co. of New Jersey przeciwko Stanom Zjednoczonym.

50. Standard Oil Co. of New Jersey przeciwko Stanom Zjednoczonym.

51. Biuro Senator Elizabeth Warren, komunikat prasowy dotyczący ustawy o Accountable Capitalism Act, 11 grudnia 2024 r. https://www.warren.senate.gov/?p=28807.

____
https://www.globalresearch.ca/super-entity-owns-world/5944273

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/?p=85034