"„Historia mnie osądzi”: Nieopowiedziana historia cichego transformatora Indii Były premier dr Manmohan Singh zmarł w Nowym Delhi w wieku 92 lat"

Premier Manmohan Singh przemawia na gali wręczenia nagrody NDTV Indian of the Year Award 15 kwietnia 2013 r. w New Delhi w Indiach. © Sonu Mehta/Hindustan Times via Getty Images

Autor: Aditya Sinha, redaktor działu reportaży RT India.

13. premier Indii, dr Manmohan Singh, który zmarł w czwartek wieczorem po utracie przytomności w swoim domu w New Delhi, zostanie zapamiętany jako jedna z najbardziej znaczących historycznie osób, które kierowały swoim krajem. Otworzył gospodarkę, zyskał zaufanie Ameryki do Indii w XXI wieku po zimnej wojnie, przeforsował szereg przepisów socjalnych i położył podwaliny pod digitalizację gospodarki.

Wszystko to robił, pozostając mało znanym, do tego stopnia, że ​​opozycja polityczna, na czele której stał jego następca, ówczesny premier Gudżaratu Narendra Modi, nazwała go „słabym” premierem. (Nie pomogło to, że jego były doradca medialny napisał sprawozdanie z jego pierwszej kadencji, 2004-2009, i nazwał go „przypadkowym premierem”). Na swojej ostatniej konferencji prasowej na początku 2014 roku powiedział na to dwie rzeczy: „Historia oceni mnie łaskawiej niż współczesne media” i „jeśli przez silnego rozumiesz kogoś, kto dokonuje masowej masakry niewiniątek na ulicach Ahmadabadu, to nie jest to siła”; to drugie było odniesieniem do zamieszek w Gudżaracie w 2002 roku, gdy Modi stał na czele stanu. Manmohan Singh był z pewnością najbardziej wykształconym przywódcą Indii, nawet bardziej niż pierwszy premier, Jawaharlal Nehru, chociaż Nehru spędził czas w więzieniu i napisał wiele popularnych książek. To osiągnięcie jest tym bardziej godne podziwu, że urodził się we wsi na terenie dzisiejszego Pakistanu i musiał uczyć się pod lampą, co później przypisywał swojemu słabemu wzrokowi. Jego ścieżka akademicka prowadziła przez Amritsar i Cambridge, gdzie studiował ekonomię, do Oksfordu, gdzie uzyskał doktorat. Pracował dla Organizacji Narodów Zjednoczonych, gdy został wezwany z powrotem do Indii, co zapoczątkowało serię oficjalnych nominacji, w tym głównego doradcę ekonomicznego, gubernatora Banku Rezerw Indii (RBI), banku centralnego kraju, a następnie zastępcę przewodniczącego Komisji Planowania. Jak na ironię, podczas gdy Singh kierował RBI, Pranab Mukherjee, który pełnił funkcję 13. prezydenta Indii od 2012 do 2017 roku, był ostatnim ministrem finansów premier Indiry Gandhi – przed jej zabójstwem w październiku 1984 roku. W ten sposób przez dwa lata Mukherjee był szefem administracyjnym Singha; role odwróciły się dwie dekady później, gdy Mukherjee został ministrem obrony Singha, a później ministrem finansów.

Były prezydent Pranab Mukherjee rozmawia z byłym premierem Manmohanem Singhiem podczas wydania trzeciego tomu autobiografii byłego prezydenta Pranaba Mukherjeego „The Coalition Years 1996-2012” w Teen Murti Bhawan 13 października 2017 r. w New Delhi w Indiach. © Sonu Mehta/Hindustan Times via Getty Images

Kolejny zwrot akcji nastąpił, gdy były premier Rajiv Gandhi został zamordowany przez lankijską grupę terrorystyczną w 1991 r. Rajiv publicznie nazwał Komisję Planowania, której przewodził Singh (przewodniczący jest stanowiskiem z urzędu, zajmowanym przez prezydenta Indii), „bandą żartownisiów”. Singh prawie zrezygnował, aby powrócić do życia akademickiego, ale poczyniono pewne kroki w celu zadośćuczynienia. Rajiv był w trakcie kampanii przed wyborami parlamentarnymi w 1991 r., a fala sympatii wywołana jego zabójstwem przywróciła władzę starej, wspaniałej partii Indyjski Kongres Narodowy, do której należeli Rajiv Gandhi i Manmohan Singh (po byciu w opozycji od listopada 1989 r.). PV Narasimha Rao, który spakował swoje rzeczy, aby żyć na emeryturze w swoim rodzinnym stanie Andhra Pradesh, został wybrany na lidera partii. Widząc, jak świat się zmienia, gdy zimna wojna dobiegała końca, poczuł, że Indie potrzebują nowego kierunku gospodarczego i zwrócił się do dyrektora London School of Economics, IG Patela, który był poprzednikiem Singha w RBI. Patel nie chciał tej pracy. Zaledwie trzy miesiące wcześniej Singh, w wywiadzie dla Sanjaya Baru z Financial Express (który później został jego doradcą medialnym), powiedział, że Indie muszą otworzyć swoją gospodarkę, wskazując na historię sukcesu Korei Południowej. Patel polecił go, a Rao mianował go ministrem finansów. Finanse Indii znajdowały się w niepewnym stanie z powodu dużych deficytów spowodowanych przez Rajiva Gandhiego, który zmodernizował armię, dokonując zakupów obronnych na dużą skalę, i wprowadził komputeryzację kraju, zaczynając od rozległej sieci kolejowej. Z powodu kryzysu bilansu płatniczego poprzednik Rao na stanowisku premiera, Chandra Shekhar, musiał zastawić złoto w Banku Anglii na pożyczkę Banku Światowego i MFW.

Dr Manmohan Singh, który pełnił funkcję premiera Indii w latach 2004–2014, przemawiał do reporterów (w tym do autora, który patrzył z tyłu) na pokładzie oficjalnego lotu w kwietniu 2006 r. © PIB

To dodało pilności determinacji Singha do liberalizacji gospodarki, co uczynił poprzez zniesienie „license raj” (okresu znaczącej interwencji rządu w gospodarkę Indii, naznaczonego biurokratyczną biurokracją) w swoim pierwszym budżecie. Wprowadził również nową politykę przemysłową, upraszczając biurokrację i nadzorował 10% dewaluację rupii dwa razy w ciągu jednego tygodnia. Wzrost PKB gwałtownie wzrósł do 9%, znacznie przekraczając tradycyjny 2% „hinduistyczny wskaźnik wzrostu”, jak zwykli to nazywać ekonomiści. To wystarczyło, aby ugruntować jego miejsce w historii, ale nie przyniosło mu popularności, ponieważ indyjska lewica była nadal silna pomimo upadku ZSRR, a Singh nie mógł wygrać nawet jedynych wyborów parlamentarnych, w których brał udział, z okręgu miejskiego południowego Delhi w 1999 roku. Następnie pozostał członkiem Rajya Sabha (wyższej izby parlamentu) z Assam, nawet po tym, jak został premierem w 2004 roku. Kiedy kierowana przez partię Kongres Zjednoczony Sojusz Postępowy (UPA) niespodziewanie wygrała wybory parlamentarne w 2004 roku, członkowie ustępującego rządu kierowanego przez Atala Behari Vajpayee nie spodziewali się, że przekażą stery Singhowi. „Myśleliśmy, że premierem zostanie Sonia Gandhi” — powiedział były szef wywiadu AS Dulat, odnosząc się do wdowy po Rajiv Gandhim, która była teraz przewodniczącą partii Kongres. Kiedy Dulat złożył rezygnację nowemu premierowi, została ona zwrócona. „Zostań” – powiedział Singh. (Nie został.)

Przewodnicząca Kongresu Sonia Gandhi, wiceprzewodniczący Kongresu Rahul Gandhi, były premier Manmohan Singh podczas wiecu rolników na Ramlila Maidan 19 kwietnia 2015 r. w New Delhi w Indiach. © Ajay Aggarwal/Hindustan Times via Getty Images

Singh rozpoczął pracę na dwóch frontach: USA i Pakistan. Niestety, jego doradca ds. bezpieczeństwa narodowego, JN Dixit, były minister spraw zagranicznych i były ambasador w Pakistanie, zmarł po zaledwie ośmiu miesiącach pracy. Zastąpił go szef wywiadu, który pomógł w pokierowaniu umową nuklearną z Waszyngtonem – pomimo sprzeciwu ze strony lewicy, która wspierała rząd UPA – i przyspieszył rosnącą bliskość obu demokracji. Pomimo znalezienia chętnego partnera w osobie prezydenta Pakistanu Perveza Musharrafa, z którym czteropunktowa umowa w sprawie Kaszmiru została prawie sfinalizowana w latach 2006-2007, ruch naprzód nie nastąpił. Musharraf został odsunięty od władzy, a rok później, w listopadzie 2008 r., w wyniku straszliwego ataku terrorystycznego na Mumbaj, pokój przekroczył czyjeś możliwości polityczne. Ostatecznie Singh napotkał zbyt duży opór biurokratyczny wobec swoich wysiłków pokojowych z Pakistanem. (Próbował po ponownym wyborze w 2009 r., spotykając się z premierem Gilanim w egipskim kurorcie Sharm-el Shaikh, ale zostało to zawetowane przez „partię”, tj. Sonię Gandhi). Ponowne wybory UPA w 2009 r. można przypisać umorzeniu przez rząd Singha 600 miliardów rupii (12,66 miliarda dolarów według obowiązującego kursu wymiany) w pożyczkach rolniczych. Jego rząd uchwalił również ustawodawstwo dotyczące prawa do informacji, prawa do edukacji i planu Gwarancji Zatrudnienia na Obszarach Wiejskich, w ramach którego bezrobotni mogli otrzymać 100 dni płatnej pracy. Założył również Unique Identification Authority of India (UIDAI), co doprowadziło do rewolucji „Aadhar”, numeru identyfikacyjnego wydanego wszystkim Hindusom, który stał się jednym z fundamentów gigantycznego systemu płatności cyfrowych w kraju, chwalonego przez liderów i ekonomistów na całym świecie. Jednak zmęczenie Singhem zaczęło się pojawiać, prawdopodobnie z powodu niepowodzenia jego inicjatywy pakistańskiej, a prawdopodobnie dlatego, że Rahul Gandhi, potomek rodziny Gandhi i de facto lider Partii Kongresowej, stał się aktywny poprzez niezręczne działania, takie jak publiczne zniszczenie proponowanego projektu ustawy antykorupcyjnej.

Premier Narendra Modi wykonuje Aarti artystów odgrywających Lorda Ram i Laxmana, podczas gdy przewodnicząca Kongresu Sonia Gandhi i były premier Manmohan Singh patrzą na nich podczas obchodów Dussehra w Subhash Maidan 3 października 2014 r. w New Delhi w Indiach. © Sonu Mehta/Hindustan Times via Getty Images

Przede wszystkim Singh był uosobieniem spokojnego i godnego człowieka. Prezydenci USA George W. Bush i Barack Obama określali go jako uczonego, skromnego i przyzwoitego. Były brytyjski premier Gordon Brown nazwał go „nieprzekupnym” i przypisał mu pomoc w przeprowadzeniu świata przez kryzys gospodarczy w 2008 r. Prezydent Rosji Władimir Putin pochwalił „znaczący osobisty wkład” zmarłego premiera w stosunki dwustronne. Nazwał go również „wybitnym mężem stanu”. Manmohan Singh cierpliwie odpowiadał nawet na najgłupsze pytania dziennikarzy. Nie napisał pamiętnika. Zachowywał milczenie, gdy jego następca wyśmiał go w Parlamencie – gdy siedział – jakby miał na sobie płaszcz przeciwdeszczowy, który chronił jego nieskazitelne ubranie przed korupcją w jego partii. Podchodził do swoich obowiązków parlamentarnych poważnie, nawet pojawił się na wózku inwalidzkim, aby głosować nad ustawą o rządzie Delhi w sierpniu 2023 r., mimo że była to przegrana sprawa. Kilka miesięcy później jego kadencja w Rajya Sabha dobiegła końca, a kilka miesięcy później skończyło się również jego bogate i satysfakcjonujące życie. Oświadczenia, poglądy i opinie wyrażone w tej kolumnie są wyłącznie poglądami autora i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy RT.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/india/610084-manmohan-singh-indias-greatest-statesman/

"Stary człowiek czerpie inspirację z umierającego zwierzaka"

"Niestety, Lobo nie wygląda teraz jak na tych zdjęciach.

Pokazuje swój wiek.

19-letni pies Tony'ego Blizzarda, Lobo
, kurczowo trzyma się życia. Tony, który w 2015 roku miał 82 lata, uważa,
że Lobo jest wzorem chrześcijańskiej akceptacji.


"Chrześcijanie są proszeni o wytrzymanie cierpiąc bez skargi, tak jak to czynił Chrystus. To dobry pomysł na wszyscy na świecie, ponieważ wszyscy cierpimy w pewnym momencie naszego życia".

Zapytałem Tony'ego, czy rzeczywiście ma 91 lat: Tak, Henry, mam 91 lat... ale nie na długo. Jeśli przetrwam kolejny miesiąc plus, będzie to 92.

Czy naprawdę napisałem to wszystko o Lobo! Był twardy. Teraz moim towarzyszem jest Duke. Jest mastifem bykiem i czymś jeszcze. Nikt nie był w stanie rozróżnić, co jeszcze się dzieje. Duke jest znacznie większy od Lobo, ale mam go odkąd skończył trzy miesiące. Stracił rachubę co do jego wieku, który musi być gdzieś w okolicach dziewięciu lat. Ma teraz obwisłe usta i ślini się, ale teraz wiem, dlaczego ludzie tak bardzo kochają te brzydkie rzeczy. Przez lata miałem wiele psów, głównie owczarków niemieckich, ale umysł Duke'a działa prawie jak ludzki. Kocha wszystkich i byłby o wiele szczęśliwszy w domu z wieloma dorastającymi dziećmi, którymi musi się opiekować, niż po prostu siedząca ja. Trudno byłoby jednak znaleźć kogoś, kto kontynuowałby swoje jedzenie składające się niemal wyłącznie z surowego mięsa i surowych kości. Krokiety to trucizna, a nie jedzenie, a teraz kosztuje mniej więcej tyle samo co mięso, a zęby Duke'a są tak białe jak u nowonarodzonego szczeniaka od codziennie spożywanych niegotowanych kości.

od 22 maja 2015 r.

Autor: Tony Blizzard
(henrymakow.com)


Mam starego psa. Bardzo stary husky. Mieszkam w tym mieście od 13 lat, ale Lobo znacznie mnie wyprzedził. Powiedziano mi, że ma około 19 lat, czyli ponad 130 jak na psa.

Jest moim towarzyszem od 8 czy 9 lat. Przez ostatnie 18 miesięcy doszedłem do wniosku, że ma jeszcze około tygodnia. Ale on po prostu wraca. Ma dużo odwagi i silną wolę życia, choć jego życie szybko się zbliża i głównie śpi i odpoczywa.

Spacery, które zawsze kochał - kiedy nie mógł uciec i biegać po całym mieście - stopniowo musiał ograniczać się od pokrywania naszego miasta do okrążania znajomego bloku (trzy razy dziennie do dwóch, do jednego, a czasami do żadnego), a następnie do miejsca oddalonego o cztery domy, gdzie często otrzymuje smakołyki. Teraz nie zawsze udaje mu się dotrzeć tak daleko, zanim z trudem dotrze do domu.

Kiedyś ostro szczeknął, kiedy musiał wyjść, ale na rok jego głos zniknął, więc nie może mnie już obudzić ani powiedzieć, że musi wyjść.

Od jakiegoś czasu zdradzają go tylne łapy, co wydaje się przytrafiać większości dużych psów, które się starzeją. Po pierwsze, upadał raz na jakiś czas, zwykle podczas wykonywania szybkich skrętów. Ale było coraz gorzej, aż do teraz, kiedy rzadko jest w stanie wstać bez podniesienia przeze mnie jego tylnych kończyn. Czasami, kiedy robiłam inne rzeczy, nie zwracając na to uwagi, on pakował się w krzywdzące sytuacje, ale nie mógł ani krzyczeć, ani się odsunąć. Musi tylko cierpliwie czekać, aż go znajdę i ustawię w normalnej pozycji.

AKCEPTACJA

: Wiem, że zwierzęta nie mają skłonności do narzekania, ale jest to krok więcej, niż kiedykolwiek się spodziewałem. Teraz wie, że on, podobnie jak ja w podeszłym wieku, nie jest już samowystarczalnym, samorządnym stworzeniem, do którego został stworzony.

W miarę jak jego zdolności zanikają – w tym ostatnio wzrok – staje się coraz bardziej zależny ode mnie. Ostatnio często upada, a czasami upada ponownie zaraz po tym, jak go podniosę, ponieważ nie czeka, aż jego stopy znajdą się pod nim prawidłowo, zanim zacznie chodzić. Ma "wypadki" w domu, ponieważ nie może mnie ostrzec i wydaje się doceniać, że sprzątam za niego.

Muszę kroić jego jedzenie na małe kawałki, ponieważ nie ma zębów; Może używać języka tylko do wciągania do ust kawałków, które może połknąć. Nie może się podrapać i bardzo ceni sobie drapanie lub pocieranie uszu.

Innymi słowy, stacza się w dół ku śmierci. I jest prawie bezradny. Jeśli nie zrobię tego dla niego, to nie zostanie to zrobione. Już dawno by umarł, gdyby nikt się nim nie zaopiekował. Głód, upadek gdzieś i opuszczenie, uwięzienie w miejscu, z którego nie ma ucieczki itp. Większość właścicieli ma psy w tym stanie "uśpione". Patrzę na niego, zwłaszcza gdy czegoś potrzebuje lub gdy nadchodzi pora, aby zjadł, i widzę, że na mnie patrzy. Wiem, że on chce tego, co mogę mu dać, ponieważ chce żyć, więc daję to, ponieważ chcę, aby on też żył.

Jego główną i być może jedyną przyjemnością jest teraz niuton figowy. On kocha te rzeczy. Muszę je dla niego pokroić na małe kawałki, a on wyjmuje je z mojej ręki językiem, po jednym małym kawałku na raz. Po ostatnim kawałku mocno liże moją dłoń, czego nigdy nie robił, gdy był zdrowy i obfity. DoO wiele wilku; Nigdy nie był psem, który podskakuje i liże cię po twarzy.

Podaję ten opis jego życia, ponieważ czytałem o tym, jak chrześcijanie powinni radzić sobie z cierpieniem i od razu uderzyło mnie, że Lobo, chociaż nie ma wyboru, nie może narzekać, ponieważ nie ma jak narzekać, nadal jest prawdziwym przykładem akceptacji tego, co przynosi życie. Jeśli jestem zajęta czymś innym poza jego zwykłym czasem na jakąś pielęgnację, taką jak karmienie, po prostu czeka. Może podnieść głowę i podążać za mną wzrokiem, co jest jego jedynym sposobem, by przypomnieć mi, że potrzebuje opieki, ponieważ nie ma głosu.

Większość z nas ma głos i może narzekać i domagać się, ale o ileż bliżej do przykładu Chrystusa, jeśli próbujemy tego nie robić. To wszystko jest dla mnie czymś nowym, ponieważ byłem pobłogosławiony dobrym zdrowiem aż do około 80 roku życia. Jak większość z nas, brałem to za pewnik, ale kiedy "cudowny hoss shay" zaczął się rozpadać, to był szok. Miałem swój udział w narzekaniu na bóle starości i utratę zdolności do robienia wielu rzeczy dla siebie. Ale może to się zmieni teraz, dzięki przykładowi Lobo, nawet jeśli on odejdzie. Chrześcijanie są wezwani do znoszenia cierpienia bez narzekania, tak jak to czynił Chrystus. To dobry pomysł dla wszystkich na świecie, ponieważ wszyscy cierpimy w pewnym momencie naszego życia.

Uczę się od starego Lobo, jak powinno być z nami cierpienie. Na początku oboje nie lubiliśmy się zbytnio, ale Bóg uczynił nas dobrymi towarzyszami, komunikującymi się w sposób, którego żadne z nas nie jest w stanie wytłumaczyć.

Ponieważ cierpienie jest częścią życia, mam teraz przed sobą nieustanny przykład znoszenia cierpienia, który jest zasadniczo opisany jako sposób, w jaki znosił je Chrystus, kiedy porzucił swoje ziemskie życie dla dobra wszystkich. Mam nadzieję, że w przyszłości skorzystam z obu przykładów.
-----
Powiązane-Makow

- Widzieć śmierć w pozytywnym świetle

Pierwszy komentarz od Lee -

Spędziłem miesiące i ogólnie lata, opiekując się moimi zwierzętami, gdy się starzeją. Dowiedziałem się o medycynie, naturalnych substancjach pomocowych, terapii zimnym laserem, aby złagodzić ich ból i poprawić czas, który im pozostał.

Moje dwa główne punkty to to, że zwierzęta mogą być niezwykle ważne dla ludzi, aby nauczyć się miłości, lojalności i zależności. Ze wszystkich rzeczy, serial dramatyczny, który oglądam, tak naprawdę wylewa ogromną prawdę, która została w dużej mierze przeoczona. Było tam napisane, że... Jeśli o coś dbasz, przekonasz się, że to kochasz i że bez tego twoje życie byłoby puste.

To od razu do mnie przemówiło. Pomyślałam o moich małych chłopakach, którymi się opiekuję, daję im lekarstwa, szukam naturalnych ziół i substancji dla zdrowia, masuję ich sztywne stawy, rozbijam jedzenie na mniejsze kawałki, sprzątam je, wykonuję zabiegi laserowe na ból i goje, i wiedziałam, że to wielka prawda, pogrzebana w serialu dramatycznym. Zazwyczaj nie jest to coś, co można znaleźć w takim miejscu. Ludzie kochają to, o co dbają.

Ale to prawda. Kochasz swoje zwierzęta. Ale kiedy naprawdę cię potrzebują w starszym wieku, wiesz. Wiesz, że oni to doceniają. Teraz nie mają nic przeciwko i lubią, gdy są trzymani przez jakiś czas; Mogą na tobie odpocząć przez chwilę. Uczucie, które do ciebie odwzajemniają, wzrasta. Dają Ci znać, że doceniają to, co dla nich robisz.

I pomyślałam o Bogu.

 I właśnie wtedy zrozumiałem Go lepiej. 

O tym, jak On postrzega nas i Jego.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:henrymakow.com

"Ten nowy członek BRICS pomoże zbudować sprawiedliwy porządek globalny Zjednoczone Emiraty Arabskie, ze swoją silną gospodarką, strategicznym położeniem i elastyczną polityką zagraniczną, są kluczowym uzupełnieniem bloku"

Autor: Murad Sadygzade, prezes Centrum Studiów Bliskowschodnich, wykładowca gościnny na Uniwersytecie HSE (Moskwa).

ZDJĘCIE Z ARCHIWUM. Szefowie delegacji przybywają na 16. szczyt BRICS.

Prezydent ZEA Szejk Mohammed bin Zayed Al Nahyan. © Sputnik/Kirill Zykov

Zjednoczone Emiraty Arabskie to szybko rozwijający się kraj o silnych ambicjach gospodarczych i politycznych. Realizując strategiczne cele dywersyfikacji, ZEA aktywnie rozszerza swoje powiązania międzynarodowe i dąży do wzmocnienia swojej pozycji na arenie międzynarodowej. Inicjatywa ta ma miejsce pośród znaczących zmian w polityce globalnej, ponieważ długotrwały porządek świata, który kształtował zasady zaangażowania przez wiele lat, coraz bardziej pokazuje swoją niezdolność do uwzględniania interesów krajów spoza Zachodu, takich jak ZEA.

Stając w obliczu wyzwań starego systemu, ZEA aktywnie poszukuje sposobów na wzmocnienie swojej niezależności. Przystąpienie do BRICS 1 stycznia 2024 r. było kluczowym krokiem w tym kierunku, zapewniającym nie tylko zmniejszenie zależności od krajów zachodnich, ale także możliwość promowania własnych interesów na poziomie globalnym. Blok BRICS, obejmujący Brazylię, Rosję, Chiny, Indie i RPA, służy jako alternatywna platforma, na której interesy rozwijających się i szybko rosnących gospodarek są traktowane na równi. Dla Abu Zabi członkostwo w BRICS oznacza znaczącą strategiczną reorientację. ZEA ma na celu budowanie swoich stosunków międzynarodowych z większą elastycznością i dywersyfikację swoich partnerstw gospodarczych, co będzie kluczowym krokiem w kierunku wzmocnienia jej suwerenności i odporności w obliczu globalnej niepewności.

Co ZEA zyskuje dzięki BRICS?

Członkostwo w BRICS otwiera przed ZEA znaczące możliwości wzmocnienia swojej pozycji na arenie międzynarodowej. Z jedną z najszybciej rozwijających się gospodarek w regionie, ZEA dąży do zróżnicowania swoich międzynarodowych powiązań gospodarczych i zmniejszenia zależności od tradycyjnych partnerów. Przystąpienie do BRICS zapewnia ZEA lepszy dostęp do kilku dużych i obiecujących rynków, co pozwoli im rozszerzyć handel i wzmocnić powiązania inwestycyjne. Łączny PKB krajów BRICS stanowi znaczną część światowej gospodarki, a udział w tym sojuszu stwarza nowe perspektywy dla ZEA w zakresie wzrostu eksportu i importu. Na przykład w 2023 r. PKB Chin osiągnęło 17,96 bln USD, Indii 3,4 bln USD, a Rosji 1,7 bln USD. Liczby te pokazują ogromny potencjał gospodarczy, który jest obecnie dostępny dla ZEA. Członkostwo w BRICS otwiera również ścieżki do przyciągania znaczących inwestycji, co jest szczególnie ważne dla rozwoju infrastruktury, technologii i przemysłu ZEA. W 2023 r. kraje BRICS odnotowały znaczny wzrost bezpośrednich inwestycji zagranicznych, co wskazuje na duże zainteresowanie inwestorów i stwarza nowe możliwości dla ZEA. Inną kluczową zaletą członkostwa w BRICS jest dostęp do zasobów finansowych organizacji. Utworzony przez BRICS Nowy Bank Rozwoju zapewnia finansowanie dużych projektów infrastrukturalnych i wspiera rozwój gospodarczy wśród państw członkowskich. ZEA może wykorzystać te zasoby do podejmowania projektów na dużą skalę, które przyczynią się do wzrostu gospodarczego i modernizacji. Ponadto członkostwo w BRICS jest zgodne z ambicjami politycznymi ZEA, umożliwiając im aktywne kształtowanie globalnej agendy i zapewnienie wpływu na procesy międzynarodowe. W miarę jak świat przechodzi w stronę systemu wielobiegunowego, w którym kraje rozwijające się odgrywają ważniejszą rolę, udział w BRICS oferuje ZEA platformę, z której mogą promować własne interesy, takie jak bezpieczeństwo energetyczne, zrównoważony rozwój i kwestie handlowe. Ponadto członkostwo w BRICS zmniejsza zależność od tradycyjnych partnerów zachodnich, umożliwiając ZEA prowadzenie bardziej elastycznej i zrównoważonej polityki zagranicznej, nawiązywanie relacji z różnymi krajami i blokami na równych warunkach. Pomimo wyraźnych korzyści członkostwo w BRICS stwarza pewne wyzwania. ZEA może mieć trudności z dostosowaniem się do podejścia ekonomicznego i politycznego krajów BRICS, ponieważ sojusz obejmuje państwa o zróżnicowanych strukturach gospodarczych i poziomach rozwoju. Jednak elastyczność i gotowość ZEA do kompromisu, stanowiące rdzeń strategii polityki zagranicznej, pomogą im przezwyciężyć te wyzwania. Innym potencjalnym ryzykiem jest reakcja tradycyjnych partnerów zachodnich, którzy mogą postrzegać ten krok jako zagrożenie dla swoich wpływów w regionie. Niemniej jednak dla ZEA udział w BRICS jest zasadniczo ścieżką do wzmocnienia ich niezależności i autonomii, przy jednoczesnym zachowaniu zaangażowania w zasady dyplomacji wielostronnej i współpracy. Ogólnie rzecz biorąc, pomimo wyzwań, korzyści płynące z członkostwa w BRICS dla ZEA znacznie przewyższają wszelkie możliwe ryzyka. Udział w bloku umożliwia ZEA rozwijanie stosunków handlowych i inwestycyjnych, promowanie swoich interesów na całym świecie i ustanawianie stabilnych mechanizmów wzrostu gospodarczego. Pośród globalnej niestabilności i zmian ZEA może, poprzez BRICS, wzmocnić swoją pozycję w polityce międzynarodowej i gospodarce, przyczyniając się do bardziej zrównoważonego i wielobiegunowego porządku globalnego.

Partnerstwo korzystne dla obu stron

Przystąpienie ZEA, jednej z najbardziej zaawansowanych gospodarek w świecie arabskim, otwiera nowe horyzonty dla wszystkich członków BRICS, zapewniając dostęp do strategicznie ważnego regionu i szybko rozwijającej się gospodarki. Z PKB wynoszącym 421 miliardów dolarów w 2023 r. ZEA zajmuje już wiodącą pozycję w świecie arabskim. Gospodarka kraju charakteryzuje się wysokimi wskaźnikami wzrostu, dywersyfikacją i wysokim dochodem na mieszkańca wynoszącym około 47 000 dolarów. Te wskaźniki sprawiają, że ZEA jest atrakcyjnym partnerem dla BRICS, zwiększając potencjał gospodarczy bloku. Członkostwo ZEA w BRICS wzmacnia ich ogólną wagę gospodarczą, zapewniając dostęp do zasobów finansowych i znacznych możliwości inwestycyjnych w regionie Zatoki Perskiej, który jest uważany za jeden z najbardziej obiecujących na świecie pod względem wolumenu kapitału. Ponadto ZEA zajmują strategicznie ważne położenie geograficzne na skrzyżowaniu szlaków handlowych między Azją, Europą i Afryką. Daje to BRICS potencjał do wzmocnienia powiązań logistycznych i handlowych z różnymi regionami, zwiększając wolumen handlu i przepływy inwestycyjne. Obecnie około 40% światowej żeglugi morskiej przechodzi przez Cieśninę Ormuz, kontrolowaną przez kraje Zatoki Perskiej, w tym ZEA. Pozycja ZEA na tym szlaku handlowym sprawia, że ​​jest to idealny partner do wspierania rozwoju infrastruktury i projektów logistycznych, zwłaszcza w ramach inicjatywy „Jeden Pas, Jedna Droga”, wspieranej przez niektóre kraje BRICS. W ten sposób udział ZEA może przyspieszyć wdrażanie strategicznych projektów, które wzmocnią rolę BRICS w handlu międzynarodowym. Poza czynnikami ekonomicznymi, udział ZEA w BRICS przynosi znaczne korzyści polityczne. ZEA ma znaczący wpływ w świecie arabskim i muzułmańskim, co czyni je kluczowym partnerem dla BRICS w rozszerzaniu wpływów politycznych bloku w regionie. Ponieważ BRICS dąży do stworzenia bardziej wielobiegunowego świata i zmniejszenia wpływu krajów zachodnich na procesy międzynarodowe, członkostwo w ZEA zapewnia blokowi dodatkową dźwignię dyplomatyczną. ZEA, podobnie jak inne kraje BRICS, popiera ideę międzynarodowego systemu, w którym interesy krajów rozwijających się są traktowane na równi z interesami państw zachodnich. W ten sposób zaangażowanie ZEA pomaga wzmocnić BRICS jako globalną koalicję narodów dążących do sprawiedliwszego podziału władzy na całym świecie. Jednak pomimo wszystkich tych korzyści, członkostwo ZEA w BRICS może stwarzać pewne wyzwania. Jedno z nich dotyczy różnic w priorytetach ekonomicznych i politycznych. Interesy ekonomiczne krajów BRICS nie są jednolite, a integracja nowego kraju wymaga wysiłku, aby osiągnąć konsensus w kluczowych kwestiach, takich jak energia i handel. Różnice w podejściu do polityki zagranicznej i potencjalny wpływ na stosunki z krajami zachodnimi mogą również stanowić przeszkodę. Należy jednak zauważyć, że wielokierunkowe podejście ZEA do polityki zagranicznej pozwala im elastycznie równoważyć swoje interesy, co łagodzi te potencjalne ryzyka. Ogólnie rzecz biorąc, korzyści z członkostwa ZEA w BRICS znacznie przewyższają potencjalne trudności. Siła i odporność bloku rosną wraz z tym nowym partnerem, który wnosi rozwiniętą gospodarkę i strategicznie ważną lokalizację. Zaangażowanie ZEA zwiększa potencjał inwestycyjny i handlowy BRICS, zapewniając dostęp do zasobów finansowych i możliwości regionu Zatoki Perskiej

Na drodze do sprawiedliwego porządku świata

Jak wspomniano wcześniej, BRICS i Zjednoczone Emiraty Arabskie mają wspólny cel stworzenia bardziej sprawiedliwego i zrównoważonego porządku globalnego, w którym interesy ekonomiczne i polityczne wszystkich krajów są cenione na równi z interesami tradycyjnych mocarstw zachodnich. W centrum tej wizji leży idea odejścia od przestarzałego modelu globalnego zarządzania zdominowanego przez kilka rozwiniętych krajów na rzecz systemu wielobiegunowego, który kładzie większy nacisk na suwerenność państwową i równość. Stanowisko w polityce zagranicznej krajów BRICS ma na celu stworzenie warunków, w których nie tylko główne gospodarki zachodnie, ale także kraje rozwijające się mogą uczestniczyć w równym stopniu w rozwiązywaniu problemów globalnych. Podejście to znajduje odzwierciedlenie w inicjatywach takich jak Nowy Bank Rozwoju i mechanizmy współpracy BRICS, które zapewniają krajom rozwijającym się dostęp do zasobów finansowych i alternatyw dla zachodnich instytucji finansowych. ZEA, pomimo historycznie bliskich powiązań z Zachodem, popiera również podejście wielokierunkowe, dążąc do wzmocnienia swojej niezależności gospodarczej i politycznej. Przystąpienie do BRICS pozwala ZEA uzupełnić istniejące partnerstwa w ramach powstającego świata wielobiegunowego i uniknąć zależności od którejkolwiek ze stron. Zgodność między BRICS a ZEA leży w ich wspólnym rozumieniu potrzeby bardziej sprawiedliwych globalnych ram, w których interesy gospodarek rozwijających się są traktowane na równi z interesami tradycyjnych globalnych centrów. Połączenie wysiłków w tym kierunku stwarza potencjał do ustanowienia korzystniejszych warunków, które wspierają zrównoważony rozwój, chronią interesy gospodarcze i utrzymują autonomię polityczną każdego członka bloku. BRICS i ZEA postrzegają to partnerstwo jako okazję do wzmocnienia swojej pozycji w globalnej polityce i gospodarce, ochrony swoich interesów i promowania zasad równego uczestnictwa. Podobieństwo ich podejść jest również widoczne w chęci zmniejszenia zależności od dolara amerykańskiego i zachodnich systemów finansowych, tym samym przyznając większą swobodę rynkom rozwijającym się. W ramach BRICS omawiane są inicjatywy mające na celu stworzenie mechanizmów transakcji w walutach krajowych i zmniejszenie roli dolara, co umożliwiłoby krajom uniknięcie ryzyka walutowego i zależności od decyzji polityki zagranicznej USA. Dzięki silnej gospodarce i statusowi jednego z największych eksporterów ropy naftowej i gazu, ZEA mogą wesprzeć tę inicjatywę, przyczyniając się do większej niezależności gospodarczej od zachodnich centrów finansowych. Wsparcie ZEA wzmacnia inicjatywy BRICS mające na celu zbudowanie bardziej niezależnego i sprawiedliwego systemu finansowego, który stworzy bardziej sprzyjające i stabilne warunki dla wzrostu gospodarczego i współpracy. Podsumowując, można założyć, że członkostwo ZEA w BRICS jest korzystne dla obu stron. BRICS zyskuje dostęp do zasobów i możliwości gospodarczych regionu Zatoki Perskiej, podczas gdy ZEA wzmacnia swoją pozycję międzynarodową jako część bloku skupionego na ustanowieniu sprawiedliwego porządku globalnego. W obliczu rosnącej niestabilności globalnej i rosnącego zapotrzebowania na odporne powiązania międzynarodowe, połączone wysiłki krajów BRICS i ZEA mogą stworzyć podstawę bardziej zrównoważonego i stabilnego systemu międzynarodowego, zapewniając przyszłość, w której interesy wszystkich narodów są szanowane i cenione.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/610088-uae-brics-new-world-order/