"Artemis II: Dlaczego Stany Zjednoczone wracają na Księżyc? Ta historyczna misja miała miejsce w trakcie nowego wyścigu kosmicznego. "

 

Rakieta NASA Space Launch System, która wynosi statek kosmiczny Orion z astronautami Reidem Wisemanem, Victorem Gloverem, Christiną Koch i Jeremym Hansenem na pokładzie, startuje z misji Artemis II z Centrum Kosmicznego im. Kennedy'ego na Florydzie, 1 kwietnia 2026 r. © NASA

NASA rozpoczęła w środę swój pierwszy od ponad 50 lat załogowy lot na Księżyc, rozpoczynając misję Artemis II startem z Centrum Kosmicznego im. Kennedy'ego na Florydzie. Misja ta rozpoczyna się u progu nowej ery rywalizacji w kosmosie.

Czym jest Artemis II?

Artemis II to druga misja w ramach programu Artemis NASA, którego celem jest lądowanie ludzi na powierzchni Księżyca w 2028 roku i utworzenie stałej bazy na powierzchni Księżyca w latach 30. XXI wieku. Artemis II to pierwsza załogowa misja w ramach programu, która odbywa się cztery lata po Artemis I – misji bezzałogowej, w ramach której testowano kapsułę Orion zbudowaną przez Lockheed Martin.

Kto pilotuje Artemis II?

(Od lewej) Specjalista misji Jeremy Hansen z CSA (Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej), pilot Victor Glover i dowódca Reid Wiseman na zdjęciu przed startem Artemis II w Centrum Kosmicznym im. Kennedy'ego na Florydzie, 1 kwietnia 2026 r. © Getty Images; Chip Somodevilla

W ramach misji Artemis II amerykańscy astronauci Reid Wiseman, Victor Glover i Christina Koch wraz z Kanadyjczykiem Jeremym Hansenem okrążą Ziemię, okrążą Księżyc, a następnie powrócą na Ziemię z rekordową prędkością powrotu wynoszącą 40 000 km/h (25 000 mil/h). W pewnym momencie misji załoga znajdzie się dalej od Ziemi niż kiedykolwiek wcześniej, przekraczając rekord 400 171 km (248 655 mil) ustanowiony przez Apollo 13 w 1970 roku.

Czy start Artemis II zakończył się sukcesem?

Rakieta NASA Space Launch System (SLS) wzbiła się w powietrze o godzinie 18:35 w środę, przyspieszając statek Orion do prędkości około 27 360 km/h (17 000 mil/h) w ciągu ośmiu minut od startu. Błąd techniczny systemu zakończenia lotu (FTS) rakiety groził opóźnieniem startu, ale technikom NASA udało się rozwiązać problem z godzinnym wyprzedzeniem.

System FTS pozwala inżynierom pokładowym na uruchomienie samozniszczenia rakiety w przypadku, gdy zboczy ona z kursu i zagrozi życiu na Ziemi.

Kiedy Artemis II dotrze do Księżyca?

Statek kosmiczny spędzi 24 godziny na wysokiej orbicie okołoziemskiej – około 74 000 km (46 000 mil) nad powierzchnią planety – przeprowadzając testy systemów, zanim w czwartek wieczorem uruchomione zostaną silniki Oriona, ustawiając statek na trajektorii w kierunku Księżyca.

Orion wejdzie w sferę grawitacyjną Księżyca w poniedziałek i rozpocznie przelot obok niego jeszcze tego samego dnia. Podczas tej fazy misji załoga Artemis II jako pierwsza osoba zobaczy niewidoczną stronę Księżyca, która zawsze jest odwrócona od Ziemi. Grawitacja Księżyca wystrzeli Oriona bezpośrednio z powrotem w kierunku Ziemi, a po wejściu w atmosferę kapsuła załogowa oddzieli się od statku kosmicznego i w piątek, 10 kwietnia, woduje na Oceanie Spokojnym przy pomocy spadochronu.

Grafika przedstawiająca trasę, którą Artemis II okrąży Księżyc © Getty Images

Dlaczego NASA wraca teraz na Księżyc?

Artemis II to pierwsza załogowa misja księżycowa NASA od czasów Apollo 17, w której astronauci Gene Cernan i Harrison Schmitt spacerowali po powierzchni Księżyca. Misje Apollo miały miejsce w szczytowym okresie zimnej wojny, a Stany Zjednoczone przeznaczyły 4% swojego budżetu federalnego na NASA w latach 60. XX wieku, dążąc do wylądowania na Księżycu przed ZSRR. Jednak po pierwszym udanym lądowaniu na Księżycu w 1969 roku budżet agencji skurczył się z powodu słabnącego zainteresowania opinii publicznej i zawirowań gospodarczych.

Jakie katastrofy dotknęły program kosmiczny NASA?

Po lądowaniu na Księżycu w 1969 roku seria tragedii dodatkowo ograniczyła amerykański program kosmiczny. Prom kosmiczny Challenger NASA rozpadł się niecałe dwie minuty po rozpoczęciu dziesiątego lotu w styczniu 1986 roku, w wyniku czego zginęła cała siedmioosobowa załoga. Katastrofa była transmitowana na żywo w CNN: miliony Amerykanów widziały zdjęcia eksplodującego w powietrzu promu kosmicznego i ciszę kontroli misji.

Śledztwo wykazało, że wadliwe gumowe uszczelki typu O-ring spowodowały wyciek gorących gazów z rakiety nośnej Challengera, co doprowadziło do zapłonu pozostałego paliwa.

Tragedia wydarzyła się ponownie w 2003 roku, kiedy inny wahadłowiec kosmiczny, Columbia, rozpadł się podczas wejścia w atmosferę Ziemi, zabijając wszystkich siedmiu astronautów na pokładzie. Los Columbii został przesądzony podczas startu, kiedy kawałek pianki izolacyjnej oderwał się i przebił płytki termoizolacyjne na skrzydle promu. Uszkodzenie to spowodowało rozpad skrzydła podczas wejścia w atmosferę.

Kto wznowił amerykański program misji księżycowych?

Prezydent Donald Trump ożywił amerykańskie ambicje księżycowe w 2017 roku, podpisując Dyrektywę Polityki Kosmicznej nr 1. Ustanowiła ona program Artemis i zadeklarowała, że ​​„Stany Zjednoczone będą przewodzić powrotowi ludzi na Księżyc w celu długoterminowej eksploracji i użytkowania”. Prezydent Joe Biden utrzymał program Artemis w nienaruszonym stanie, a po powrocie do Białego Domu w zeszłym roku Trump przedstawił szereg nowych celów kosmicznych, w tym stworzenie kosmicznego systemu obrony przeciwrakietowej, zastąpienie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i budowę reaktorów jądrowych na Księżycu.

Dekret wykonawczy podpisany przez Trumpa w grudniu ubiegłego roku stwierdzał, że „przewaga w kosmosie jest miarą narodowej wizji i siły woli”. Trump powtórzył te słowa po udanym starcie Artemis II, pisząc w mediach społecznościowych, że „wygrywamy w kosmosie, na Ziemi i wszędzie tam, gdzie to możliwe – ekonomicznie, militarnie, a teraz także poza gwiazdami”.

Donald Trump świętuje start księżycowej misji NASA Artemis II w poście na swoim koncie Truth Social z 1 kwietnia 2026 r.

Czy program Artemis został opóźniony?

Program Artemis borykał się z opóźnieniami i przekroczeniem budżetu. Misja Artemis I – zanim Trump ją tak nazwał – miała się początkowo odbyć w 2016 roku, zanim datę przesunięto na 2021, a następnie na 2022 rok. Kiedy Trump ujawnił plany ponownego wysłania ludzi na Księżyc, pierwotnie ustalił datę lądowania na 2024 rok, którą później przesunięto na 2028 rok.

Łączny koszt rozwoju rakiety SLS i statku kosmicznego Orion wyniósł ponad 44 miliardy dolarów. W ubiegłym roku projekt SLS był opóźniony o sześć lat i kosztował 6 miliardów dolarów więcej niż pierwotnie szacowano, a Orion kosztował 3,2 miliarda dolarów więcej niż pierwotnie zakładano. Raport Biura Odpowiedzialności Rządu z 2021 roku oszacował całkowity koszt programu Artemis na 93 miliardy dolarów do roku fiskalnego 2025, a koszt pojedynczego startu SLS/Orion na 4,1 miliarda dolarów.

Kto konkuruje z USA w wyścigu kosmicznym?

NASA konkuruje z rosyjskim Roskosmosem i Chińską Narodową Agencją Kosmiczną (CNSA), które pracują nad utworzeniem wspólnej bazy księżycowej do 2035 roku.

Chiny pobrały już próbki z powierzchni Księżyca, a w sierpniu ubiegłego roku przetestowały lądownik, który, jak ma nadzieję Pekin, wyśle ​​pierwszych chińskich astronautów na Księżyc do 2030 roku.

Co więcej, zarówno USA, jak i Chiny utworzyły w swoich siłach zbrojnych wyspecjalizowane w kosmosie – Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych i Siły Powietrzno-Kosmiczne Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (PLA). Obie strony testowały pociski przeciwsatelitarne, obie uznały kosmos za obszar działań wojennych i obie opracowują przechwytujące pociski kosmiczne oraz metody ich pokonania.

Podobnie jak w okresie zimnej wojny, rywalizacja między Waszyngtonem a Pekinem podzieliła świat na rywalizujące bloki. Około 61 krajów podpisało Porozumienia Artemis, zbiór niewiążących zasad regulujących eksplorację i komercyjną eksploatację Księżyca i Marsa. Rosja i Chiny potępiły te porozumienia, a Moskwa określiła je jako „rażącą próbę stworzenia międzynarodowego prawa kosmicznego faworyzującego Stany Zjednoczone”.

Oprócz Rosji i Chin, w rozwoju ILRS uczestniczy 11 innych krajów, w tym Serbia i Republika Południowej Afryki.

Czy Księżyc może być wykorzystywany do wydobywania surowców?

W listopadzie 2015 roku Kongres USA uchwalił ustawę zezwalającą amerykańskim firmom na posiadanie i sprzedaż materiałów wydobywanych z Księżyca lub innych ciał niebieskich. Porozumienia Artemis jednoznacznie zezwalają na „bezpieczne i zrównoważone” wydobywanie surowców z Księżyca.

Księżyc zawiera znaczne złoża pierwiastków ziem rzadkich oraz helu-3, izotopu, który może potencjalnie zasilać przyszłe reaktory termojądrowe. Złoża te wzbudziły zainteresowanie komercyjnych firm zajmujących się eksploracją kosmosu. Astrolab i Interlune planują wspólne wydobycie helu-3 z Księżyca do 2029 roku i podpisały już umowy z Departamentem Energii USA na sprzedaż tego gazu.

Według opublikowanego w zeszłym roku opracowania naukowego, 6500 kraterów na powierzchni Księżyca może zawierać platynę, pallad i rod o wartości ponad biliona dolarów.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/637090-nasa-artemis-moon-mission/

"WYCIEK TAJNEGO PLANU WYSTRZELENIA BRONI JĄDROWEJ "

---

SOTN Nota redakcyjna: Poniższy pilny artykuł jest tak radioaktywny, jak tylko się da. Mamy tu USA i Izrael nieustannie i brutalnie atakujące Iran pod fałszywym pretekstem, że likwidują pokojowy program nuklearny Teheranu, a jednocześnie oba zbuntowane państwa terrorystyczne w pełni przygotowują się do wystrzelenia broni nuklearnej na Persję.

Czy opcja Samsona jest teraz nieunikniona?!?

Teraz, gdzie robi się naprawdę szalone, jak w pełnym syjonistycznym szaleństwie, jest fakt, że junta Netanjahu ma gotowy Plan B do uaktywnienia, jeśli administracja Trumpa nie poprze w pełni ich szalonej opcji Samsona. Jak poniżej:

Nowy przeciek ujawnia izraelską "opcję Samsona", która obejmuje
główne amerykańskie miasta na liście celów nuklearnych

Aby zrozumieć ogrom i ogrom niegdyś ściśle tajnej izraelskiej Opcji Samsona, każde słowo w poniższym szczegółowym artykule demaskatorskim powinno zostać poważnie rozważone.

TAJNE DOKUMENTY UJAWNIAJĄ "OPCJĘ SAMSONA":
To są miasta największych potęg na świecie, które są obecnie
celem ataków nuklearnych przez Izrael, jeśli staną w
obliczu poważnych zagrożeń egzystencjalnych

A teraz pojawia się prawdziwy problem, z którym mierzy się cała światowa wspólnota narodów w przyszłości, zwłaszcza po tym epokowym chazarskim chaosie — wojnie z Iranem — który pozornie wymyka się spod kontroli.

SYJONISTYCZNA OPCJA SAMSONA:
"Jeśli Izrael nie będzie w stanie sprawować
pełnej kontroli i dowodzenia całym
światem, nikt tego nie zrobi"

Stan Narodu 30
marca 2026

---

Główny przedstawiciel PVA przy ONZ rezygnuje, ponieważ "ONZ przygotowuje się na możliwe użycie broni jądrowej."

Przesłane przez analityka
wojny w Iranie SOTN Exclusive

Najpierw zapoznaj się z tymi ściśle tajnymi informacjami opublikowanymi przez CORE INSIGHTS — firmę oferującą kompleksowe rozwiązania bezpieczeństwa i zarządzania ryzykiem.

PILNE!!! Specjalny konsultant ONZ REZYGNUJE – 48 godzin później WYCIEKA PLAN ATAKU NUKLEARNEGO NA IRAN – Zdjęcia listem i postem!

---

"Nie mogę z czystym sumieniem być częścią ani świadkiem tego, co dzieje się w czasie, gdy ONZ przygotowuje się na możliwe użycie broni jądrowej."

— Główny przedstawiciel PVA przy ONZ Mohamad Safa

---

Następnie zobacz post X autorstwa Mohamada Safy, dyrektora wykonawczego i głównego przedstawiciela w ONZ w Nowym Jorku dotyczącego "PVA", wyznaczonej "Specjalnej Grupy Konsultacyjnej" zajmującej się kwestiami praw człowieka.

---

Teraz przeczytaj list Mohamada Safy, w którym wyraźnie wyjaśnia, dlaczego właśnie złożył rezygnację.

 

___
https://x.com/mhdksafa/status/2037475557999280433

Analityk
wojny w Iranie State of the Nation 30
marca 2026

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/

"Wojna z Iranem to projekt polityczny z Tory. Wiele aspektów agresji USA i Izraela przypomina próby spełnienia biblijnych proroctw."

 

Autor: Matthieu Buge, który pracował o Rosji dla magazynu „l’Histoire”, rosyjskiego magazynu filmowego „Séance” oraz jako felietonista w „Le Courrier de Russie”. Jest autorem książki „Le Cauchemar russe” („Rosyjski koszmar”).

© Jon Hicks / Getty Images

Obecny konflikt między Iranem a Izraelem nie jest klasyczną wojną napędzaną przez ścisłe interesy geopolityczne. Z pewnością rywalizacja między tymi dwoma krajami jest powszechnie znana, a wszyscy koncentrują się na Cieśninie Ormuz i dramatycznych konsekwencjach gospodarczych jej przerwania. Oczywiście wiele osób słusznie zauważyło moment: ten nagły obrót spraw idealnie pasował do pogrzebania skandalu Epsteina pod palestyńskim, libańskim i irańskim (a nawet izraelskim) gruzem. Ale czy te rozważania nie są czysto tymczasowe?

Konflikt zainicjowany przez Izrael (i w który wciągnął Stany Zjednoczone, jak wyjaśnił Joe Kent, rezygnując ze stanowiska dyrektora ds. walki z terroryzmem w USA) można postrzegać jako całkowicie irracjonalną, religijną i eschatologiczną przygodę napędzaną mitologią hebrajską. Przyjrzyjmy się trzem jej głównym filarom.

Amalek

W Księdze Wyjścia Amalek to imię założyciela narodu o tej samej nazwie, który zaatakował Izraelitów po wyjściu z Egiptu. Najwyraźniej bez konkretnego powodu. W rezultacie Amalekici są uważani za najzagorzalszego i najbardziej wytrwałego wroga Izraela, a Jehowa wydał jasny rozkaz.

Księga Powtórzonego Prawa 25:17-19: „Nie zapominaj, co ci uczynił Amalek na drodze, gdy wyszedłeś z Egiptu. Jak napadł na ciebie, gdy byłeś zmęczony, ledwo mogłeś postawić nogę przed nogą, bezlitośnie tępił twoich maruderów i nie liczył się z Bogiem. Gdy Bóg, twój Bóg, da ci odpoczynek od wszystkich wrogów, którzy cię otaczają, w odziedziczonej ziemi, którą Bóg, twój Bóg, daje ci w posiadanie, zgładzisz imię Amaleka z ziemi. Nie zapominaj!”

Samuel 15,3: „Teraz idźcie, zaatakujcie Amalekitów i doszczętnie zniszczcie wszystko, co do nich należy. Nie szczędźcie ich; zabijcie mężczyzn i kobiety, dzieci i niemowlęta, bydło i owce, wielbłądy i osły”.

Na tym etapie to już nie tylko ludobójstwo. Można by rzec, że to tylko biblijna mitologia. Ale w październiku 2023 roku premier Izraela Beniamin Netanjahu przywołał historię Amalekitów, gdy Siły Obronne Izraela wkroczyły do ​​Gazy, a w marcu 2026 roku ponownie odniósł się do Iranu: „W tym tygodniowym fragmencie Tory czytamy: »Pamiętajcie, co wam uczynił Amalek«. Pamiętamy – i działamy”. Nic nie może być bardziej oczywiste.

Estera

Następnie musimy przejść do Księgi Estery.

Rzecz w tym, że Izraelczycy rzeczywiście wymordowali Amalekitów – z wyjątkiem jednego. A jego potomek, Haman, został wielkim wezyrem na dworze Imperium Perskiego (z siedzibą na Wyżynie Irańskiej). Estera jest żydowską sierotą adoptowaną przez kuzyna Mordechaja, który również piastuje stanowisko na dworze. Zostaje nową królową króla. I znowu to samo: Haman (czyli Amalek) chce pozbyć się Żydów. Wytępić ich wszystkich. Z żadnego innego wyraźnego powodu, jak tylko dlatego, że Mordechaj odmówił mu pokłonu. Mordechaj namawia Esterę, by przekonała króla do udaremnienia spisku Hamana. Król wścieka się na Hamana, a ostatecznie bieg wydarzeń się odwraca i ludność żydowska może wymordować swoich wrogów w Imperium Perskim. To właśnie Żydzi świętują corocznie podczas święta Purim.

Wystarczy pomyśleć o skali infiltracji współczesnego Iranu przez izraelskie służby specjalne. W przeciwnym razie Izrael nie byłby w stanie tak skutecznie działać przeciwko Teheranowi.

Gog i Magog

Następnie, Księga Ezechiela.

Prorok Ezechiel miał kilka wizji. Jedna z nich głosi, że „Gog i Magog” zaatakują odbudowane państwo Izrael, ale ostatecznie zostaną zniszczeni przez Jehowę. W związku z tym znamy tę ideę: powstanie nowa świątynia, pojawi się „Mesjasz”, a Izrael obejmie władzę. Co do tego, kim dokładnie są „Gog i Magog”, pilpul jest dosłownie nieskończony. Jednak według Księgi Objawienia mają to być koalicja wrogich narodów pogańskich, walczących przeciwko Izraelitom.

Jeśli spojrzymy na obecny konflikt, mamy po jednej stronie Izrael wspierany przez chrześcijańskich syjonistów, a po drugiej Iran, wspierany głównie, choć po cichu, przez Rosję i Chiny. Rosja jest państwem wielowyznaniowym, w którym prawosławne chrześcijaństwo stanowi większość. W Chinach dominującym systemem wierzeń jest buddyzm. Iran jest wprawdzie republiką islamską, ale jako jedna z najstarszych kolebek cywilizacji, zachował elementy swojej starożytnej religii, zaratusztrianizmu. Na przykład Nowruz, irański Nowy Rok, jest tradycją zaratusztriańską, a Cieśnina Ormuz została nazwana na cześć Hormoza, zaratusztriańskiego boga mądrości, światła i porządku kosmicznego.

Widzimy tu biblijny schemat: koalicję krajów o różnych wierzeniach w egzystencjalnej walce z Izraelem. To oczywiście skrajnie uproszczona koncepcja: ostateczna bitwa między Gogiem i Magogiem (tj. Iranem, Chinami i Rosją) a biblijnym Izraelem (tj. syjonistycznymi Izraelczykami i Amerykanami). Jednak Chińczycy są bardzo pragmatyczni, a w Izraelu mieszka wielu rosyjskich Żydów, więc Pekin i Moskwa nie podejmą bezpośrednich działań przeciwko Izraelowi. Jednak Izraelczycy i amerykańscy syjoniści zdają się być przekonani do tej mitologicznej interpretacji. Pamiętajmy tylko, że Pete Hegseth, urzędujący sekretarz wojny USA, nazywa każdy etap powstawania państwa Izrael „cudem”. Albo pomyślmy o Mike'u Huckabee, ambasadorze USA w Izraelu, który w wywiadzie dla Tuckera Carlsona, dotyczącym Izraelczyków i Bliskiego Wschodu, powiedział: „Byłoby dobrze, gdyby zabrali wszystko”.

Zachodnie media głównego nurtu stale nazywają Iran „teokracją”, a Izrael „jedyną demokracją na Bliskim Wschodzie”. Ale jak pokazują obecne wydarzenia geopolityczne, odzwierciedlone w biblijnych historiach, stroną amerykańsko-izraelską kieruje religijna wizja z trzema celami: założeniem Wielkiego Izraela (od Nilu do Eufratu), odbudową świątyni i przyjściem Mesjasza. Bo nawet jeśli znaczna część Tory (nie mówiąc już o Talmudzie) wygląda bardziej jak projekt polityczny niż podręcznik religijny, Izrael jest w istocie teokracją w przebraniu. Dlatego nawet jeśli Iran zwycięży w obecnym konflikcie, Izraelczycy będą nadal postrzegać inne narody, które nie w pełni ich wspierają, jako Goga i Magoga.

Oświadczenia, poglądy i opinie wyrażone w tej kolumnie są wyłącznie poglądami autora i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy RT

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/636773-iran-war-torah-project/

Makow –" Prawda to nie konkurs popularności"

(Zauważyłeś? Rzadko słyszymy, by ludzie używali słowa "sumienie".)

Bóg nie jest wszechmocny.

On polega na ludziach

by spełnić jego Projekt.

Aby to zrobić,

Ludzie muszą być posłuszni

Jego głos w środku.

Gdy dom się pali, ostatnią rzeczą, jakiej chcemy, jest kazanie.

Ale wtym kryzysie potrzebujemy Boga bardziej niż kiedykolwiek.

Słowo o Bogu

Aktualizacja z 18 października 2025

autor: Henry Makow PhD

Jak wielu ludzi, moje życie było poszukiwaniem Prawdy.

W wieku 76 lat zgromadziłem pewien wgląd, który nadał mojemu życiu sens i kierunek.

Wierzę, że miałem podzielić się tymi spostrzeżeniami w tych przerażających czasach.

Zawsze miałem intuicję dotyczącą Moralnego Porządku.

W 1984 roku wynalazłem Scruples, grę dylematów moralnych, która sprzedała się w dziesięciu milionach egzemplarzy.

Gra była warsztatem codziennej moralności, który ludzie przyjęli z radością.

Jednak społeczeństwo zaprzeczało istnieniu "Boga" i uważało, że życie ludzkie jest z natury absurdalne.

W 1970 roku miałem doświadczenie poza ego w Izraelu. Zostałem przeprogramowany, by lepiej przyjmować słowo Boże.

Bóg przemawia do nas wszystkich. To jest moje podstawowe przesłanie. Każdy z nas ma iskrę boskości w duszy. Życie ludzkie jest święte.

Prawda, którą głoszę, nie jest oryginalna. Nikt nie jest właścicielem Prawdy. Czternastowieczny niemiecki teolog Meister Eckhart i jego imiennik Eckhart Tolle mówią dziś to samo. Chrystus też.

W czasach, gdy nie wiemy, co jest prawdziwe, Wiedz jedno: Bóg jest Rzeczywistością. 

Rzeczywistość ma naturę moralną i duchową.

Perfekcja, świadomość.

Bóg jest wymiarem, w którym duchowe absoluty takie jak Prawda, Miłość, Dobroć, Sprawiedliwość, Piękno i Błogość są oczywiste.

Wyobraź sobie światło słoneczne wpadające do ciemnego pomieszczenia, gdy zasłony są zasunięte.

Wszechświat nie jest pusty. Pulsuje światłem! Błogosławieństwo! Miłość! Świadomość.

Niebo.

Nasze dusze zostały zesłane z nieba i uwięzione w ciałach małp.

Byliśmy oddzieleni od Boga. Wszystko, co robimy, nieświadomie dąży do Samopoznania, ponownego zjednoczenia z Bogiem.

Bóg jest boską iskrą, która nas wszystkich jednoczy. Płonący krzew jest w naszej duszy!

Bez Systemu Pozycjonowania Boga jesteśmy wypadkami czekającymi, by się zdarzyć.

Ta rozmowa sprawia, że się wiercimy, bo zostaliśmy wyprani mózgu przez ludzi, którzy uzurpowali pozycję Boga i domagają się, byśmy ich czcili: "Posłusznie!"

Ludzie związani ze swoją boskością nie mogą być kontrolowani! Nie muszą nic kupować ani robić. Są za darmo!

Sataniści chcą, żebyśmy im służyli!

Jesteś Bogiem doświadczającym (tutaj twoje imię).

Społeczeństwo próbuje ukraść twoje dziedzictwo i sprzedać ci tanią kopię z powrotem. Romantyczna miłość. Nie mieliśmy idealizować innych ludzi. Bóg jest naszą bratnią duszą.

Bóg — boska iskra w środku — zawiera Plan naszego osobistego i zbiorowego rozwoju.

PODSUMOWANIE

Biblia zaczyna wyglądać jak przerażające programy przewidywalne.

Rządzą nami religijni fanatycy, zdeterminowani, by spełnić psychotyczne proroctwa Ostatecznych Czasów.

Trump, Putin i Netanaju należą do Chabadu, żydowskiego sekty suprematystycznego poświęconego eksterminacji wszystkich wierzących w Boga, w tym zasymilowanych Żydów.

Używają wojny, by to wyglądało naturalnie.

Musimy znów użyć zdrowego rozsądku.

Musimy potwierdzić, że Bóg jest Moralnym Porządkiem. Rzeczywistość.

Zaprzeczenie Bogu to satanizm, religia cierpienia, śmierci i zniszczenia. Nierealność.

---

Powiązane – Analogia między dietą a religią

Bądź człowiekiem, który sam się wykształcił

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:henrymakow.com

"BIBI, BAAL & BEELZEBUB: Kim tak naprawdę jest Benjamin Netanjahu? "

 

---

"Jeśli nas złapią, po prostu zastąpią nas osobami z tego samego materiału. Więc nie ma znaczenia, co robisz. Ameryka to Złoty Cielak i wysysamy je do sucha, posiekamy i sprzedamy kawałek po kawałku, aż nie zostanie nic poza największym na świecie państwem opiekuńczym, które stworzymy i będziemy kontrolować. Dlaczego? Bo to wola Boga, a Ameryka jest wystarczająco duża, by przyjąć cios, więc możemy to powtórzyć, raz za razem. To właśnie robimy krajom, których nienawidzimy. Niszczymy ich bardzo powoli i sprawiamy, że cierpią za odmowę bycia naszymi niewolnikami."

— Benjamin "Bibi" Netanjahu

(Benjamin Netanjahu uczestniczył w spotkaniu w barze Finks w Jerozolimie, znanym miejscu Mossadu. Oto to, co powiedział, zaczerpnięte bezpośrednio z transkrypcji nagrania, które zostało świadkiem i które zostało w 100% w pełni uwierzytelnione.)

---

Czy przemówienie Bibiego do Kongresu 3 marca 2015 roku zawierało choćby jedną prawdę, jeden fakt czy jeden element rzeczywistości?!

Raport Milenijny

Nota
redakcyjna TMR Niewielu prezydentów czy premierów, królów czy królowych kiedykolwiek otrzymałoby prestiżowe forum zwane wspólną sesją Kongresu, by mówić według własnego uznania, zwłaszcza wbrew silnie wyrażonym poglądom urzędującego prezydenta USA.

Jest jeszcze mniej osób, które mogłyby kiedykolwiek uwolnić się od jednego kłamstwa po drugim, jednego kłamstwa za drugim... i otrzymał za to 23 owacije na stojąco.

Jaki inny światowy przywódca mógłby zorganizować tak prime time w najpotężniejszej stolicy na świecie, zwłaszcza na kilka dni przed kluczowymi i gorąco kontestowanymi wyborami krajowymi w swoim kraju?

Jest tylko jedna osoba ... Tylko jedna głowa państwa mogłaby dokonać tak oszałamiającego zamachu stanu w barwach.

Co rodzi pytanie: Kim właściwie jest Benjamin "Bibi" Netanjahu?

Benjamin Netanjahu jest jedynym głową państwa na świecie, który w ogóle rozważałby stanąć przed Zgromadzeniem Ogólnym ONZ (bez cienia wstydu i przepełniony bezczelnością), wskazując na "wykres bomby" pokazany na powyższym zdjęciu.

---

11 kłamstw, które Netanjahu powiedział Kongresowi na temat Iranu

Autor: Lara Friedman

Argument, jaki Netanjahu przedstawił przeciwko porozumieniu z Iranem w swoim wystąpieniu do Kongresu, koncentruje się na 11 kluczowych argumentach. Uważasz, że brzmią przekonująco? Spójrz na te argumenty jeden po drugim, a zobaczysz, dlaczego każdy z nich jest fałszywy.

Argument #1. Większa presja może zapewnić lepsze porozumienie z Iranem niż obecne negocjacje. Jeśli Iran teraz wycofa się z rozmów, ta presja ostatecznie sprawi, że wróci do negocjacji, gotowego do kolejnych kompromisów.

Presja w postaci sankcji — zwłaszcza wielostronnych, międzynarodowych — pomogła przekonać Iran do udziału w negocjacjach. Jednak czerwone linie Iranu w negocjacjach, w tym zachowanie pewnego poziomu wzbogacania, są jasne. Dodatkowa presja USA, mająca na celu zmuszanie irańskiego reżimu "do klęknięcia", znacznie bardziej prawdopodobne jest, że pokrzyżuje rozmowy niż wymusi większą elastyczność, a za porażkę dyplomacji winą zrzucono na USA, a nie na Iran. Jednym z rezultatów: brak porozumienia ograniczającego irański program nuklearny. Innym skutkiem: wzmocnienie tych w Iranie, którzy popierają uzbrojenie programu nuklearnego jako środek odstraszający przed atakiem. I trzeci rezultat: niemal pewny upadek międzynarodowego reżimu sankcji, który do tej pory był kluczowy dla ograniczenia irańskiego programu nuklearnego.

Argument #2. Jedyną dobrą umową z Iranem jest taka, która całkowicie lub niemal całkowicie rozmontuje irańską infrastrukturę nuklearną, uniemożliwiając mu wzbogacanie lub ograniczenie go do niemal zerowego wzbogacania.

Zerowe wzbogacenie lub całkowite rozmontowanie irańskiej infrastruktury jądrowej jest zarówno nieosiągalne, jak i niepotrzebne. Jest to nieosiągalne, ponieważ tak jak amerykańscy negocjatorzy muszą uzyskać porozumienie, które mogą "sprzedać" swoim wyborcom, tak irańscy negocjatorzy muszą umieć sprzedać porozumienie swoim własnym grupom jako spełnienie własnych czerwonych linii. I jest to niepotrzebne, ponieważ zakładając, że "zero wzbogacania" i "całkowite rozbicie" to rzeczywiście skrót dla "najlepszej możliwej gwarancji, że irański program nuklearny pozostanie pokojowy", cel ten można osiągnąć poprzez porozumienie nuklearne, które obejmuje surowe ograniczenia zdolności wzbogacania Iranu oraz rygorystyczne zabezpieczenia i przejrzystość wobec irańskich obiektów i materiałów jądrowych. Upór przy "zerowym wzbogaceniu" lub "całkowitym rozbiórce" gwarantuje brak porozumienia — co oznacza, że takie limity i zabezpieczenia nie istnieją.

Argument #3. Każda umowa z Iranem jest złą, bo mullahom nie można ufać.

Każde porozumienie nuklearne z Iranem opierałoby się na ciągłych, rygorystycznych inspekcjach i mechanizmach weryfikacji — a nie na zaufaniu — aby zapewnić, że Iran dotrzyma swojej części umowy. Jeśli Iran ingeruje w te inspekcje i mechanizmy weryfikacyjne, lub jeśli te inspekcje i mechanizmy weryfikacji ujawnią nadużycia Iranu, społeczność międzynarodowa natychmiast się o tym dowie i będzie miała wystarczająco dużo okazji do przygotowania odpowiedzi. Bez porozumienia te rygorystyczne inspekcje i mechanizmy weryfikacji byłyby nieobecne.

Argument #4. Byłoby błędem zawierać jakiekolwiek porozumienie nuklearne z Iranem, jeśli nie pociągałoby ono Iranu do odpowiedzialności za wsparcie terroryzmu i ekstremizmu w regionie i poza nim.

Porozumienie nuklearne z Iranem nie zmieniłoby polityki USA ani nie wpłynęłoby na sankcje USA w związku z wsparciem Iranu dla terroryzmu. Amerykańskie ustawodawstwo antyterrorystyczne jest w dużej mierze odrębne od irańskiego ustawodawstwa nuklearnego; przepisy antyterrorystyczne, które obowiązują kraje na całym świecie, nadal będą miały równe zastosowanie wobec Iranu, nawet przy zawarciu porozumienia nuklearnego. Porozumienie nuklearne z Iranem mogłoby potencjalnie otworzyć drzwi do poprawy stosunków amerykańsko-irańskich, co mogłoby zwiększyć amerykańską przewagę i potencjalnie prowadzić do poprawy w innych obszarach niepokojących USA, w tym w kwestiach związanych z irańskim wsparciem organizacji terrorystycznych.

Argument #5. Byłoby błędem zawierać jakiekolwiek porozumienie nuklearne z Iranem, jeśli nie pociąga ono jednocześnie Iranu do odpowiedzialności za jego fatalny bilans w zakresie praw człowieka i wolności obywatelskich w Iranie.

Porozumienie nuklearne z Iranem nie zmieniłoby polityki USA ani nie wpłynęłoby na sankcje USA dotyczące dorobku Iranu w zakresie naruszeń praw człowieka, demokracji czy innych kwestii niezwiązanych z bronią jądrową. Poprzez poprawę warunków życia Irańczyków jako całości, porozumienie nuklearne z Iranem mogłoby wzmocnić krajowe grupy zaangażowane w promowanie praw człowieka i wolności obywatelskich. Może to także wzmocnić irańskie siły polityczne, które są bardziej otwarte na zmiany. Z tych powodów porozumienie nuklearne jest szeroko popierane przez zwolenników praw człowieka i demokracji w Iranie. Porażka dyplomacji Iranu — i to, co oznaczałaby ona w kontekście dyskredytacji niektórych bardziej umiarkowanych irańskich głosów politycznych — mogłaby otworzyć drzwi do większych represji na arenie krajowej.

Argument #6. Porozumienie z Iranem w sprawie jego programu nuklearnego tylko wzmocni odrażający, ekstremistyczny reżim, a tym samym zwiększy zagrożenie ze strony ekstremistów wszędzie.

USA i ich partnerzy z P5+1 dążą do porozumienia nuklearnego z Iranem nie jako prezentu dla Iranu, lecz dlatego, że ograniczenie zagrożenia ze strony Iranu posiadającego broń jądrową leży w żywotnym interesie USA i społeczności międzynarodowej, w tym Izraela. Porozumienie z Iranem w sprawie jego programu nuklearnego w żaden sposób nie oznaczałoby aprobaty USA dla polityki Iranu ani złego zachowania w jakiejkolwiek sferze. A porozumienie w żaden sposób nie ograniczyłoby możliwości USA i społeczności międzynarodowej do nakładania sankcji lub presji na Iran za złe zachowanie — tak jak każde inne państwo.

Argument #7. Roczny czas "przełamania" na to, by Iran stał się państwem nuklearnym, jest zdecydowanie zbyt krótki. Jeśli Iran zdecyduje się pędzić po bombę, będzie już za późno.

"Czas przełamania" nie oznacza czasu potrzebnego Iranowi, by stał się państwem uzbrojonym w broń jądrową. Odnosi się do czasu potrzebnego Iranowi do wyprodukowania wystarczającej ilości uranu o jakości zbrojnej do zasilenia jednej bomby jądrowej. Aby stać się państwem jądrowym, Iran musiałby wyprodukować wystarczającą ilość uranu o jakości zbrojeniowej na co najmniej dwie bomby, jedną do testowania (by udowodnić swoje zdolności nuklearne), a drugą jako środek odstraszający przed odwetem. Musiałby także zbudować obie bomby, zbudować działający system dostarczania i przeprowadzić test. Porozumienie utrudniłoby Iranowi realizację tych wszystkich działań. To wydłużyłoby czas "breakoutu" z obecnych 2-3 miesięcy do co najmniej roku.

Argument #8. Nie ma znaczenia, ile ograniczeń czy zabezpieczeń wprowadzisz — Iran "wymknie się" i pewnego dnia obudzimy się i zobaczymy Iran uzbrojony w bomby nuklearne.

Zgadnij co? "Wymknięcie się" to niebezpieczeństwo, niezależnie od umowy. Porozumienie wprowadzi mechanizmy inspekcji, nadzoru i weryfikacji — w odniesieniu do obiektów, sprzętu i zaopatrzenia — które zapewnią, że "wymknięcie się" będzie znacznie trudniejsze do przeprowadzenia dla Iranu i znacznie bardziej prawdopodobne do wykrycia. Bez porozumienia ten nadzór nie zostanie wdrożony, co sprawia, że wszelkie próby "wymykania się" znacznie częściej pozostaną niewykryte.

Argument #9. Obecne negocjacje pozostawiają zbyt wiele irańskich wirówek. Im więcej wirówek pozostaje w ruchu, tym większe zagrożenie stanowi Iran.

Na mocy tymczasowego porozumienia, które dało początek obecnym negocjacjom, Iran już wyeliminował swoje zapasy uranu wzbogaconego w 20%, surowca potrzebnego do produkcji uranu o jakości zbrojnej — w praktyce opróżniając kreskówkową bombę, którą Netanjahu wystawił w ONZ. W ten sposób bezpośrednie zagrożenie irańskim "przełamaniem" zostało dramatycznie zmniejszone. Można oczekiwać, że na tym porozumienie nuklearne będzie się rozwijać, znacząco zmniejszając i ograniczając liczbę wirówek w Iranie, ograniczając typ wirówek oraz wzbogacając, tak aby bomba Netanjahu w kształcie kreskówki nie została uzupełniona, a uran o jakości zbrojeniowej pozostał poza zasięgiem. Bez porozumienia liczba wirówek Iranu może jedynie rosnąć.

Argument #10. Porozumienie nuklearne z Iranem pozostawi Iran jako zagrożenie dla świata i egzystencjalne dla Izraela, sprzeda naszych sojuszników w Zatoce i podsyci wyścig zbrojeń nuklearnych w regionie.

Negocjowane porozumienie z Iranem nie oznaczałoby, że USA porzucają tradycyjnych sojuszników na rzecz cieplejszych stosunków z Iranem. Ani dyplomacja, ani działania militarne nie gwarantują, że Iran pewnego dnia nie zdecyduje się na broń jądrową. Międzynarodowa presja i sankcje od lat hamują irański program nuklearny, ale co ważniejsze, przywódcy Iranu dziś zdecydowali się nie realizować aktywnego programu broni jądrowej. Negocjowane porozumienie może wzmocnić tę decyzję, jednocześnie jeszcze bardziej ograniczyć irańską zdolność nuklearną, tak że jeśli przywódcy Iranu kiedyś zmienią zdanie, USA i społeczność międzynarodowa — w tym nasi sojusznicy w regionie — będą miały wystarczająco dużo czasu na podjęcie działań.

Argument #11. Porozumienie, które "wygasa" po 10 czy 15 latach, nie jest dobre — oznacza tylko, że Iran poczeka, przygotuje się, a potem w chwili zakończenia umowy przejdzie na atak nuklearny.

Porozumienie nuklearne z Iranem znacząco złagodziłoby krótkoterminowe i średnioterminowe zagrożenia związane z przejęciem przez Iran broni jądrowej. Po zakończeniu tego porozumienia Iran pozostanie członkiem Programu Nierozprzestrzeniania Broni Jądrowej, z zastrzeżeniem warunków tego traktatu (a to właśnie naruszenia NPT wpędziły Iran w kłopoty). Iran pozostałby również związany Protokołem Dodatkowym do traktatu, który przyznawałby inspektorom ONZ większe uprawnienia do monitorowania irańskiego programu nuklearnego. W tamtym czasie, po dekadzie lub więcej inwazyjnych inspekcji i innych mechanizmów nadzoru, USA i społeczność międzynarodowa byłyby w znacznie silniejszej pozycji, by ocenić działania i intencje Iranu wobec jego programu nuklearnego, niż byłoby to bez porozumienia. Jeśli Iran będzie wtedy wydawał się zmieniać kurs i dążyć do uzbraja, USA i społeczność międzynarodowa podejmą działania — a ich decyzje z tamtego czasu skorzystają na ponad dekadzie analiz irańskiego programu nuklearnego.

Wciąż nie jesteś przekonany? Szczegółowy przegląd fałszywych argumentów Netanjahu znajdziesz tutaj.

Lara Friedman jest dyrektorką ds. polityki i relacji rządowych w organizacji Americans for Peace Now.

____
https://forward.com/opinion/215878/11-lies-netanyahu-told-congress-on-iran/

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/